thumb|Vanitas stilleven met een beeltenis van Van Dyck Jacques Adolphsz de Claeuw (Dordrecht, gedoopt in mei 1623 – Leiden, na 7 november 1694) was een Nederlands kunstschilder uit de Gouden Eeuw. Hij vervaardigde genrestukken en stillevens. Hij was ook bekend als Jacques (de) Grief.
Arnold Houbraken vermeldt in zijn werk De groote schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen dat Jacques de Claeuw met Jacob Gerritsz. Cuyp, Izak van Hasselt en Cornelis Tegelberg medeoprichter zou zijn geweest van het Dordtse Sint-Lucasgilde.Vermelding door Arnold Houbraken. Gearchiveerd op 25 maart 2023.
Van 1642 tot 1646 was De Claeuw actief in Dordrecht. Van 1646 tot 1650 verkeerde hij in Den Haag, waar hij lid werd van het plaatselijke Sint-Lucasgilde. In 1649 trouwde hij daar met een dochter van de landschapsschilder Jan van Goyen. Via dit huwelijk werd hij een zwager van Jan Steen. Na haar overlijden trouwde hij in 1663 met Maria de Cherepy. Van 1651 tot 1665 was hij actief in Leiden, waar hij ook lid werd van het gilde, gevolgd door een kort verblijf in Delft (1665). Vervolgens was hij actief in Zeeland (1666–1694), mogelijk ook enige tijd in Haarlem, en keerde hij in 1694 terug naar Leiden, waar hij overleed.
Hij was de leermeester van zijn zoon, de stillevenschilder Adriaen de Grijef. Abraham van Beijeren, Nicolas de Largillière en Simon Renard de Saint-André werden door hem beïnvloed.
Categorie:Nederlands kunstschilder Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 17e eeuw