De Masters (ook wel: The Masters Tournament of The US Masters) is een van de vier majorgolftoernooien. Het wordt elk jaar in april gehouden op de Augusta National Golf Club in Augusta. De andere drie majors zijn: het U.S. Open, The Open Championship en het Amerikaanse PGA Championship.
Geschiedenis Het toernooi werd voor het eerst georganiseerd in 1934 onder de naam Augusta National Invitation Tournament op initiatief van Bobby Jones en Clifford Roberts.
Sinds 1939 wordt de naam Masters gebruikt. In de oorlogsjaren 1943, 1944 en 1945 werd er geen toernooi georganiseerd. In 2020 werd de Masters vanwege de coronapandemie voor de eerste keer zonder publiek in november gespeeld.
De Masters wordt elk jaar op de Augusta National Golf Club gespeeld; de andere drie majors hebben een jaarlijks wisselende locatie. De winnaar van de Masters wordt erelid van deze club en krijgt het symbool daarvan, een groen jasje, aangereikt door de winnaar van het voorgaande jaar.Sirak, Ron (2019), ...to be a Member at Augusta National, GolfDigest.com. Gearchiveerd op 16 april 2023.
De winnaar mag levenslang aan de Masters meedoen en vijf jaar lang aan de overige majors.
Winnaars 1934: Horton Smith 1935: Gene Sarazen po 1936: Horton Smith 1937: Byron Nelson 1938: Henry Picard 1939: Ralph Guldahl 1940: Jimmy Demaret 1941: Craig Wood 1942: Byron Nelson po 1943: niet gespeeld 1944: niet gespeeld 1945: niet gespeeld 1946: Herman Keiser 1947: Jimmy Demaret 1948: Claude Harmon 1949: Sam Snead 1950: Jimmy Demaret 1951: Ben Hogan 1952: Sam Snead 1953: Ben Hogan 1954: Sam Snead po 1955: Cary Middlecoff 1956: Jack Burke jr. 1957: Doug Ford 1958: Arnold Palmer 1959: Art Wall jr. 1960: Arnold Palmer 1961: Gary Player 1962: Arnold Palmer po 1963: Jack Nicklaus 1964: Arnold Palmer 1965: Jack Nicklaus 1966: Jack Nicklaus po 1967: Gay Brewer jr. 1968: Bob Goalby 1969: George Archer 1970: Billy Casper po 1971: Charles Coody 1972: Jack Nicklaus 1973: Tommy Aaron 1974: Gary Player 1975: Jack Nicklaus 1976: Raymond Floyd 1977: Tom Watson 1978: Gary Player 1979: Fuzzy Zoeller po 1980: Seve Ballesteros 1981: Tom Watson 1982: Craig Stadler po 1983: Seve Ballesteros 1984: Ben Crenshaw 1985: Bernhard Langer 1986: Jack Nicklaus 1987: Larry Mize po 1988: Sandy Lyle 1989: Nick Faldo po 1990: Nick Faldo 1991: Ian Woosnam 1992: Fred Couples 1993: Bernhard Langer 1994: José M Olazabal 1995: Ben Crenshaw 1996: Nick Faldo 1997: Tiger Woods 1998: Mark O'Meara 1999: José M Olazabal 2000: Vijay Singh 2001: Tiger Woods 2002: Tiger Woods 2003: Mike Weir 2004: Phil Mickelson 2005: Tiger Woods po 2006: Phil Mickelson 2007: Zach Johnson 2008: Trevor Immelman 2009: Ángel Cabrera po 2010: Phil Mickelson 2011: Charl Schwartzel 2012: Bubba Watson po 2013: Adam Scott po 2014: Bubba Watson 2015: Jordan Spieth 2016: Danny Willett 2017: Sergio Garcia po 2018: Patrick Reed 2019: Tiger Woods 2020: Dustin Johnson 2021: Hideki Matsuyama 2022: Scottie Scheffler 2023: Jon Rahm 2024: Scottie Scheffler 2025: Rory McIlroy 2026: Rory McIlroy Play-off In de periode dat het toernooi nog uit 36-holes bestond, is één keer een play-off nodig geweest: 1935: Gene Sarazen versloeg Craig Wood met 144-149;
Na de oorlog werd de play-off ingekort tot 18 holes: 1942: Byron Nelson versloeg Ben Hogan met 69-70; 1954: Sam Snead versloeg Ben Hogan met 70-71; 1962: Arnold Palmer won de play-off met een score van 68 van Gary Player (71) en Dow Finsterwald (77); 1966: Jack Nicklaus won de play-off met een score van 70 van Tommy Jacobs (72) en Gay Brewer (78); 1970: Billy Casper versloeg Gene Litter met 69-74.
Daarna werd de sudden-death play-off geïntroduceerd, waarbij de eerste extra hole al een winnaar kan opleveren: 1979: Fuzzy Zoeller won van Tom Watson en Ed Sneed; 1982: Craig Stadler won van Dan Pohl; 1987: Larry Mize won van Seve Ballesteros en Greg Norman; 1989: Nick Faldo won van Scott Hoch; 1990: Nick Faldo won van Raymond Floyd; 2005: Tiger Woods won van Chris DiMarco; 2009: Ángel Cabrera won van Kenny Perry en Chad Campbell; 2012: Bubba Watson won van Louis Oosthuizen; 2013: Adam Scott won van Angel Cabrera; 2017: Sergio Garcia won van Justin Rose; 2025: Rory McIlroy won van Justin Rose.
Hole-in-one Amateur Ross Somerville maakte als eerste speler een hole-in-one tijdens de eerste Masters. In de loop der jaren zijn de volgende holes-in-one tijdens de Masters gemaakt:
Hole 4: Jeff Sluman (1992). Hole 6: Leland Gibson (1954), Billy Joe Patton (1954), Charles Coody (1972), Chris DiMarco (2004) en Jamie Donaldson (2013). Hole 12: Claude Harmon (1947), William Hyndman (1959) en Curtis Strange (1988). Hole 16: Ross Somerville (1934), Willie Goggin (1935), Ray Billows (1940), John Dawson (1949), Clive Clark (1968), Corey Pavin (1992), Raymond Floyd (1996), Padraig Harrington (2004), Kirk Triplett (2004), Trevor Immelman (2005), Ian Poulter (2008), Nathan Green (2010), Ryan Moore (2010), Bo Van Pelt en Adam Scott (2012), Louis Oosthuizen (2016) en Matt Kuchar (2017).
Kwalificatie De Masters is van oorsprong een invitatietoernooi, en heeft het kleinste deelnemersveld van alle majors. Invitaties gebeuren hoofdzakelijk op basis van vastgestelde kwalificatiecriteria, maar de organisatie behoudt zich nog steeds het recht voor om naar eigen inzicht spelers uit te nodigen. Deelnemers kunnen zich op de volgende manier kwalificeren:Qualification for 2021 Masters Invitation, Augusta.com, bezocht op 25 jan. 2021 Masters Tournament, alle voormalige winnaars US Open, British Open, PGA Championship, laatste 5 winnaars The Players Championship, laatste 3 winnaars Olympische Spelen, winnaar gouden medaille in lopend jaar US Amateur Championship, laatste winnaar en runner-up Britsh Amateur Championship, laatste winnaar Asia-Pacific Amateur Championship, laatste winnaar Latin America Amateur Championship, laatste winnaar US Mid-Amateur Championship, laatste winnaar Masters Tournament, Top-12 inclusief gelijkspelers van vorig jaar US Open, British Open, PGA Championship, Top-4 inclusief gelijkspelers van vorig jaar Winnaars van PGA Tour events gespeeld de Masters van vorig jaar en dit jaar, mits het om toernooien gaat waar volledige FedEx Cup punten te verdienen zijn Alle spelers die zich kwalificeerden voor het Tour Championship van afgelopen jaar De top-50 op de wereldranglijst aan het einde van afgelopen jaar De top-50 op de wereldranglijst in de week voorafgaand aan de Masters
Amateurs De Masters is opgericht door de amateurkampioen Bobby Jones. Elk jaar mag een aantal amateurgolfers meedoen; de winnaar van het Brits Amateurkampioenschap, de winnaar en de tweede van het US Amateurkampioenschap en de winnaar van het Mid-Amateur Golfkampioenschap. Sinds 2010 mag ook de winnaar van het Aziatische Amateur Kampioenschap deelnemen,Masters, R&A open doors for amateurs, 15 feb. 2009. Gearchiveerd op 13 september 2023. en sinds 2015 de winnaar van het Latin America Amateur Kampioenschap.Masters, Latin America team up, 22 jan. 2014. Gearchiveerd op 11 april 2023.
De best scorende amateur, die tevens de cut haalt, krijgt een zilveren trofee, de Silver Cup genoemd. De tweede beste amateur krijgt een zilveren medaille.Every Low Amateur Winner in The Masters Golfcompendium.com, bezocht op 26 jan.2021. Gearchiveerd op 10 juni 2023.
Winnaars Silver Cup 1934: Charlie Yates 1954: Billy Joe Patton 1956: Ken Venturi 1977: Bill Sander 1995: Tiger Woods 1998: Matt Kuchar 1999: Sergio García 2000: David Gossett 2003: Rickie Barnes 2004: Casey Wittenberg 2005: Ryan Moore 2010: Matteo Manassero 2011: Hideki Matsuyama 2012: Patrick Cantlay 2013: Guan Tianlang 2014: Oliver Goss Par 3 Contest thumb|Hole 9 Sinds 1960 wordt de dag voor de start van het Masters Tournament de Par 3 Contest gehouden, een traditionele wedstrijd waaraan deelnemers van het hoofdtoernooi, voormalig winnaars en eregenodigden mogen deelnemen. De wedstrijd wordt gehouden op een baan met 9 holes (par 27).
In 2012 moest de wedstrijd door slecht weer voortijdig worden afgebroken. Pádraig Harrington en Jonathan Byrd wonnen met een score van -5. Mark Wilson en Thomas Bjørn maakten een hole-in-one.
Winnaars 1960: Sam Snead 1961: Deane Beman 1962: Bruce Crampton 1963: George Bayer po 1964: Labron Harris jr. 1965: Art Wall jr. 1966: Terry Dill 1967: Arnold Palmer po 1968: Bob Rosburg 1969: Bob Lunn po 1970: Harold Henning 1971: Dave Stockton po 1972: Steve Melnyk 1973: Gay Brewer 1974: Sam Snead po 1975: Isao Osaki po 1976: Jay Haas 1977: Tom Weiskopf po 1978: Lou Graham po 1979: Joe Inman 1980: Johnny Miller 1981: Isao Aoki 1982: Tom Watson po 1983: Hale Irvin 1984: Tommy Aaron 1985: Hubert Green 1986: Gary Koch po 1987: Ben Crenshaw 1988: Tsuneyuki Nakajima 1989: Bob Gilder po 1990: Raymond Floyd po 1991: Rocco Mediate po 1992: Davis Love III 1993: Chip Beck 1994: Vijay Singh 1995: Hal Sutton po 1996: Jay Haas po 1997: Sandy Lyle po 1998: Sandy Lyle 1999: Joe Durant 2000: Chris Parry po 2001: David Toms 2002: Nick Price po 2003: Padraig Harrington & David Toms 2004: Padraig Harrington po 2005: Jerry Pate 2006: Ben Crane 2007: Mark O'Meara 2008: Rory Sabbatini 2009: Tim Clark 2010: Louis Oosthuizen 2011: Luke Donald 2012: Padraig Harrington & Jonathan Byrd 2013: Ted Potter Jr po 2014: Ryan Moore 2015: Kevin Streelman po 2016: Jimmy Walker 2017: niet gespeeld 2018: Tom Watson 2019: Matt Wallace po po = gewonnen na play-off
Externe link Officiële website
Categorie:Golftoernooi van de Europese PGA Tour