Tin(II)chloride is een tinzout van waterstofchloride, met als brutoformule SnCl2. De stof komt voor als kleurloze of witte kristallen, die goed oplosbaar zijn in water. Ze hydrolyseert evenwel in heet water. Tin(II)chloride kan voorkomen als anhydraat of als dihydraat (SnCl2 · 2 H2O).
Synthese Watervrij tin(II)chloride kan bereid worden door het verhitten van tin en waterstofchloride:
Sn + 2HCl -> SnCl2 + H2
Het dihydraat wordt verkregen door een waterige oplossing te maken van de watervrije verbinding.
Structuur Tin(II)chloride heeft een vrij elektronenpaar, zodat ze tijdens de gasfase bindingen aangaat. In vaste, kristallijne vorm bestaat tin(II)chloride uit lange ketens; de moleculen zijn met elkaar verbonden door middel van chloorbruggen. Het dihydraat vormt een coördinatieverbinding met tin: de eerste watermolecule bindt zich met tin, de tweede bindt zich met de eerste waterstofmolecule via een waterstofbrug.
left|350px|Ruimtelijke structuur van tin(II)chloride
Toepassingen Bij het galvaniseren wordt het in een zoutzuuroplossing gebruikt voor elektrolytische vertinning. Het tin wordt via elektrolyse afgezet aan de kathode en op die manier wordt het blik voor onder andere conservenblikken gemaakt.
Verder kent tin(II)chloride verschillende toepassingen: als reductor in laboratoria: bij de reductie van aromatische nitroverbindingen tot anilines bij de reductie van chinonen tot hydrochinonen bij de reductie van zilver, dat gebruikt wordt om spiegels te maken als fixeermiddel voor textielkleurstoffen als katalysator bij de bereiding van PLA als een voedseladditief met E-nummer E512 in sommige conserven en gebottelde voeding, waar het dient als een kleurstabilisator en antioxidant als reagens in de Stephen-aldehydesynthese, waarbij een nitril door middel van tin(II)chloride wordt gereduceerd tot een imine. Dit imine wordt verder gehydrolyseerd tot een aldehyde: - β-Naphthaldehyde, Org. Synth. Coll. Vol. 3: p. 626, 1955 left|450px|Reactieverloop van de Stephen-aldehydesynthese
Toxicologie en veiligheid De stof ontleedt bij verhitting, met vorming van giftige en corrosieve gassen. De stof is een sterk reductiemiddel en reageert met oxiderende stoffen zoals nitraten, peroxiden en basen.
De stof is irriterend voor de ogen en de luchtwegen. De drempelwaarde voor tin(II)chloride bedraagt 2 mg/m³.
Externe links
MSDS van tin(II)chloride
Categorie:Verbinding van tin Categorie:Chloride Categorie:Reductor Categorie:Corrosieve stof