Pierre Kemp (Maastricht, 1 december 1886 – aldaar, 21 juli 1967) was een Nederlands dichter.
Levensloop thumb|Beeldje van Pierre Kemp in het stadspark van Maastricht. Na zijn lagere school was Kemp als plateelschilder werkzaam bij de Société Céramique en daarna tot aan zijn pensioen als loonadministrateur bij de steenkoolmijnen Laura en Vereeniging te Eygelshoven. Pierre Kemp debuteerde als dichter met een sonnet in De Limburger Koerier van 23 maart 1910. In 1914 verscheen, onder aanmoediging van de Jezuïetenpater J. van Well, zijn eerste dichtbundel. Tussen 1915 en 1916 werkte hij als leerling-journalist bij De Tijd in Amsterdam, maar door heimwee gedreven keerde hij al vrij snel terug naar Maastricht. In 1918 huwde Kemp Hubertina Catharine Mommers, met wie hij drie zonen kreeg.
Decennialang reisde Kemp met de trein heen en weer tussen Maastricht en Eygelshoven, op weg naar zijn werkplek bij de mijn Laura. Kemp, meestal onberispelijk gekleed in donker stemmig pak, schreef tijdens die korte treinreizen honderden korte gedichten. Vele daarvan kwamen terecht in uitgaven als Stabielen en passanten (1934), de bundel die 'Kemps tweede debuut' wordt genoemd, vanwege de lichtere toon en de speelse, bescheiden verzen, en de Engelse Verfdoos (1956).
Een bijzonder werk verscheen in 1960 toen hij samen met de kunstschilder Willem Hofhuizen Les Folies Maestrichtoises vervaardigde, een gedichtenbundel gebaseerd op de coupletten van François Couperin, Les Folies Françaises, ter ere van de 50e verjaardag van Fernand Lodewick, een bekend neerlandicus die in die tijd de Nederlandse lycea voorzag van leerboeken. Het was een uitgave door Willem Veltman in honderd exemplaren gedrukt, waarvan de eerste dertig werden "getooid" met een handtekening van beide kunstenaars en waar Willem Hofhuizen de gedrukte tekeningen nog eens handmatig inkleurde.
Pierre Kemp was naast dichter ook een verdienstelijk kunstschilder. In 1975 en in 2010 vonden exposities van zijn werk plaats in het Bonnefantenmuseum in Maastricht.
Zijn jongere broer, Mathias Kemp, was eveneens dichter en schrijver.
Aan Pierre Kemp, Eygelshoven en de mijn Laura wijdde de dichter-jurist Manuel Kneepkens 1993 het vers Marche funèbre: "Langs de lange, lange beroete spoorlijn | naar huis..." (in: Au pays du tendre Mosan noir).
Prijzen 1954 - Poëzieprijs van de gemeente Amsterdam voor zijn gedichten 1956 - Constantijn Huygensprijs voor zijn gehele oeuvre 1958 - P.C. Hooft-prijs voor zijn gehele oeuvre 1959 - Culturele prijs van Limburg voor zijn gehele oeuvre
Bibliografie 1914 - Het wondere lied 1916 - De bruid der onbekende zee en andere gedichten 1925 - Limburgs Sagenboek 1928 - Carmina Matrimonalia 1934 - Stabielen en passanten 1938 - Fugitieven en constanten 1940 - Transitieven en immobielen 1946 - Pacific 1946 - Standard-book of classic blacks 1947 - Phototropen en noctophilen 1949 - Forensen voor Cythère en andere gedichten 1956 - Engelse verfdoos 1958 - Vijf families en één poederblauw 1959 - Emeritaat 1959 - Garden, 36, 22, 36 inches 1960 - Les Folies Maestrichtoises 1961 - De incomplete luisteraar 1961 - Au Pays du Tendre mosan 1962 - Speelgoed-tentoonstelling . Facsimile uitgave door de P.K.-Stichting te Maastricht 1965 - Perzische suite voor Dr. E.F. Tijdens 1976 - Verzameld werk 2017 - Het regent in de trompetten. De mooiste gedichten van Pierre Kemp, samenstelling Wiel Kusters en Ingrid Wijk.
Literatuur Kusters, Wiel (2010). Pierre Kemp : een leven. Vantilt, Nijmegen. 742 p, 56 p. pl, .
Externe links
Website van de Pierre Kemp Stichting
Categorie:Nederlands dichter Categorie:Plateelschilder