Een ambo is een benaming voor een kleine stenen preekstoel op een verhoogd podium in oudchristelijke basilieken. Ook een houten preekstoel (soms met een kap) op enkele meters hoogte welke met een trapje bereikbaar is wordt soms zo genoemd.
Vaak waren er twee ambo's aan de uiteinden van de afsluiting van het koor en het schip van de kerk. Zij waren bestemd voor de lezing van het epistel en het evangelie. Onder invloed van de vernieuwing van de liturgie sinds het Tweede Vaticaans Concilie is de ambo weer in gebruik geraakt. Net als in de vroegchristelijke tijden worden tijdens de Dienst van het Woord de eerste lezing, de antwoordpsalm, het alleluia-vers en het evangelie vanaf de ambo gelezen of gezongen. Ook de homilie en de voorbede gebeuren aan de ambo.
thumb|left|Ambo uit de 6e eeuw, afkomstig uit een kerk te Elmalı. Hij toont Maria tussen twee engelen. (Archeologisch Museum te Antalya in Turkije) thumb|Altaar met aan weerszijde een ambo in de Sint-Fiacriuskerk van Dison bij Verviers
Categorie:Kerkmeubilair