miniatuur|Philippe-Jacques de Bengy de Puyvallée, afgebeeld als lid van de Staten-Generaal Philippe-Jacques de Bengy de Puyvallée (Bourges, 1 mei 1743 - aldaar, 3 oktober 1823) was een Frans edelman. Hij was vertegenwoordiger van de adel namens de provincie Berry in de Staten-Generaal (1789) en de Nationale Grondwetgevende Vergadering (1789-1791).
Biografie Bengy de Puyvallée was afkomstig uit de ambtsadel. In 1763, aan het eind van de Zevenjarige Oorlog, nam hij dienst in het Régiment de la Vieille-Marine. Hij bleef in het leger tot 1775. Daarna wijdde hij zich aan studie en het beheer van zijn goederen. In 1778 werd hij benoemd tot beheerder van het Hôtel-Dieu (ziekenhuis) van Bourges. Op 27 maart 1789 werd hij aangeduid als vertegenwoordiger van de adel voor de Staten-Generaal namens de bailliage Bourges in de provincie Berry.
In de Nationale Grondwetgevende Vergadering was hij een verdediger van het ancien régime. Hij verdedigde het vetorecht van de koning bij beslissingen over oorlog en vrede. Zijn opgemerkte toespraak op 5 november 1789 over de nieuwe administratieve indeling van het land met de oprichting van departementen, districten en kantons, zorgde ervoor dat de indeling meer rekening hield met de historisch gegroeide situatie op het terrein. Na de slotzitting van de Nationale Grondwetgevende Vergadering op 30 september 1791 besliste Bengy de Puyvallée om te emigreren. Hij kwam echter snel op dit besluit terug en in 1792 was hij opnieuw in Frankrijk. Vanwege zijn politieke standpunten en zijn vertrek uit Frankrijk was hij voortaan verdacht in de ogen van het regime. Zijn goederen werden onder sekwester geplaatst en hij werd bedreigd met de doodstraf. Hij deed alle moeite om van de lijst van émigrés te worden geschrapt. Uiteindelijk slaagde hij hierin. Onder het Consulaat werd hij opnieuw bestuurder van het ziekenhuis van Bourges, maar weigerde andere ambten die hem werden aangeboden.
Tijdens de Restauratie, in 1820, werd hij lid van de Conseil général van het departement Cher. Bengy de Puyvallée over leed in 1823 en werd begraven op het Cimetière des Capucins in Bourges. Zijn zoon, Claude-Austrégésile de Bengy de Puyvallée (1778-1838), zetelde in de Nationale Vergadering.
Eerbewijs In 1814, tijdens de Eerste Restauratie, kreeg hij de onderscheiding van chevalier de Saint-Louis.
Publicaties Bengy de Puyvallée schreef verschillende verhandelingen, waaronder:
Réflexion sur le cadastre (1818); Essai sur l'état de la Société religieuse en France et sur les rapports avec la Société politique depuis l'établissement de la monarchie jusqu'à nos jours (1820)
Categorie:Frans militair Categorie:Franse adel Categorie:Frans parlementslid Categorie:Persoon in de Franse Revolutie