Miotapirus is een monotypisch geslacht van uitgestorven zoogdieren, behorend tot de Tapiridae dat voorkwam in het Vroeg-Mioceen.
Naamgeving Erich Maren Schlaikjer benoemde in 1937 de typesoort Miotapirus harrisonensis. De geslachtsnaam betekent "tapir uit het Mioceen". De soortaanduiding verwijst naar de herkomst uit de Harrisonformatie.
Beschrijving Dit twee meter lange onevenhoevige dier had een zwaar lichaam, korte poten en staart, flexibele snuit met een slurfje en een korte hals. Dit zijn kenmerken, die bij de huidige tapirs nagenoeg onveranderd zijn gebleven.
Levenswijze Het veelzijdige dier was waarschijnlijk een nachtdier. Het bezat de eigenschap om zich aan elke willekeurige habitat aan te passen.
Vondsten Resten van dit dier werden gevonden in Noord-Amerika, tussen zeeniveau en 4500 meter hoogte.
Categorie:Uitgestorven onevenhoevigen Categorie:Mioceen