Telicomys is een monotypisch geslacht van uitgestorven zoogdieren uit de Solimõesformatie, Brazilië, Zuid-Amerika, dat voorkwam van het Laat-Mioceen tot het Vroeg-Plioceen.
Naamgeving In 1904 benoemde Florentino Ameghino de typesoort Tetrastylus giganteus voor holotype MACN 8011. In 1908 benoemde hij een Tetrastylus gigantissimus voor een nog groter exemplaar. In 1926 benoemde Lucas Kraglievich een apart geslacht Telicomys. De geslachtsnaam is afgeleid van het Grieks τηλικος + μυς = "zo'n grote muis!", als uitdrukking van verwondering over een knaagdier ter grootte van een kleine neushoorn.
De tweede soort wordt tegenwoordig een jonger synoniem geacht van de typesoort. Een derde soort is Telicomys amazonensis † Frailey 1986.
Beschrijving Dit knaagdier woog ongeveer tweehonderd tot vijfhonderd kilogram. Met een lengte van meer dan twee meter bij Telicomys gigantissimus, bevat het geslacht twee of drie van de grootste knaagdieren die ooit hebben geleefd, samen met Phoberomys, Josephoartigasia en de "reuzenbever" Castoroides. Het maakt deel uit van dezelfde Zuid-Amerikaanse radiatie van knaagdieren als zowel Phoberomys als de huidige capibara, het grootste nog levende knaagdier, met een lengte tot 1,35 meter. Het dichtst verwant aan Telicomys is de pacarana.
Levenswijze Het was een in holen levend dier met een krachtige staart en korte poten, die bezet waren met klauwen.
Vondsten Resten van dit dier werden gevonden in Zuid-Amerika.
Categorie:Uitgestorven knaagdieren Categorie:Mioceen Categorie:Plioceen Categorie:Pacarana's