De AT&T Pebble Beach National Pro-Am is een golftoernooi in de Verenigde Staten en maakt deel uit van de Amerikaanse PGA Tour. Het toernooi vindt sinds 2010 op drie verschillende golfbanen plaats: de Pebble Beach Golf Links, de Monterey Peninsula Country Club en de Spyglass Hill Golf Course. Alle golfbanen bevinden zich in Pebble Beach, Californië.

Geschiedenis Het toernooi werd in 1937 opgericht door zanger en acteur Bing Crosby en bestond toen uit een ronde van achttien holes. Het was het eerste nationale Pro-Am kampioenschap en stond bekend als het Bing Crosby National Pro-Amateur en ook wel als de Crosby Clambake. Tot de Tweede Wereldoorlog werd het gespeeld op de Rancho Santa Fe Golf Club in Rancho Santa Fe, Californië. De eerste editie werd gewonnen door Sam Snead en was zo'n succes, dat de tweede editie al uit twee rondes van 18 holes bestond.

Na de oorlog werd het toernooi uitgebreid tot 54-holes en voortgezet in Pebble Beach en werd van tot 1966 op drie verschillende golfbanen gespeeld: de Pebble Beach Golf Links, de Cypress Point Club en de Monterey Peninsula Country Club. In 1958 won Billy Casper het toernooi, dat toen voor het eerst uit 72 holes bestond.

In 1967 werd Monterey Peninsula vervangen door Spyglass Hill Golf Course. In 1991 werd Cyprus Point van de lijst geschrapt omdat de club geen gekleurde spelers wilde toelaten. De derde baan werd toen de Poppy Hills Golf Course, maar dat was geen succes. De drainage was slecht, en Monterey Peninsula werd weer op de lijst gezet.

In 1977 overleed Bing Crosby op een golfbaan in Spanje. Negen jaar later werd AT&T de sponsor van het toernooi.

Het toernooi is altijd in februari. Hoewel men in Pebble Beach mooi weer verwacht, moest het toernooi zeven keer ingekort worden vanwege de vele regen (1952, 1974, 1981, 1986, 1998, 1999 en 2009). In 1996 werd zelfs het hele toernooi afgelast.

Formule Iedere professional speelt met een amateur. Ze spelen als team en de pro speelt ook voor een individuele score. Er wordt drie dagen op drie verschillende banen gespeeld. Na drie dagen is er een cut, waarna de beste 54 pro's en de beste 25 teams doorgaan, zij spelen de laatste ronde op de Pebble Beach Golf Club. De amateurs zijn vaak bekende Amerikanen zoals Bill Murray, Kevin Costner, Glenn Frey en Tom Brady.

De professionals De selectie van de professionals komt als volgt tot stand: voormalige winnaars van het toernooi voormalige winnaars van de vier Majors 16 sponsoruitnodigingen Daarna wordt het spelersveld aangevuld door de hoogste spelers van de Amerikaanse PGA Tour.

Golfbanen Dit toernooi werd op verschillende golfbanen gespeeld; zie tabel:

Naam Jaren Rancho Santa Fe Golf Club 1937-1942 Pebble Beach Golf Links 1947-heden Cypress Point Club 1947-1998 Monterey Peninsula Country Club 1947-1966, 1977, 2010-heden Spyglass Hill Golf Course 1967-heden Poppy Hills Golf Course 1999-2009 Huidig

Winnaars Alle winnaars hebben de Amerikaanse nationaliteit, behalve Bruce Crampton (1965) en Brett Ogle (1993) uit Australië en Vijay Singh (2004) uit Fiji.

Jaar Winnaar Score 1ste prijs ($) InfoBing Crosby Pro-Am 1937 Sam Snead 68 –4 500 1 ronde (18-holes) 1938 Sam Snead 139 –5 500 1ste editie met 2 ronden (36-holes) 1939 E.J. "Dutch" Harrison 138 0 500 1940 Ed Oliver 135 –9 500 1941 Sam Snead 136 –8 500 1942 Johnny Dawson 133 –11 800 1943 Geen toernooi, wegens de Tweede Wereldoorlog 1944 1945 1946 1947 George Fazio Ed Furgol 213 / 2.000 1ste editie met 3 verschillende golfbanen 1948 Lloyd Mangrum 205 –10 2.000 1949 Ben Hogan 208 –8 2.000 1950 Jack Burke jr. Dave Douglas Smiley Quick Sam Snead 214 –2 2.000 1951 Byron Nelson 209 –7 2.000 1952 Jimmy Demaret 145 +1 2.000 Wegens slechte weer, 1 ronde ingekortBing Crosby National Pro-Am Golf Championship 1953 Lloyd Mangrum 204 –12 2.000 1954 E.J. "Dutch" Harrison 210 –6 2.000 1955 Cary Middlecoff 209 –7 2.500 1956 Cary Middlecoff 202 –14 2.500 1957 Jay Hebert 213 –3 2.500 1958 Billy Casper 277 –11 4.000 1ste editie met vier speelrondenBing Crosby National Pro-Am 1959 Art Wall jr. 279 –9 4.000 1960 Ken Venturi 286 –2 4.000 1961 Bob Rosburg 282 –6 5.300 1962 Doug Ford po 286 –2 5.300 1963 Billy Casper 285 –3 5.300 1964 Tony Lema 284 –4 5.800 1965 Bruce Crampton 284 –4 7.500 1966 Don Massengale 283 –5 11.000 1967 Jack Nicklaus 284 –4 16.000 1968 Johnny Pott po 285 –3 16.000 1969 George Archer 283 –5 25.000 1970 Bert Yancey 278 –10 25.000 1971 Tom Shaw 278 –10 27.000 1972 Jack Nicklaus po 284 –4 28.000 1973 Jack Nicklaus po 282 –6 36.000 1974 Johnny Miller 208 –8 27.750 Wegens slechte weer, afgewerkt in 3 ronden 1975 Gene Littler 280 –8 37.000 1976 Ben Crenshaw 281 –7 37.000 1977 Tom Watson 273 –15 40.000 1978 Tom Watson po 280 –8 45.000 1979 Lon Hinkle po 284 –4 54.000 1980 George Burns 280 –8 54.000 1981 John Cook 209 –7 40.500 Wegens slechte weer, afgewerkt in 3 ronden 1982 Jim Simons 274 –14 54.000 1983 Tom Kite 276 –12 58.500 1984 Hale Irwin po 278 –10 72.000 1985 Mark O'Meara 283 –5 90.000 AT&T Pebble Beach National Pro-Am 1986 Fuzzy Zoeller 205 –11 108.000 Afgewerkt in 3 ronden 1987 Johnny Miller 278 –10 108.000 1988 Steve Jones po 280 –8 126.000 1989 Mark O'Meara 277 –11 180.000 1990 Mark O'Meara 281 –7 180.000 1991 Paul Azinger 274 –14 198.000 1992 Mark O'Meara po 275 –13 198.000 1993 Brett Ogle 276 –12 225.000 1994 Johnny Miller 281 –7 225.000 1995 Peter Jacobsen 271 –17 252.000 1996 Toernooi halverwege geannuleerd wegens slecht weer 1997 Mark O'Meara 268 –20 342.000 1998 Phil Mickelson 202 –14 450.000 Afgewerkt in 3 ronden 1999 Payne Stewart 206 –10 504.000 Afgewerkt in 3 ronden 2000 Tiger Woods 273 –15 720.000 2001 Davis Love III 272 –16 720.000 2002 Matt Gogel 274 –14 720.000 2003 Davis Love III 274 –14 900.000 2004 Vijay Singh 272 –16 954.000 2005 Phil Mickelson 269 –19 954.000 2006 Arron Oberholser 271 –17 972.000 2007 Phil Mickelson 268 –20 990.000 2008 Steve Lowery po 278 –10 1.080.000 2009 Dustin Johnson 201 –15 1.098.000 Afgewerkt in 3 ronden 2010 Dustin Johnson 270 –16 1.116.000 2011 D.A. Points 271 –15 1.134.000 2012 Phil Mickelson 269 –17 1.152.000 2013 Brandt Snedeker 267 –19 1.170.000 2014 Jimmy Walker 276 –11 1.188.000 2015 Brandt Snedeker 265 –22 1.224.000 2016 Vaughn Taylor 270 –17 1.260.000 2017 Jordan Spieth 268 –19 1.296.000 2018 Ted Potter Jr 270 –17 1.332.000 2019 Phil Mickelson 268 –19 1.368.000 2020 Nick Taylor 268 –19 1.404.000 2021 Daniel Berger 270 –18 1.404.000 Vanwege Covid-19 geen amateurs; cut na 36 holes Toernooirecord po = winnaar na play-off

Meervoudige winnaars Dertien spelers hebben tot dusverre meer dan één keer dit toernooi gewonnen:

Mark O'Meara (5): 1985, 1989, 1990, 1992, 1997 Phil Mickelson (5): 1998, 2005, 2007, 2012, 2019 Sam Snead (4): 1937, 1938, 1941, 1950 (tie) Jack Nicklaus (3): 1967, 1972, 1973 Johnny Miller (3): 1974, 1987, 1994 Lloyd Mangrum (2): 1948, 1953 E.J. "Dutch" Harrison (2): 1939, 1954 Cary Middlecoff (2): 1955, 1956 Billy Casper (2): 1958, 1963 Tom Watson (2): 1977, 1978 Davis Love III (2): 2001, 2003 Dustin Johnson (2): 2009, 2010 Brandt Snedeker (2): 2013, 2015

Liefdadigheid De opbrengst van het toernooi gaat naar de Monterey Peninsula Foundation. Deze stichting verdeelt het geld over andere instellingen die onder meer investeren in gezondheid, scholing en jeugdprogramma's. Tot 2010 ging er ruim US$ 85.000.000 naar deze stichting.

Externe links Website van het toernooi Website van de stichting

Categorie:Golftoernooi in de Verenigde Staten Categorie:Golftoernooi van de Amerikaanse PGA Tour Categorie:Sport in Californië Categorie:Monterey County