Greed is een Amerikaanse dramafilm uit 1924 onder regie van Erich von Stroheim. Het is een stomme film, gebaseerd op de roman McTeague (1899) van de Amerikaanse auteur Frank Norris, betreffende een waargebeurd verhaal over een rond 1880 gepleegde misdaad.
Verhaal Het verhaal was in 1916 al eens verfilmd door Barry O'Neil, onder de titel Life's Whirlpool, ook bekend als Mc Teague. In 1992 maakten Robert Altman en William Bolcom er onder deze zelfde naam een opera over.
De tandarts John 'Mac' McTeague trouwt met de verloofde van zijn vriend Marcus. Marcus kan daarmee leven, totdat zij in een loterij de hoofdprijs van $ 5.000 wint. Zij wil hiervan echter niets uitgeven, zelfs niet als Marcus ervoor zorgt dat Mac zijn praktijk moet staken omdat hij geen diploma blijkt te hebben. Hij raakt hierdoor aan de drank en begint Trina te mishandelen.
De huwelijksrelatie slaat om in wederzijdse haat, Mac vermoordt Trina en vlucht met het geld naar Death valley. Marcus achtervolgt hem, maar wordt in een gevecht tussen beiden gedood. Hij heeft zich echter nog net met handboeien aan Mac vastgemaakt, zodat deze niet meer kan ontkomen en in de woestijn achterblijft, gebonden aan de dode.
Productie Het was een van de weinige films uit die tijd, zoniet de eerste, die volledig op locatie werd opgenomen; hij toont daardoor zeer realistische beelden van San Francisco in de twintiger jaren. Voor de opnamen huurde von Stroheim gedurende twee jaar in San Francisco een flat, die als de tandartspraktijk moest fungeren en waar vele opnamen zonder extra belichting werden gemaakt. Ook de opnamen in Death valley gebeurden op locatie, gedurende twee maanden, waarbij de cameras met natte handdoeken tegen de buitentemperatuur van soms bijna vijftig graden moesten worden beschermd. Vele leden van de cast en crew werden ziek en een kok overleed aan een hitteberoerte.
In totaal werden ongeveer 85 uren aan beeldmateriaal opgenomen; het overgrote deel hiervan ging verloren: producer Goldwyn Pictures fuseerde tijdens de opnamen met Metro Pictures en Louis B. Mayer Productions tot Metro-Goldwyn-Mayer. Von Stroheim had Norris' verhaal nauwkeurig gevolgd en de eerste, negen uur durende, versie van de film werd door hem al ingekort tot vier uur. Maar in opdracht van MGM werd dit nog eens uitgedund tot 140 minuten, wat von Stroheim een verminkiing door MGM noemde. Het verloren beeldmateriaal van Greed wordt door filmfanaten beschouwd als de "Heilige graal".
Op basis van stills en het oorspronkelijke draaiboek maakte Rick Schmidlin in 1999 voor Turner Classic Movies opnieuw een versie van vier uur.
Bij de opnamen werd veel gebruik gemaakt van deep-focus. miniatuur|links|Erich von Stroheim in 1920, het jaar waarin hij het voornemen begon te uiten om Norris' Mc Teague te verfilmen.
Rolverdeling
| Zasu Pitts || Trina |- | Gibson Gowland || McTeague |- | Jean Hersholt || Marcus |- | Dale Fuller || Maria
Externe links
Categorie:Film uit 1924 Categorie:Amerikaanse film Categorie:Zwart-witfilm Categorie:Dramafilm Categorie:Boekverfilming Categorie:Film van Erich von Stroheim Categorie:Film in het National Film Registry