Raoul Abel Henri Jean-Baptiste Warocqué (Brussel, 4 februari 1870 - Brussel, 28 mei 1917) was het laatste lid van de familie Warocqué, die vanaf het begin van de negentiende eeuw een aanzienlijke machtspositie in de Belgische steenkoolindustrie had verworven. Deze laatste erfgenaam van het Warocqué-imperium was een progressief-liberale, filantropische en paternalistische werkgever, tevens was hij ook een radicale antiklerikale vrijmetselaar, koningsgezind en vaderlandslievend.Raoul Warocqué. Bezocht 7 feb 2020
Levensloop Raoul Waroqué was een zoon van volksvertegenwoordiger Arthur Warocqué (1835-1880) en van Marie-Louise Orville en een broer van Georges Warocqué (1860-1899). Hij bleef vrijgezel.
Bestuurlijke carrière Zijn diplomatieke ambities moest hij opbergen omdat hij niet slaagde in het examen voor ambasadeur. Zijn rechtenstudies aan de ULB moest hij afbreken toen hij het bestuur van de familale ondernemingen moest overnemen na excessieve uitgaven van zijn broer Georges die het familiefortuin in gevaar had gebracht. Zo werd hij afgevaardigd bestuurder van de familiebezittingen Charbonnages de Mariemont-Bascoup en van de Charbonnages de Courcelles-Nord. Dit betekende niet dat hij zelf zuinig zou gaan leven zijn: in de nagelaten boekhouding staan aanzienlijke uitgaven voor paardenwedrennen en jachtpartijen. Ook gaf hij ter ere van prins Albert (nadien koning Albert I) een banket met 3.000 genodigden.
Politieke carrière Hij was, zoals zijn grootvader Abel Waroqué (1805-1864), zijn vader Arthur, zijn oom Léon en zijn broer Georges, burgemeester van Morlanwelz (1900-1917). Van 1896 tot 1900 was hij provincieraadslid voor Henegouwen. In 1900 werd hij verkozen tot liberaal lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor het arrondissement Thuin en vervulde dit mandaat tot aan zijn dood. In 1903 trad hij toe tot de vrijmetselarij.
Hij engageerde zich sterk in het oprichten van seculiere scholen van alle niveaus tegen de katholieke en socialistische facties in.
Het Musée de Mariemont Gedurende zijn relatief korte leven ontpopte Warocqué zich tot een groot kenner en verzamelaar. Het werd een aanzienlijke collectie van (Chinees en Doorniks) porselein, beeldhouwwerk, zeldzame boeken, brieven,waaronder enkele autografen van Jean-François Champollion gravureswaaronder een reeks gravures van Félicien Rops, archeologische vondsten, medailles en munten enz. Zijn collecties resulteerden onder meer uit de talrijke reizen die hij ondernam, in Rusland, China , Japan, Egypte (1911-1912), en de meeste Europese landen. Hij liet zich onder meer bijstaan door de befaamde oudhistoricus Franz Cumont en (in mindere mate) door de egyptoloog Jean Capart.
In 1903 koopt hij in Parijs acht fresco's uit een villa in Boscoreale (eerste eeuw voor Chr.), die opgegraven werden door Vincenzo De Prisco (1855-1921) in 1900.
Bij zijn dood schonk hij het park en kasteel van Mariemont met de daarin aanwezige collecties aan de overheid: het werd het museum van Mariemont. Zijn vriend Lucien Guinotte erfde de rest van zijn fortuin.
Eerbetoon In de Universiteit van Bergen draagt de Faculté d'économie et de gestion zijn naam. In Morlanwelz draagt het provinciaal atheneum zijn naam.
Literatuur Raoul PONTUS, Mission spéciale belge en Chine, confiée à M. Raoul Warocqué, envoyé spécial de S.M. le Roi des Belges près de S.M. l'Empereur de Chine, Brussel, 1911. Henri ROLIN, Notice sur la vie et les travaux de Raoul Warocqué, in: Annuaire de l'Université libre de Bruxelles, 1914-1918. Paul FAIDER, Raoul Warocqué, in: Biographie nationale de Belgique, T. XXVII, Brussel, 1938. Paul FAIDER, Famille Warocqué, in: Biographie nationale de Belgique, T. XXVII, Brussel, 1938. G. FAIDER-FEYTMANS, Raoul Warocqué, industriel, philanthrope et collectionneur, in: Revue du Conseil économique wallon, 1955. Maurice VAN DEN EYNDE, Raoul Warocqué, seigneur de Mariemont (1870-1917), Mariemont, 1970. Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972. Julienne LAUREYSSENS, Industriële naamloze vennootschappen in België (1819-1857), Leuven, 1975. M. VAN DEN EYNDE, La vie quotidienne de grands bourgeois au XIXe siècle: les Warocqué, Mariemont, Museum van Mariemont, 1989. Cent Wallons du siècle, Institut Jules Destrée, Charleroi, 1995. Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894, Brussel, 1996. Ziger ZEISCHKA, His Majesty, his Miners: Raoul Warocqué's festivities and guests, in: Paul Janssens & Ziger Zeischka, La noblesse à Table. Des ducs de Bourgogne aux rois des Belges, Brussel, VUBPRESS, Brussel, 2008. Baudouin DECHARNEUX, hoogleraar ULB, Raoul Warocqué, le franc-maçon, voordracht in Athénée Warocqué, Morlanwelz, 2009. Paul DELFORGE, Raoul Warocqué, in: Connaitre la Wallonie, La Louvière, 2011.
Externe links Raoul Warocqué in Connaître la Wallonie Raoul Warocqué in Cent Wallons du siècle, Institut Destrée, 1995
Referenties
Categorie:Belgisch industrieel Categorie:Belgisch volksvertegenwoordiger Categorie:Burgemeester van Morlanwelz Categorie:Belgisch liberaal Categorie:Henegouws provincieraadslid Categorie:Belgisch boekverzamelaar