A-posteriorikennis is kennis die afgeleid is uit de ervaring. Het tegengestelde is a-priorikennis, die voorafgaat aan de ervaring of daarvan onafhankelijk is.
A-posteriorikennis wordt doorgaans verkregen via zintuiglijke waarneming en redenering vanuit de feiten — waarbij conclusies gebaseerd zijn op wat er daadwerkelijk is waargenomen of onderzocht.
De Van Dale omschrijft a posteriori als datgene wat uit onderzoek van de feiten blijkt, en geeft de volgende toelichtingen: achteraf gedacht vaststelling of oordeel achteraf Datgene dus wat na onderzoek van de feiten blijkt.
Voorbeelden van a-posteriorikennis Water kookt bij 100 °C op zeeniveau Roken verhoogt de kans op longkanker Het heelal is ongeveer 13,8 miljard jaar oud
A-posteriorikans Het begrip a posteriori wordt ook gebruikt in de kansrekening en statistiek, in het bijzonder in de bayesiaanse statistiek. Men spreekt dan van "a-posteriorikans" in tegenstelling tot "a-priorikans".
Via een test onderzoekt een arts of een patiënt een bepaalde ziekte Z heeft. Van de bevolking heeft een fractie P(Z)=1% de ziekte. Voorafgaand aan de test is de kans dat de patiënt de ziekte heeft, de a priori-kans, dus 1%. Van de test zijn de volgende gegevens bekend: de kans P(–|Z)=2% dat de test niet ontdekt dat iemand de ziekte heeft, en de kans P(+|niet Z)=5% dat de test ten onrechte positief is, dat wil zeggen aangeeft dat een gezond persoon de ziekte toch zou hebben. Als de test bij de patiënt een positieve uitslag heeft, wat is dan, a posteriori dus na de positieve testuitslag, de kans op de ziekte? Daartoe berekent men met de regel van Bayes deze a posteriori-kans:
A priori, dus voorafgaand aan de test, is de kans op de ziekte 1%. A posteriori, dus bij een positieve testuitslag, is de kans op de ziekte niet 100% maar 17%.
Zie ook Lijst van Latijnse begrippen
Categorie:Argumentatieleer Categorie:Filosofische terminologie Categorie:Kansrekening Categorie:Latijn in de filosofie