Het zeefbeenSchreger, C.H.Th.(1805). Synonymia anatomica. Synonymik der anatomischen Nomenclatur. Fürth: im Bureau für Literatur.H Pinkhof. Vertalend en verklarend woordenboek van uitheemsche geneeskundige termen. 1923, Haarlem, De Erven F. Bohn of os ethmoidaleW His. Die anatomische Nomenclatur. Nomina Anatomica. Der von der Anatomischen Gesellschaft auf ihrer IX. Versammlung in Basel angenommenen Namen, 1895.Federative Committee on Anatomical Terminology. Terminologia Anatomica, 1998. is een van de aangezichtsbeenderen. Het ligt onder het voorhoofdsbeen in de neus, boven het ploegschaarbeen en voor het wiggenbeen. Het bot heeft in de neus een aantal flinterdunne uitsteeksels. Hiertussen zitten holten, de zeefbeencellen. Deze dienen om de ingeademde lucht in de neus te verwarmen, te bevochtigen en te zuiveren. Er zitten veel kleine openingen in de achterkant van het bot, waar de reukzenuwen naar de hersenen doorheen kunnen. Het horizontale deel van het zeefbeen wordt ook wel zeefplaat genoemd.
Etymologie De naam komt van het Griekse ἠθμοειδἐς ὀστοῦν ethmoeidés ostoun, een begrip dat in de oudheid bij de Romeinse arts Galenus voorkomt en zeefachtig, ἠθμοειδής, been, ὀστοῦν, betekent, afgeleid van van ἠθμός, ethmós, zeef.
Behalve de schrijfwijze os ethmoidale komt ook os ethmoides voor, een vorm die meer met het Griekse ἠθμοειδἐς ὀστοῦν overeenkomt. De schrijfwijze os ethmoidale is volgens sommigenLA Kraus. Kritisch-etymologisches medicinisches Lexikon, 1844. derde druk, Göttingen, Verlag der Deuerlich- und Dieterichschen Buchhandlung.H Triepel. Memorial on the anatomical nomenclature of the anatomical society, 1908. in A Rose. Medical Greek. Collection of papers on medical onomatology and a grammatical guide to learn modern Greek, blz 176-193, New York, Peri Hellados publication office. verkeerd. Het is een bijvoeglijk naamwoord dat bestaat uit een Grieks hoofddeel en een Latijnse uitgang, -ale.
Categorie:Anatomie