De Ballenyeilanden vormen een keten van vulkanische eilanden in de Zuidelijke Oceaan. De groep bestaat uit drie hoofdeilanden: Young, Buckle en Sturge-eiland. De kleine eilanden zijn Row, Borradaile, Sabrina, en de Monolith.
De Engelse walvisvaarders John Balleny en Thomas Freeman kregen de eilandengroep voor het eerst in zicht. Freeman was de eerste persoon die een van de eilanden betrad, op 9 februari 1839.
De totale oppervlakte van de eilanden bedraagt ongeveer 780 km², en het hoogste punt is de nog onbeklommen Brown Piek op Sturge, met 1524 m.
De eilanden worden opgeëist door Nieuw-Zeeland als onderdeel van de Ross Dependency. thumb|left|Satellietfoto van de Ballenyeilanden
De Ballenyeilanden en rotsen van noord naar zuid Eiland/Rots Oppervlakte (km²) hoogste punt (m) Young en satellieteilanden Seal Rocks 0,0 km² (15 m) Pillar 0,0 km² (51 m)Young 225,4 km²Freeman Peak (1340 m)Row 1,7 km² (183 m) Borradaile 3,5 km² (381 m) Beale Pinnacle 0,0 km² (61 m) Buckle en satellieteilandenBuckle 123,6 km² (1238 m) Scott Cone 0,0 km² (31 m) Eliza Cone 0,0 km² (67 m) Chinstrap 0,0 km² Sabrina 0,2 km² (90 m) The Monolith 0,1 km² (79 m) Sturge (heeft geen satellieteilanden) Sturge 437,4 km²Brown Piek (1705 mBrown Peak, Composite Gazetteer of Antarctica, Scientific Committee on Antarctic Research. US bron. of 1524 mBrown Peak, Composite Gazetteer of Antarctica, Scientific Committee on Antarctic Research. Nieuw-Zeelandse bron.)
Categorie:Eiland in de Zuidelijke Oceaan Categorie:Nieuw-Zeelandse eilandengroep Categorie:Onbewoond Nieuw-Zeelands eiland