Derk de Ruiter Zijlker (Nieuw-Beerta, 30 juni 1835 – Winschoten, 24 oktober 1892) was een Nederlands jurist en politicus voor de Liberale Unie.
Levensloop Derk Zijlker werd geboren in 1835 als een zoon van het Tweede Kamerlid Jan Freerks Zijlker en Talje de Ruiter. Hij werd later meestal vermeld als de Ruiter Zijlker, maar zijn achternaam werd nooit formeel gewijzigd. Na het behalen van het gymnasium diploma studeerde hij Romeins en hedendaags recht aan de Hogeschool Leiden en promoveerde in 1861 te Leiden op basis van de verdediging van zijn dissertatie “Het regt van beklemming uit een Staathuishoudkundig oogpunt beschouwd". Hij begon zijn carrière als advocaat te Winschoten. Na een periode waarin hij als procureur, advocaat en kantonrechter werkzaam was werd hij lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Hij volgde zijn vader hierin op als parlementariër voor het kiesdistrict Appingedam en was tot 15 september 1891 lid van de Tweede Kamer. Hij werd omschreven als een verdienstelijk en werkzaam liberaal Kamerlid: voorstander van kiesrechtuitbreiding en beperking van militaire uitgaven. Hij werkte nauw samen met zijn broer Aeilko, oprichter van de Koninklijke Maatschappij tot Exploitatie van Petroleum Bronnen in Nederlands-Indië en werd commissaris in de eerste RvC van het bedrijf. Hij overleed in 1892 op 57 jarige leeftijd.
functie(s) in de periode 1868-1891: lid Tweede Kamer
Partijpolitieke functies Lid van het bureau der liberale Kamerclub Tweede Kamer der Staten-Generaal
Nevenfuncties Lid van het curatorium Stedelijk Gymnasium te Winschoten Rechter-plaatsvervanger Arrondissementsrechtbank te Winschoten Lid van het bestuur Zuiderzeevereeniging Lid van de Raad van Commissarissen van de Koninklijke Maatschappij tot Exploitatie van Petroleum Bronnen in Nederlands-Indië
Ridderorden Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw, 8 maart 1888
Persoonlijk De Ruiter Zijlker trouwde op 4 april 1861 te Zuidbroek met Edzina Buringh en samen hadden ze drie kinderen, twee zonen en een dochter.
Zijn kleinzoon Derk werd geboren met de achternaam Zijlker. Bij koninklijk besluit van 5 juli 1897 kreeg zijn vader toestemming aan die naam "de Ruiter" toe te voegen. Hij Derk Zijlker was doelman van het elftal van Be Quick 1887 dat in 1920 kampioen voetbal van Nederland werd. Later emigreerde hij naar de V.S.
Literatuur Lavater jr., "Politieke Photografien van de aftredende leden der Tweede Kamer" (1879) Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek, deel III, 1530 "Over het regt van beklemming uit een staathuishoudkundig oogpunt beschouwd" (dissertatie, 1861)
de Ruiter Zijlker, Derk Categorie:Liberalen (Nederlandse 19e-eeuwse stroming) Categorie:Nederlands advocaat Categorie:Nederlands rechter Categorie:Nederlands rechtsgeleerde Categorie:Tweede Kamerlid