thumb|Detlev von Liliencron 1905 Detlev von Liliencron, officieel Friedrich Adolf Axel Freiherr von Liliencron (Kiel, 3 juni 1844 – Rahlstedt, 22 juli 1909), was een Duits schrijver en dichter.
Leven en werk Von Liliencron werd geboren als zoon van een Pruisische douanier uit een verarmde adelsfamilie en de dochter van een Amerikaanse generaal. Na een korte militaire carrière (hij nam onder andere deel aan de Frans-Duitse Oorlog in 1870-1871), geraakte hij in de gokschulden en emigreerde in 1875 naar de Verenigde Staten. In 1877 keerde hij weer naar Duitsland terug en werd er, na enige jaren lagere overheidsfuncties te hebben bekleed, o.a. in 1882 op Pellworm, onafhankelijk schrijver.
In 1883 verscheen Von Liliencrons eerste dichtbundel Adjutantenritte und andere Gedichte, gevolgd door Eine Sommerschlacht (1887), Unter flatternden Fahnen (1888) en Der Heidegänger (1893). Als dichter gold hij aanvankelijk als een realist en representant van het opkomende naturalisme. Later ging hij geleidelijk over naar het impressionisme. In zijn tijd werd hij wel gezien als de belangrijkste Duitse dichter van zijn generatie en werd hij vooral bewonderd vanwege zijn eenvoudige levensvreugde, sterke zinnelijkheid en bijzonder scherpe opmerkingsgave. Wat hem echter van de naturalisten en impressionisten van zijn tijd onderscheidt is zijn jonkheerachtige, Pruisische gezindheid en naïeve geestdrift voor de oorlog, die vooral in zijn Kriegsnovellen (1885) tot uitdrukking komen.
Von Liliencron wordt vooral geprezen om zijn kleinere werk, gedichten en prozaschetsen. In zijn toneelwerk en het epos in verzen Poggfred (1896) probeert hij zich aan te passen aan het toen in zwang zijnde formalisme. Het hoogtepunt van zijn roem bereikt Von Liliencron pas rond 1900 met de publicatie van zijn novellenbundels Könige und Bauern (1900) en Roggen und Weizen (1900) en de poëziebundels Nebel und Sonne (1900) en Bunte Beute (1903). In 1908 verschijnt zijn autobiografische roman Leben und Lüge.
Von Liliencron was nauw bevriend met Richard Dehmel, die sterk door hem werd beïnvloed en zich sterk beijverde voor de promotie van zijn werken. In zijn laatste levensjaar reisde Von Liliencron nog naar de slagvelden van de Frans-Duitse Oorlog. Hij stierf in 1909 op 65-jarige leeftijd aan longontsteking.
Bibliografie thumb|Handtekening thumb|220px thumb|Enkele gedichten Balladen (selectie) Pidder Lüng (zie: Hörnum) Trutz, Blanke Hans, over de teloorgang in 1362 van Rungholt Das Kind mit dem Gravensteiner Der Blitzzug Die Falschmünzer
Toneel Knut, der Herr, 1885 Die Rantzow und die Pogwisch, 1886 Arbeit adelt, 1887 Wer weiß wo
Verhalen Unter flatternden Fahnen, 1888 Der Mäcen, 1889 Krieg und Frieden, 1891 Krieg und Frieden, 1895
Epos Poggfred, 1896
Dichtbundels Trutz, Blanke Hans, 1882/1883 Adjutantenritte, 1883 Die Musik kommt, 1883 Sehnsucht, 1883 Der Haidegänger, 1890 Neue Gedichte, 1893 Nebel und Sonne, 1900 Bunte Beute, 1903 Gute Nacht, 1909 Der Teufel in der Not, 1925 Der Blitzzug Pidder Lüng Einer Toten Glückes Genug Emiliens Grab Mein täglicher Spaziergang Märztag Herbst Einen Sommer lang Heidebilder In einer großen Stadt
Novellen Kriegsnovellen, 1885 Eine Sommerschlacht, 1886 Auf dem Kirchhof, 1898 Könige und Bauern, 1900 Roggen und Weizen, 1900 Aus Marsch und Geest, 1901 Die Abenteuer des Majors Glöckchen, 1904 Die Schlacht bei Stellau, 1201, 1906 Letzte Ernte, 1909 postuum
Romans Breide Hummelsbüttel, 1887 Mit dem linken Ellenbogen, 1899
Tragedies Der Trifels und Palermo, 1886 Die Merowinger, 1888
Overig werk Buch der Zeit, 1885 Balladenchronik, 1906 Leben und Lüge (Autobiografie), 1908
Literatuur en bronnen A. Bachrach e.a.: Encyclopedie van de wereldliteratuur. Bussum, 1980-1984. Volker Griese: Detlev von Liliencron. Chronik eines Dichterlebens, Münster, 2008. .
Externe links Korte biografie Biografie in jaartallen
Categorie:Duits schrijver Categorie:Duits dichter