In de muziek is de 22-toonsverdeling, de zogenaamde 22-tet, 22-edo of 22-et, de getempereerde schaal afgeleid door de verdeling van het octaaf in 22 gelijke intervallen met elk een frequentieverhouding van 21/22 of 54,55 cent ().
Het idee om het octaaf te verdelen in 22 gelijke delen lijkt te zijn ontstaan bij de 19e-eeuwse muziektheoreticus R.H.M. Bosanquet. Geïnspireerd door de verdeling van het octaaf in 22 ongelijke delen in de muziektheorie van India, merkte Bosanquet op dat het met een dergelijke verdeling mogelijk was een stemming met limiet 5 met aanvaardbare nauwkeurigheid te verkrijgen. Hierin werd hij in de 20e eeuw gevolgd door theoreticus José Würschmidt, die deze stemming opmerkte als volgende mogelijke stap na de 19-toonsverdeling. Ook J. Murray Barbour volgde Bosanquet ook in zijn overzicht van stemmingen, Tuning and Temperament. Een hedendaagse voorstander van de 22-toonsverdeling is onder andere muziektheoreticus Paul Erlich.
Intervalgrootte Hier volgt de grootte van de voornaamste intervallen in dit systeem:
interval naam grootte (stappen) grootte (cent) verhouding verhouding (cents) foutkwint 13 709,09 3:2 701,95 +7,14septendecimale tritonus1160017:12603.00−3,00septimale tritonus116007:5582,51+17,4911:8 grote kwart10545.4511:8551.32−5.8715:11 grote kwart10545.4515:11536.95+8.50reine kwart9490,914:3498,05−7,14septendecimale vergrote terts8436,3622:17446,36−10,00septimale grote terts8436,369:7435,08+1,28undecimale grote terts8436,3614:11417,51+18,86grote terts7381,825:4386,31−4,49undecimale neutrale terts6327,2711:9347,41−20,14septendecimale grotere kleine terts6327,2717:14336,13−8,86kleine terts6327,276:5315,64+11,63septendecimale verhoogde seconde5272,7320:17281,36−8,63septimale kleine terts5272,737:6266,88+5,85septimale grote secunde4218,188:7231,17−12,99septendecimale grote secunde4218,1817:15216,69+1,50grote secunde4218,189:8203,91+14,27kleine grote secunde3163,6310:9182,40−18,77neutrale seconde, vier vijfde toon3163,6411:10165,00−1,37neutral seconde, driekwarttoon3163,6412:11150,64+13,00septimale diatonische halve toon2109,0915:14119,44−10,35diatonische halve toon, reine stemming2109,0916:15111,73−2,6417e harmonische2109,0917:16104,95+4,13Arabische 'wijsvinger' op de luit2109,0918:1798,95+10,14septimale chromatische halve toon2109,0921:2084,47+24,62chromatische halve toon, reine stemming154,5525:2470,67−16,13septimale derde-toon154,5528:2762,96−8,42undecimale vierde toon154,5533:3253,27+1,27septimal vierde toon154,5536:3548,77+5,78
Externe link Erlich, Paul, "Tuning, Tonality, and Twenty-Two Tone Temperament", William A. Sethares.
Referenties Barbour, James Murray, Tuning and temperament, a historical survey, East Lansing, Michigan State College Press, 1953 [c1951] Bosanquet, R.H.M. "On the Hindoo division of the octave, with additions to the theory of higher orders" (Archived 2009-10-22), Proceedings of the Royal Society of London vol. 26 (March 1, 1877 to December 20, 1877) Taylor & Francis, London 1878, pp. 372-384. (Reproduced in Tagore, Sourindro Mohun, Hindu Music from Various Authors, Chowkhamba Sanskrit Series, Varanasi, India, 1965)
Categorie:Muziektheorie Categorie:Stemming (muziek)