Kalium-40 of 40K is een onstabiele radioactieve isotoop van kalium, een alkalimetaal. De abundantie van op Aarde bedraagt 0,0117%.
De isotoop is de grootste bron van natuurlijke radioactiviteit in het menselijk lichaam. Een volwassen lichaam bevat ongeveer 160 gram kalium, waarvan 0,0187 gram kalium-40. De specifieke activiteit hiervan bedraagt ongeveer 265,4 kBq/g.
Radioactief verval Kalium-40 bezit een zeer grote halveringstijd: 1.251.900.000 jaar. Het overgrote gedeelte (89,28%) vervalt naar de stabiele isotoop calcium-40 door bètaverval:
De vervalenergie hiervan bedraagt 1311,07 keV = 1,31107 MeV, wat vergelijkbaar is met de andere mogelijkheid tot verval.
De rest (10,72%) vervalt tot de stabiele isotoop argon-40 via elektronenvangst (~100%) gevolgd door gammaverval: {^{40}_{19}K} +e^- -> {^{40}_{18}Ar} + \nu_e
De energie van dit verval bedraagt 1,46 MeV.
Het afstoten van een positron in de kern - wat zeer zeldzaam is - levert eveneens argon-40 op. Zie ook deze pagina, aldus: kalium-argondatering. Toepassingen Het verval naar argon-40 wordt - aangezien kalium in talloze mineralen voorkomt (en argon niet) - in de geochronologie en archeologie aangewend als dateringsmethode voor gesteenten en sedimenten tot enkele miljarden jaren terug in de tijd. Deze methode staat bekend als de kalium-argondatering.
Categorie:Radioactieve isotoop Categorie:Isotoop van kalium