Blastomeryx is een geslacht van uitgestorven muskusherten, dat endemisch was in Noord-Amerika en voorkwam van het Vroeg-Mioceen tot het Laat-Plioceen, 20,4-10,3 miljoen jaar geleden en bestond ongeveer tien miljoen jaar. Er is mogelijk maar één soort, Blastomeryx gemmifer.
Naamgeving In 1877 benoemde Edward Drinker Cope de typesoort Blastomeryx gemmifer. De geslachtsnaam betekent "knopherkauwer" omdat Cope dacht dat het dier een herkauwer was met knopvormige voorlopers van hoorns. Daar duidt ook de soortaanduiding op, die "knopdragend" betekent.
Beschrijving Dit vijfenzeventig centimeter lange horenloze dier vertoonde qua uiterlijk en levenswijze veel overeenkomsten met een dwerghert. De hoektanden hadden zich ontwikkeld tot sabelvormige slagtanden.
Evolutie Bij een latere soort werden benige knobbels boven op de kop geconstateerd, hetgeen duidelijk maakte dat horens aan het evolueren waren. Ook werd de omvang van de slagtanden gereduceerd. Een stelregel hiervoor luidt, dat herten met slagtanden geen horens hebben en herten met horens geen slagtanden.
Levenswijze Dit dier was een galopperende bosbewoner die zich voedde met bladeren. Met zijn sabelvormige slagtanden wroette het dier in de grond om planten te ontwortelen. Deze slagtanden werden ook gebruikt om vijanden af te weren.
Vondsten Resten van dit dier werden gevonden in Noord-Amerika, meer bepaald in Nebraska.
Categorie:Uitgestorven evenhoevigen Categorie:Mioceen Categorie:Plioceen