De Amstel Gold Race is een sinds 1966 jaarlijks in het voorjaar in de Limburgse heuvels verreden Nederlandse wielerklassieker in het profwielrennen voor mannen en vrouwen. De Amstel Gold Race werd opgericht door de wielerploegleiders Ton Vissers en Herman Krott.
De naam komt van de hoofdsponsor, het biermerk Amstel, die destijds ook het type Amstel Gold uitbracht. Tevens was Herman Krott ploegleider van de Amstel Bier amateurwielerploeg. De Nederlander Jan Raas won de wedstrijd vijf keer, een record. Men sprak in die jaren wel van de Amstel Gold Raas. In latere jaren, bij de vier overwinningen van Philippe Gilbert werd er gesproken over Monsieur Cauberg of de Amstel Gilbert Race. De Amstel Gold Race is een wielerklassieker die sinds het begin in 1989 deel uitmaakt van de wereldbeker wielrennen, en behoort tot de UCI ProTour sinds het begin in 2005, en het begin van de UCI World Calendar in 2009 en sinds het begin in 2011 van UCI World Tour.
De Amstel Gold Race is een heuvelklassieker. Ook wordt deze wel gerekend tot de Ardense klassiekers of het Ardens of Ardenner drieluik of trilogie. Dat is samen met de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik. Ook al wordt de wedstrijd niet in de Ardennen verreden.
De Amstel Gold Race voor vrouwen werd georganiseerd van 2001 tot en met 2003 en wordt opnieuw georganiseerd sinds 2017.Amstel Gold Race krijgt een vrouwenwedstrijd 1Limburg.nl, 26 september 2016. Gearchiveerd op 2 april 2019. De mannen en vrouwen editie vinden jaarlijks op dezelfde dag plaats. Op 3 oktober 2016 werd, in aanwezigheid van Marianne Vos en Anna van der Breggen, de nieuwe koersdirecteur Leontien van Moorsel en het parcours van de vrouwenwedstrijd gepresenteerd: de start en finish zijn, net als bij de mannen, in Maastricht en Berg en Terblijt.Leontien van Moorsel wordt koersdirecteur van vrouweneditie Amstel Gold Race L1.nl, 3 oktober 2016. Gearchiveerd op 8 november 2016. In 2017 reden de vrouwen in totaal 121,6 km over 17 hellingen, waaronder drie lokale rondes met, in tegenstelling tot de toenmalig aangepaste finale van de mannen, de Cauberg op 1,8 km van de finish. Inmiddels is het parcours en het aantal kilometer bij de vrouwen een aantal keer verlengd. En wordt in 2025 de Cauberg 5 keer aangedaan en de laatste keer nog steeds op 1,8 km van de finish. Dit betekent dat de finale van de vrouwen in 2025 gelijk is aan de aangepaste finale met de Cauberg in de finale bij de mannen. De wedstrijd voor vrouwen maakte in 2003 deel uit van de wereldbeker en vanaf 2017 van de World Tour.
In 2020 ging de editie bij de mannen en vrouwen vanwege de coronapandemie niet door, na eerder al verplaatst te zijn naar het einde van het wielerseizoen. De editie van een jaar later ging wel door, maar werd gehouden op een apart afgesloten lokale ronde rond Valkenburg.
De eigenaar van het biermerk Amstel, Heineken NV, is en blijft de eigenaar van de Amstel Gold Race. De koerslicentie is na de editie van 2024 overgegaan naar Flanders Classics. Koersdirecteuren waren van 1966 tot 1996 Herman Krott en is van 1996 tot en met 2026 Leo van Vliet. Zijn opvolger wordt Tom Dumoulin, vanaf 2027.Tom Dumoulin nieuwe koersdirecteur van Amstel Gold Race: ‘Voelt als een grote eer en verantwoordelijkheid’ Algemeen Dagblad, 7 januari 2026 Bij de vrouwen is Leontien van Moorsel sinds 2017 koersdirectrice.
Parcours (mannen) left|thumbtime=3|thumb|240px|Polygoonjournaal-verslag van de Amstel Gold Race 1969 met Eddy Merckx
De Amstel Gold Race is een wedstrijd van draaien en keren, waarin vele Zuid-Limburgse hellingen, soms meer dan eens, beklommen moeten worden. Enkele van de belangrijkste hellingen zijn de Cauberg, de Keutenberg en de Eyserbosweg. Ook worden de bekende heuvels Camerig en het Drielandenpunt (Vaalserberg) steevast beklommen in het begin van de klassieker. Nadat vele jaren Meerssen (vanaf 1966 tot en met 1990, met uitzondering van 1968, toen de finish in Elsloo lag) en Maastricht (vanaf 1991 tot en met 2002) de aankomstplaatsen waren, werd vanaf 2003 de aankomststreep getrokken op de top van de Cauberg in Valkenburg. Vanaf de editie van 2013 finishten de renners twee kilometer na de top van de Cauberg bij Vilt/ Berg en Terblijt. In 2017 werd er andermaal een parcourswijziging doorgevoerd. De finalelus die traditioneel door Valkenburg liep om via de Cauberg te finishen werd uit het parcours gehaald. De koers liep nu vanaf de laatste berg, (de Bemelerberg), binnendoor naar dezelfde finishlocatie. Hierdoor lag de laatste berg niet op 1,8 km, maar op 7,4 km van de finish. De organisatie hoopte door deze wijziging te bewerkstelligen dat de koers minder gesloten zou blijven in de finale.Cauberg uit finale van Amstel Gold Race, nos.nl In 2018 werden er ook nog meer smalle wegen geïntroduceerd in de finalelus, ook voor minder controle en vluchters meer kans te bieden. En in 2022 werd de laatste beklimming van de Gulperberg vanuit de andere kant beklommen om daarna af te dalen via Partij naar de Kruisberg. Begin 2025 werd er in een persbericht aangekondigd dat de Cauberg terugkeert in de absolute finale van de wedstrijd voor het eerst sinds 9 jaar. Deze volgt na de lokale ronde met Geulhemmerberg en Bemelerberg en de smalle wegen en wordt voor een 3e keer beklommen. De finish ligt dan weer op de vertrouwde plek bij Vilt en Berg en Terblijt 2 km na de Cauberg.Cauberg keert na acht jaar afwezigheid terug in finale Amstel Gold Race, nos.nlKoersdirecteur Van Vliet over parcourswijziging Amstel Gold Race: 'Ouderwets de Cauberg op', nos.nl'Ouderwetse' Cauberg-finale maakt Amstel Gold Race niet saai: 'Willen allemaal solo', nos.nl
De eerste startplaats van de Amstel Gold Race was Breda (bij het Mastbos) in 1966. Door de festiviteiten op Koninginnedag, fietsten de renners dat jaar circa 50 kilometer meer dan gepland. De startplaats lag relatief ver van de Limburgse heuvelzone. In 1967 verhuisde de start daarop naar Helmond (Bij de fabriek van Amstel), waar de start tevens in 1968, 1969 en 1970 plaatsvond. Van 1971 tot en met 1997 vond de start plaats in Heerlen en sinds 1998 in Maastricht.
In 1993 vond voor het eerst een groot deel van de finale plaats op Belgisch grondgebied. Belangrijkste hellingen daar zijn de Hallembaye, de Saint Siméon en de Saint-Pierre. De lus door België werd in 2001 weer geschrapt, belangrijkste reden hiervoor was de MKZ-crisis. Racefietsen, volgauto's en motoren werden voor de start ontsmet. De lus door België, inclusief de tocht over de Sint-Pietersberg bij Maastricht, keerde daarna niet meer terug in het parcours. Hoewel het na de beklimming van het Drielandenpunt (Vaalserberg), via het Belgische Gemmenich meteen de grens met Nederland weer over gaat.
Heuvels (mannen) De editie van 2025 gaat vanaf de start op de Markt van Maastricht via 34 hellingen naar de finish tussen Vilt en Berg en Terblijt. Het is voor het eerst sinds 9 jaar dat de Cauberg weer als laatste beklimming wordt aangedaan. Deze beklimming volgt na de laatste ronde over smalle wegen waarbij de Geulhemmerberg en Bemelerberg ook moeten worden beklommen en op 2 km voor de finish dan de Cauberg nog volgt. 1 Maasberg 2 Adsteeg 3 Bergseweg 4 Korenweg 5 Nijswillerweg 6 Rijksweg N278 7 Wolfsberg 8 Loorberg 9 Schweibergerweg 10 Camerig 11 Drielandenpunt 12 Gemmenich 13 Eperbaan/ Vijlenerbos 14 Eperheide 15 Gulperberg (vanaf Partij) 16 Plettenberg 17 Eyserweg 18 Schanternelsweg 19 Vrakelberg 20 Sibbergrubbe 21 Cauberg 22 Geulhemmerberg 23 Keerderberg 24 Bemelerberg 25 Loorberg (2e maal) 26 Gulperberg (vanaf Gulpen) 27 Kruisberg 28 Eyserbosweg 29 Fromberg 30 Keutenberg 31 Cauberg (2e maal) 32 Geulhemmerberg (2e maal) 33 Bemelerberg (2e maal) 34 Cauberg (3e maal)
Erelijst mannen Jaar Winnaar Tweede Derde 2026 Remco Evenepoel Mattias Skjelmose Benoît Cosnefroy 2025 Mattias Skjelmose Tadej Pogačar Remco Evenepoel 2024 Tom Pidcock Marc Hirschi Tiesj Benoot 2023 Tadej Pogačar Ben Healy Tom Pidcock 2022 Michał Kwiatkowski Benoît Cosnefroy Tiesj Benoot 2021 Wout van Aert Tom Pidcock Maximilian Schachmann 2020Niet verreden (Covid-19) 2019 Mathieu van der Poel Simon Clarke Jakob Fuglsang 2018 Michael Valgren Roman Kreuziger Enrico Gasparotto 2017 Philippe Gilbert Michał Kwiatkowski Michael Albasini 2016 Enrico Gasparotto Michael Valgren Sonny Colbrelli 2015 Michał Kwiatkowski Alejandro Valverde Michael Matthews 2014 Philippe Gilbert Jelle Vanendert Simon Gerrans 2013 Roman Kreuziger Alejandro Valverde Simon Gerrans 2012 Enrico Gasparotto Jelle Vanendert Peter Sagan 2011 Philippe Gilbert Joaquim Rodríguez Simon Gerrans 2010 Philippe Gilbert Ryder Hesjedal Enrico Gasparotto 2009 Sergej Ivanov Karsten Kroon Robert Gesink 2008 Damiano Cunego Fränk Schleck Alejandro Valverde 2007 Stefan Schumacher Davide Rebellin Danilo Di Luca 2006 Fränk Schleck Steffen Wesemann Michael Boogerd 2005 Danilo Di Luca Michael Boogerd Mirko Celestino 2004 Davide Rebellin Michael Boogerd Paolo Bettini 2003 Aleksandr Vinokoerov Michael Boogerd Danilo Di Luca 2002 Michele Bartoli Sergej Ivanov Michael Boogerd 2001 Erik Dekker Lance Armstrong Serge Baguet 2000 Erik Zabel Michael Boogerd Markus Zberg 1999 Michael Boogerd Lance Armstrong Gabriele Missaglia 1998 Rolf Järmann Maarten den Bakker Michele Bartoli 1997 Bjarne Riis Andrea Tafi Beat Zberg 1996 Stefano Zanini Mauro Bettin Johan Museeuw 1995 Mauro Gianetti Davide Cassani Beat Zberg 1994 Johan Museeuw Bruno Cenghialta Marco Saligari 1993 Rolf Järmann Gianni Bugno Jens Heppner 1992 Olaf Ludwig Johan Museeuw Dmitri Konysjev 1991 Frans Maassen Maurizio Fondriest Dirk De Wolf 1990 Adrie van der Poel Luc Roosen Jelle Nijdam 1989 Eric Van Lancker Claude Criquielion Steve Bauer 1988 Jelle Nijdam Steven Rooks Claude Criquielion 1987 Joop Zoetemelk Steven Rooks Malcolm Elliott 1986 Steven Rooks Joop Zoetemelk Ronny Van Holen 1985 Gerrie Knetemann Jozef Lieckens Johnny Broers 1984 Jacques Hanegraaf Kim Andersen Patrick Versluys 1983 Phil Anderson Jan Bogaert Jan Raas 1982 Jan Raas Stephen Roche Gregor Braun 1981 Bernard Hinault Roger De Vlaeminck Fons De Wolf 1980 Jan Raas Fons De Wolf Sean Kelly 1979 Jan Raas Henk Lubberding Sven-Åke Nilsson 1978 Jan Raas Francesco Moser Joop Zoetemelk 1977 Jan Raas Gerrie Knetemann Hennie Kuiper 1976 Freddy Maertens Jan Raas Luc Leman 1975 Eddy Merckx Freddy Maertens Joseph Bruyère 1974 Gerrie Knetemann Walter Planckaert Walter Godefroot 1973 Eddy Merckx Frans Verbeeck Herman Vanspringel 1972 Walter Planckaert Willy De Geest Joop Zoetemelk 1971 Frans Verbeeck Gerben Karstens Roger Rosiers 1970 Georges Pintens Willy Van Neste André Dierickx 1969 Guido Reybrouck Jos Huysmans Eddy Merckx 1968 Harrie Steevens Roger Rosiers Daniel Van Ryckeghem 1967 Arie den Hartog Cees Lute Harrie Steevens 1966 Jean Stablinski Bernard Van De Kerckhove Jan Hugens
Meervoudige winnaars Overwinningen Renner Jaren 5 Jan Raas 1977, 1978, 1979, 1980, 1982 4 Philippe Gilbert 2010, 2011, 2014, 2017 2 Eddy Merckx 1973, 1975 Gerrie Knetemann 1974, 1985 Rolf Järmann 1993, 1998 Enrico Gasparotto 2012, 2016 Michał Kwiatkowski 2015, 2022
Overwinningen per land Overwinningen Land 18 15 7 3 , , 2 , 1 , , , , , ,
Winst door wereldkampioen
Jaar 22px|Regenboogtrui Wereldkampioen 2015 Michał Kwiatkowski 1981 Bernard Hinault 1980 Jan Raas 1975 Eddy Merckx
Amstel Gold Race voor vrouwen