Fernando Arrabal Terán (Melilla, Spaans-Marokko, 11 augustus 1932) is een Spaans-Frans romanschrijver, toneelschrijver, dichter (voornamelijk Franstalig). Ook maakte hij naam als filmregisseur en scenarioschrijver.
Leven en werk Arrabal werd geboren als de zoon van een republikeinse officier. De gevangenneming en uiteindelijk verdwijning van zijn vader tijdens de Spaanse Burgeroorlog liet traumatische sporen na bij de kleine Fernando, mede omdat zijn moeder nooit pogingen heeft ondernomen om zijn vaders lot te achterhalen. De situatie in het Spanje van Franco zal later onderhuids als een rode draad door het werk van Arrabal blijven lopen.
Literatuur Arrabal gold al op vroege leeftijd als hoogbegaafd. In 1952 gaat hij rechten studeren in Madrid, maar na enige tijd geeft hij dat op en trekt naar Parijs. Daar wordt hij gerekend tot de tweede generatie Spaanse ballingen: jonge Spaanse intellectuelen die weliswaar niet verplicht waren het land te verlaten, maar die in Spanje geen voedingsbodem meer vonden voor de uiting van hun artistieke talenten.
Eenmaal in Parijs wijdt Arrabal zich volledig aan het schrijverschap. Hij schreef in zijn leven zo’n 100 toneelstukken, 700 gedichtenbundels, diverse romans en essays. Het werk van Arrabal staat bekend als modernistisch, absurdistisch en provocerend. Zijn vaak agressieve en (seksueel) obscene taal is van een bijna naïeve kinderlijkheid en wordt sterk beïnvloed door het werk van Picasso en Francisco Goya. Het universum van Arrabal bestaat vaak uit beulen en slachtoffers, waarbij de rollen geregeld worden omgedraaid. Hij weigert bewust de wet van de non-contradictie te aanvaarden.
In de jaren zestig verwierf Arrabal ook bekendheid met zijn ‘thêatre panique’. Zijn toneelstukken waren vaak een ware 'happening', vol rituele elementen, waarin alles door elkaar liep en in extreme vorm werd uitgedrukt. Spraakmakend in die periode was ook zijn Brief aan generaal Franco.
Arrabals latere werk is wat meer traditionalistisch.
Film en opera Arrabal staat behalve als literator ook bekend als scenarioschrijver en filmregisseur. Hij draaide zeven speelfilms, waarvan Odyssey of the Pacific (1980) met Mickey Rooney het bekendst is. Soms speelde Arrabal ook zelf mee in films.
Vanaf de jaren tachtig schreef ook libretto’s voor een aantal opera’s. In 2009 nog bracht hij in Madrid de opera “Faustball” op de planken.
Zowel zijn films als zijn literaire werken zijn veelvuldig onderscheiden, onder andere met de Spaanse Premio Nadal.
Bibliografie Proza Baal Babylone (1959) L'enterrement de la sardine Fête et rites de la confusion El mono La tour, prends garde (1983) La vierge rouge La fille de King-Kong La tueuse du jardin d'hiver Lévitation Porté disparu L'extravagante croisade d'un castrat amoureux Lévitation Champagne pour tous
Poëzie (selectie) 700 banden, onder andere geïllustreerd door Pablo Picasso, Salvador Dalí, René Magritte, Roland Topor. Bekende bundels zijn: Humbles Paradis Pierre de la Folie
Toneel (selectie) Le Tricycle (1953) Fando et Lis (1955) Pique-nique en campagne (1959) Guernica (1959) La Bicyclette du condamné (1959) Le Grand Cérémonial (1963) L'Architecte et l'Empereur d'Assyrie (1966) Le Jardin des délices (1967) Le Labyrinthe (1967) L'Aurore rouge et noire (1968) Bestialité érotique (1968) Le Ciel et la Merde (1972) Le Cimetière des voitures (1959) La nuit est aussi un soleil Jeunes barbares d'aujourd'hui ...Et ils passèrent des menottes aux fleurs (1969) La tour de Babel Inquisition Les délices de la chair La traversée de l'empire Lettre d'amour (comme un supplice chinois)
Films 1968: Qui êtes-vous, Polly Maggoo? 1968: Le grand cérémonial 1970: Viva la muerte 1973: J’irai comme un cheval fou 1975: L’Arbre de Guernica 1976: Underground and Emigrants 1979: Die Hamburger Krankheit 1982: The emperor of Peru 1982: Odyssey of the Pacific 1992: Adieu Babylone 2008: La Possibilité d'une île
Essays La dudosa luz del día Un esclave nommé Cervantès Le Gréco Goya-Dalí Bobby Fischer Echecs et mythes Fêtes et défaites sur l'échiquier Les échecs féériques et libertaires Le frénétique du spasme (1991) Lettre au général Franco Lettre à Fidel Castro (1984) Lettre à Staline Houellebecq!
Literatuur en bronnen A. Bachrach e.a.: Encyclopedie van de wereldliteratuur. Bussum, 1980-1984, E. Hirsch: Arrabal narrador. Die neueren Romane Fernando Arrabals, Frankfurt, 2007, .
Externe links Officiële website
Categorie:Frans romanschrijver Categorie:20e-eeuws schrijver Categorie:Frans dichter Categorie:Frans essayist Categorie:Frans scenarioschrijver Categorie:Frans filmregisseur Categorie:Spaans schrijver Categorie:Spaans dichter Categorie:Spaans filmregisseur Categorie:Patafysicus