Cainotherium is een geslacht van uitgestorven zoogdieren, behorend tot de Tylopoda, dat voorkwam van het Laat-Oligoceen tot het Vroeg-Mioceen.
Naamgeving In 1828 benoemde Auguste Bravard het geslacht Cainotherium, "het nieuwe beest". Synoniemen zijn Cyclognathus, Microtherium, Oplotherium en Plectognathus. Bravard benoemde eerst geen typesoort maar beschreef in 1835 in detail Cainotherium commune. Sommige onderzoekers houden die naam daarom aan als de typesoort. Anderen echter zien Microtherium renggeri Meyer 1837 als het type.
Beschrijving Dit dertig centimeter lange wat op een konijn lijkend hoefdier had lange achterpoten en korte voorpoten, alle vier met twee functionele vingers of tenen. De buitenste tenen waren gereduceerd. De ogen en oren van het dier waren vermoedelijk goed ontwikkeld. Ook had het dier een uit vierenveertig elementen bestaand, weinig gespecialiseerd gebit. Een diasteem tussen de voortanden en de tamelijk brede kiezen ontbrak. Deze kiezen hadden vijf knobbels en waren uitermate geschikt om te kauwen. Het geslacht stierf uit zonder afstammelingen.
Levenswijze Dit evenhoevige dier leefde in de bossen, waar het zich sprongsgewijs voortbewoog en rondscharrelde in de ondergroei, waar het zich voedde met diverse plantendelen. Het dier vertoonde veel overeenkomsten met een konijn, wat de levenswijze betreft.
Vondsten Resten van dit dier werden gevonden in Spanje.
Categorie:Uitgestorven evenhoevigen Categorie:Oligoceen Categorie:Mioceen