Het schomburgk-hert (Rucervus schomburgki, voorheen ook wel Cervus duvauceli schomburgki) is een zoogdier uit de familie van de hertachtigen (Cervidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Blyth in 1863.
Het hert kwam oorspronkelijk voor in Siam en geen kenner of zoöloog heeft het dier ooit in wilde staat gezien. Van het schomburgk-hert bestaan nog enkele geweien en een drietal foto’s uit 1911 van een levend exemplaar in een dierentuin te Berlijn.
Oorzaak uitsterven Het hert leefde in het wild tot 1932 toen het laatste dier door een officier van de Siamese politie werd doodgeschoten. Nog meer dan voor zijn huid, werd het hert bejaagd voor zijn gewei dat voor de bereiding van Chinese geneesmiddelen werd gebruikt. Daarnaast stond zijn habitat onder druk door ontginning voor onder andere rijstteelt.
Siam ligt in een gebied van Azië, die tot de dichtste bevolkte delen van de wereld behoort. De wilde fauna wordt in deze gebieden bedreigd door een snelle toename van de bevolking. Enige vorm van bescherming van wilde dieren komt van de hindoebevolking, die het doden van bepaalde dieren als heiligschennis ziet. Het gebruik van sommige delen van wilde dieren als geneesmiddel drukt zwaar op het voortbestaan van de wilde fauna van Azië.
Bij arme mensen is een tekort aan eiwit een dagelijks probleem. Lieden die geen hindoe zijn, jagen hierdoor vaak op alles wat hun vlees kan verschaffen. In landen als India, Birma, Malakka en Indonesië worden steeds meer maatregelen getroffen ter bescherming van de wilde fauna. Zonder die maatregelen zou vermoedelijk een aantal diersoorten in deel van Azië verdwenen zijn. Voor het schomburgk-hert kwamen maatregelen te laat.Maliepaard Ir. C.H.J & prof.dr. A de Vos (1961). Dieren sterven uit; de fossielen van morgen. Elsevier.
Pogingen vanuit Europa om het hert met een fokprogramma in stand te houden faalden omdat de Thai het belang hiervan niet inzagen. Een mannetjesdier dat als huisdier gehouden bij de Samut Sakhon tempel werd nog in 1938 gedood omdat het te dicht bij mensen kwam.
In Parijs bevindt zich een opgezet exemplaar in het museum Jardin des Plantes waar het tot 1867 in gevangenschap leefde.
Leefgewoonten Het spectaculaire gewei van het mannetje is mandvormig met aan elke tak een groot aantal punten, tot soms 33 toe. Het heeft daardoor iets weg van een kroon.
Overdag lag het hert meestal te rusten in de schaduw, herkauwend na het nachtelijk grazen. Dichtbegroeide gebieden werden vermeden. Als in het regenseizoen het moeraslandschap overstroomde vluchtte het dier naar hoger droog gebied waar het een gemakkelijke prooi was voor jagers.
Het Schomburgk’s hert leefde in de moerassige vlakten van centraal Thailand, met name in de vallei van de Chao Phraya rivier. De westerse en wetenschappelijke naam van het dier is afgeleid van die van sir Robert H. Schomburgk (1804-1865), de Britse consul in Bangkok van 1857-1864.Geweien & Hoorns, http://www.gewei.nl/.
Categorie:Hertachtigen Categorie:IUCN-status uitgestorven