thumb|Kim Clijsters in 2006 thumb|Wimbledon 2006 thumb|Kim Clijsters in 2010 thumb|Australian Open 2011 thumb|US Open 2012 thumb|Kim Clijstersfontein in Opitter Kim Antonie Lode Clijsters (Bilzen, 8 juni 1983) is een voormalig tennisspeelster uit België. Zij is een voormalig nummer 1-speelster. Haar belangrijkste overwinningen waren drie WTA Finals (2002, 2003, 2010) en vier grandslamtitels, 1x Australian Open (2011) en 3x US Open (2005, 2009, 2010). In 2001 won Clijsters met België de Fed Cup door in de finale Rusland te verslaan. Zij haalde ook de wereldpers in 2009 door als eerste moeder het US Open te winnen.
Clijsters is de dochter van voormalig voetballer Lei Clijsters en voormalig turnster Els Vandecaetsbeek.
Loopbaan Op de wereldranglijst bij de junioren haalde Kim Clijsters in 1998 de nummer 2-positie in het enkelspel en de nummer 4-positie in het dubbelspel. Op Roland Garros 2001 werd ze de eerste Belgische tennisspeler die de finale op een grandslamtoernooi bereikte. Deze finale verloor ze nipt van Jennifer Capriati. In de halve finale had ze haar landgenote Justine Henin uitgeschakeld.
Op 10 september 2005 won ze, na vier eerdere verloren grandslamfinales, haar eerste grandslamtoernooi door in de finale van de US Open Mary Pierce te verslaan. Met haar winst in New York werd Clijsters in één klap 2,2 miljoen dollar rijker. Het normale prijzengeld van 1,1 miljoen dollar werd verdubbeld omdat Clijsters de beste was in de US Open Series, een klassement dat de toernooien van Stanford, San Diego, Los Angeles en Toronto omvat. In de week na deze overwinning beëindigden Clijsters en haar trainer, Marc De Hous, hun samenwerking.
Na twee jaar van blessures besloot ze reeds midden 2006 dat 2007 haar laatste jaar zou zijn als professioneel tennisster. Op 6 mei 2007, na het toernooi van Warschau, waar ze opnieuw last had van blessures, verklaarde Clijsters op haar website dat ze met onmiddellijke ingang zou stoppen met tennis. Het afscheid van Clijsters stond gepland na het seizoen 2007.
Eind september 2007 stond ze even terug op het tennisveld. In het WTA-toernooi van Luxemburg speelde ze namelijk een wedstrijd voor het goede doel. Samen met de Luxemburgse televisiepresentator Dan Spogen nam ze het op tegen Jana Novotná, die een duo vormde met de Duitse zanger Roberto Blanco. Het Tsjechisch-Duitse duo bleek iets te sterk en haalde het met 8-6.
Comeback Op 26 maart 2009 kondigde Clijsters aan dat ze op 10 augustus haar officiële comeback zou maken op het WTA-toernooi van Cincinnati. Op 17 mei speelde ze op Wimbledon een demonstratiewedstrijd tijdens de inhuldiging van het uitschuifbare dak over de centrale baan. Aan de zijde van de Brit Tim Henman gaf ze haar vroegere idool Steffi Graf en haar man Andre Agassi partij. Daarna speelde ze ook een enkelspelwedstrijd tegen Graf. Beide wedstrijden won ze. Vervolgens won ze op 14 juni op het Nederlandse WTA-toernooi van Rosmalen een demonstratiewedstrijd tegen de Nederlandse Michaëlla Krajicek. In juli werkte ze nog twee wedstrijden af in de Amerikaanse World TeamTennis Pro League, waarbij ze de kleuren van de Saint Louis Aces verdedigde.
Op 7 juli 2009 maakte Clijsters bekend dat haar programma voorlopig zou bestaan uit de toernooien van Cincinnati, Toronto, de US Open en het WTA-toernooi van Luxemburg. Dat laatste toernooi had ze eerder al vijf keer gewonnen.
Haar eerste officiële match na haar comeback, in Cincinnati, won ze meteen tegen Marion Bartoli en ook haar tweede partij won ze tegen de als twintigste geplaatste Zwitserse Patty Schnyder. Haar eerste echte topwedstrijd volgde in de vierde ronde tegen Svetlana Koeznetsova. Clijsters versloeg de Russische in 3 sets: 6-4, 4-6, 6-2. In de kwartfinale stootte ze op Dinara Safina, die haar met 6-2 en 7-5 uitschakelde. Op het toernooi van Toronto haalde ze de derde ronde.
Clijsters haalde in september 2009 de wereldpers door met een wildcard deel te nemen aan het damesenkelspel op de US Open en die vervolgens verrassend te winnen door in de finale Caroline Wozniacki te verslaan met 7-5 en 6-2. Op weg naar de finale versloeg ze ook Viktorija Koetoezova, Marion Bartoli, Kirsten Flipkens, Venus Williams, Li Na en Serena Williams. Zo kwam ze al meteen op de 19e plaats van de WTA-ranking terecht. In 2010 won ze het WTA-toernooi van Brisbane door in de finale Justine Henin in drie sets te verslaan. Clijsters was een van de favorieten voor de eindzege op de Australian Open, maar verloor in de derde ronde kansloos van Nadja Petrova met 6-0 6-1, haar zwaarste profnederlaag ooit.
In Miami haalde ze de titel binnen door in de finale Venus Williams met 6-2, 6-1 te verslaan, na eerder Stosur, Henin en Azarenka het nakijken te geven. Op het toernooi van Eastbourne werd Clijsters in de kwartfinale uitgeschakeld door Viktoryja Azarenka. Op Wimbledon bereikte ze de kwartfinale, waarin ze verrassend verloor van Vera Zvonarjova. Door deze prestatie steeg ze wel naar de 7e plaats op de WTA-ranking, haar hoogste ranking sinds haar comeback. In augustus kwam ze dankzij haar toernooiwinst in Cincinnati terecht op de 4e plaats.
Op 29 januari 2011 won ze de finale van het Australian Open tegen de Chinese Li Na, negende reekshoofd en elfde op de WTA-ranglijst, met 3-6, 6-3 en 6-3. Clijsters klom na deze toernooiwinst naar de tweede plaats op de WTA-ranglijst.
Op 11 februari 2011 won Clijsters de kwartfinale in Parijs, waardoor ze zich opnieuw de nummer 1 van de wereld mocht noemen. Ze was de eerste moeder die daarin slaagde. Twee dagen later moest ze in de finale tegen Petra Kvitová evenwel het onderspit delven.
Op 9 april 2011 liep ze een enkelblessure op tijdens een huwelijksfeest, waardoor ze enige tijd buiten strijd was. Hoopvol, maar nog niet geheel fit, moest Clijsters op Roland Garros al in de tweede ronde haar meerdere erkennen in Arantxa Rus.
In augustus moest ze op het WTA-toernooi van Toronto tijdens de eerste wedstrijd opgeven wegens een scheur in de buikspier. Ook begin 2012 moest ze op het toernooi van Brisbane, in de halve finale tegen Daniela Hantuchová, opgeven door een blessure.
Op 26 januari 2012 verloor Clijsters de halve finale tegen de Wit-Russin Viktoryja Azarenka op het Australian Open. Ze had de halve finale gehaald na overwinningen tegen onder meer Daniela Hantuchová, Li Na en Caroline Wozniacki.
Op Wimbledon viel ze uit in haar wedstrijd in de vierde ronde tegen Angelique Kerber. Twee maanden later haalde ze op de Olympische Spelen in Londen de kwartfinale na winst tegen Roberta Vinci, Carla Suárez Navarro en Ana Ivanović. Die kwartfinale werd gewonnen door Maria Sjarapova met 6-2 en 7-5. In haar laatste toernooi, het US Open 2012, verloor ze met 6-7 en 6-7 in de tweede ronde tegen Laura Robson. In december 2012 nam ze in eigen land afscheid van haar fans in een invitatiewedstrijd tegen Venus Williams, de Kim's Thank You Games in het Antwerpse Sportpaleis.
Tweede comeback Op 12 september 2019 plaatste Clijsters een filmpje op Instagram waarin ze haar tweede comeback in het professionele tennis aankondigde. Haar comeback, zeven jaar naar haar tweede afscheid, is gepland voor 2020Rentree Clijsters met argwaan bekeken NRC, 15-02-2020. Gearchiveerd op 10 april 2021. op het WTA-toernooi van Dubai 2020. Clijsters verloor in Dubai haar eerste partij tegen Garbiñe Muguruza in twee sets.
Op 12 april 2022 berichtte Clijsters met haar tweede comeback te stoppen. Door blessures en de coronapandemie werd het geen succes.
Training Kim Clijsters had in haar eerste periode zoals de meeste speelsters telkens maar één coach, de bekendste daarvan waren Carl Maes en Marc De Hous.
Kim II, de Clijsters van na haar comeback, had een volledig team achter zich staan. Allereerst was er haar man, Brian Lynch, die zijn basketballoopbaan voor haar opgaf en maar al te goed kon meevoelen in de eisen die een topsportloopbaan aan het lichaam stelt. Als eigenlijke trainer om haar slagenarsenaal op peil te houden werd Wim Fissette genoemd, hij was haar zogenaamde "hittingpartner". Ook had Clijsters twee kinesisten, haar neef Tim Clijsters en Sam Verslegers; die laatste had als "physical coach" een wat ruimer werkterrein. Het team werd vervolledigd door een evenementenmanager Bob Verbeeck en een PR-man John Dolan."Kim II, de betere versie van Kim I", De Standaard, 15 september 2009 In 2011 werd Carl Maes terug aan het team toegevoegd als trainer, en na een tijd gezamenlijk werken met Wim Fisette vertrok deze laatste uit Team Kim. Stefan Wauters vervoegde de groep als hittingpartner en zou tot het laatste toernooi, het US Open van 2012 deel uitmaken van het team.
Persoonlijk Haar jongere zus Elke speelde ook een aantal jaren professioneel tennis.
Kim Clijsters was een tijdlang verloofd met de proftennisser Lleyton Hewitt. Clijsters trouwde op 13 juli 2007 met de Amerikaanse basketbalspeler Brian Lynch."Kim Clijsters in het geheim getrouwd", de Pers.nl, 13 juli 2007 Dat gebeurde heel vroeg in de ochtend om haar jawoord privé te houden, het feest erna was overigens ook weg van de camera's georganiseerd.
Clijsters en Lynch hebben drie kinderen.Kim Clijsters bevallen van derde kindje, VTM-nieuws, 30 oktober 2016
Clijsters is ambassadrice van SOS Kinderdorpen. Ze steunt onder meer het Simbahuis in Liedekerke, dat families in een moeilijke gezinssituatie helpt.
Belangrijkste prestaties 2001 Roland Garros – verloor in de finale met 6-1, 4-6 en 10-12 van Jennifer Capriati. Fed Cup – België versloeg in de finale Rusland. Clijsters won haar wedstrijd met 6-0 en 6-4 tegen Jelena Dementjeva.
2002 Filderstadt – won in de finale tegen Daniela Hantuchová. Hamburg – won in de finale tegen Venus Williams. WTA Championships – won in de finale tegen Serena Williams. Los Angeles – won met Jelena Dokić de finale in het dubbelspel.
2003 Indian Wells – won in de finale met 6-4 en 7-5 van Lindsay Davenport. Roland Garros – verloor in de finale met 0-6 en 4-6 van Justine Henin. Roland Garros – won met Ai Sugiyama in de finale van het damesdubbel tegen Paola Suárez en Virginia Ruano Pascual met 65-7, 6-2 en 9-7. Rosmalen – won in de finale tegen Justine Henin na opgave wegens kwetsuur. Wimbledon – won met Ai Sugiyama in de finale van het damesdubbel tegen Paola Suárez en Virginia Ruano Pascual met 6-4 en 6-4. Los Angeles – won de finale en werd daardoor nummer 1 van de wereld. US Open – verloor in de finale tegen Justine Henin met 5-7 en 1-6. Won op weg naar de finale van onder andere Svetlana Koeznetsova, Lindsay Davenport en Amélie Mauresmo. Filderstadt – won de finale tegen Justine Henin. Zürich – verloor in de halve finale tegen Jelena Dokić, waarna Justine Henin de nummer 1-positie overnam. WTA Championships – won in de finale tegen Amélie Mauresmo met 6-2 en 6-0.
2004 Australian Open – verloor in de finale tegen Justine Henin. Parijs – won haar eerste titel van het jaar door Mary Pierce in 58 minuten te verslaan en werd daardoor de twintigste speelster ooit die 20 WTA-toernooien op haar naam kon schrijven. Antwerpen – won in de finale tegen Silvia Farina-Elia. Berlijn – gaf in de derde ronde op tegen Karolina Šprem. Pas in september, vijf maanden laten, kon ze haar wederoptreden maken. Hasselt – gaf bij haar wederoptreden in de halve finale noodgedwongen op wegens de weer opspelende polsblessure.
2005 Antwerpen – verloor bij haar comeback in de kwartfinale tegen topfavoriete Venus Williams. Indian Wells – won als nummer 134 van de wereld in de finale tegen de nummer 1, Lindsay Davenport, met 6-4, 4-6 en 6-2. Was de eerste speelster in de geschiedenis van het vrouwentennis die met zo'n lage ranking een Tier I-toernooi kon winnen en kwam opnieuw de top 40 binnen. Miami – won in de finale tegen Maria Sjarapova met 6-3 en 7-5, en kwam de top 20 binnen. Berlijn – blesseerde zich aan de knie in de vierde ronde tegen Patty Schnyder.