thumb|rechts|Eduardo Manet Eduardo Manet (Havana, 19 juni 1930) is een Frans-Cubaans schrijver en cineast. Hij is een van de belangrijkste dramaturgen uit de tweede helft van de twintigste eeuw. Zijn werk is in vele talen vertaald en opgevoerd.
Levensloop Na onderwijs te hebben genoten bij Jacques Lecoq, trad hij toe tot diens toneelgroep, samen met Philippe Avron, Isaac Alvarez, Elie Pressmann enz. In 1968-1969 gaf hij les in de School Lecoq.
Hij was redactielid van het Institut cubain d'art et d'industrie cinématographique (Icaic) (1961-1968) en secretaris van het Centre français du théâtre (1995-1998).
In 1960 keerde hij naar Cuba terug en werd er directeur van het National Dramatic Ensemble, binnen het nationaal theater van Cuba. Toen in 1968 Fidel Castro de Sovjetinvasie in Tsjecho-Slowakije steunde, keerde Manet definitief naar Parijs terug.
Publicaties Les Étrangers dans la ville, roman, 1960 Un cri sur le rivage, roman, 1963 Les nonnes, toneel, 1969 L'Autre Don Juan, 1973 Un balcon sur les Andes, toneel, 1978 Les Chiennes, toneel, 1987 L'Île du lézard vert, roman, 1992 Rhapsodie cubaine, 1996, Prix Interallié 1996 D'amour et d'exil, 1999, Prix Relay 1999 Mes années Cuba, 2004 Ma vie de Jésus, roman, 2005 Un Français au cœur de l'ouragan cubain, roman, 2006 La Conquistadora, roman, 2006 La Maîtresse du commandant Castro, roman, 2008 Un Cubain à Paris, verhaal, 2009 La Mauresque, roman, 2009 Comment avoir du panache à tout âge, 2009 Les Trois Frères Castro, 2010 Quatre villes profanes et un paradis, 2010
Filmografie Als scenarist Bolivar et le congrès de Panama, téléfilm, 1979 Un balcon sur les Andes, téléfilm van Jacques Audoir, 1982 Vroum-vroum, film van Frédéric Sojcher, 1995
Theater 1972: Les borgnes, regie door Patrick Roegiers, Théâtre national de Belgique
Externe links Persoonlijke website Mes années Cuba (2004)
Categorie:Frans schrijver