De Edisons van 1970 werden op 11 september van dat jaar bekendgemaakt door de jury, die onder leiding stond van Willem Duys. Evenals voorgaande jaren werden de Edisons pas veel later uitgereikt, namelijk op 26 februari 1971 in de RAI in Amsterdam.
Volgens de jury werden de Edisons uitgereikt aan de beste plaatproducties die tussen 1 september 1969 en 31 augustus 1970 waren uitgebracht.Nieuwsblad van het Noorden, 12 september 1970
Neil Young won twee Edisons: een solo, en een als lid van Crosby, Stills, Nash & Young. Hij was de eerste artiest die in één jaar twee Edisons kreeg.
Winnaars Internationaal Vocaal: Udo Jürgens voor Das Goldene Udo Jürgens Album Vocaal: Peggy Lee voor Is That All There Is? Vocaal: Dusty Springfield voor From Dusty with Love Vocaal: Mel Tormé voor Raindrops Keep Falling on my Head Pop: The Band voor Stage Fright Pop: Chicago voor Chicago Transit Authority Pop: Crosby, Stills, Nash & Young voor Déjà Vu Pop: The Dillards voor Copperfields Pop: Bob Dylan voor Self Portrait Pop: Everly Brothers voor Original Greatest Hits Pop: Jimi Hendrix voor Band of Gypsys Pop: Joni Mitchell voor Lady of the Canyon Pop: Elvis Presley voor Worldwide 50 Gold Awards Pop: Rod Stewart voor An Old Raincoat Won't Ever Let You Down Pop: Neil Young voor Everybody Knows This Is Nowhere Jazz: Louis Armstrong voor Satchmo! Jazz: Quincy Jones voor Walking in Space
Het winnende album van Chicago staat ook bekend als simpelweg Chicago.
Nationaal Vocaal: Frans Halsema voor Tour de Frans Vocaal: Herman van Veen voor Morgen Pop: Golden Earring voor Golden Earring Cabaret: Paul van Vliet voor Een Avond aan Zee Jeugd: De Fabeltjeskrant voor Het Dierenbos Zingt Instrumentaal: Ekseption voor Beggar Julia's Time Trip Instrumentaal: Chris Hinze voor Vivat Vivaldi Volksrepertoire: Johnny Jordaan voor Tussen Kerstmis en Nieuwjaar
Categorie:Edison Music Awards Categorie:Muziek in 1970