Léonce Reypens (Mortsel, 26 februari 1884 – Sint-Maria-Oudenhove, 30 juli 1972) was een Vlaams schrijver.
Biografie Na zijn humaniora bij de Jezuïeten te Turnhout werd hij lid van hun congregatie in 1902. Hij studeerde theologie te Leuven en ook Germaanse filologie.
Onder de deknaam Theophilus gaf hij geschriften zoals de Christusuren uit. Reypens wordt soms beschouwd als de inspirator van de Pelgrimbeweging.
Bibliografie Gewijde Bloei (1921) (Digitale versie) Berchmans sonnetten Liederen van Moeder. Elegieën (1923) Ruusbroec (1924) Licht en liefdebloemen (1926) Beatrijs van Nazareth: seven manieren van minne; critisch uitg. door L. Reypens en J. van Mierlo (1926) (Digitale versie) Beknopte theologie der christelijke volmaaktheid als Christusbeleving (1939) (Digitale versie) Ruusbroec de Wonderbare. Bloemlezing uit zijn werk als "Doctor divinus" (1942) (Digitale versie) Vita Beatricis. De autobiografie van de Z. Beatrijs van Tienen O. Cist., 1200-1268. In de Latijnse bew. van de anonieme biechtvader der abdij van Nazareth te Lier, voor het eerst volledig en kritisch uitg. door L. Reypens (1964) "De oris osculo", of De mystieke mondkus, Willem Jordaens; kritisch en voor het eerst uitg. door Léonce Reypens (1967)
Externe link
Categorie:Belgisch jezuïet Categorie:Vlaams schrijver