Aardappelchips of chips zijn gebakken aardappelschijfjes.
Het vroegst bekende recept voor chips verscheen in William Kitchiners kookboek The Cook's Oracle, voor het eerst gepubliceerd in 1817. Het was een bestseller in Engeland en de Verenigde Staten. In het boek verscheen recept 104 onder de naam Potatoes fried in Slices or Shavings (aardappelen gebakken in plakjes of schaafsels) met de tekst: "schil grote aardappelen, snijd ze in plakjes ongeveer een kwart van een inch dik, of snijd ze in schaafsel rond en rond, zoals je een citroen zou schillen; droog ze goed in een schone doek, en bak ze in reuzel of bakvet".
Vroege recepten voor chips in de Verenigde Staten zijn te vinden in Mary Randolphs Virginia House-Wife (1824) en in Cook's Own Book van N.K.M. Lee (1832) die expliciet naar Kitchiner verwijzen.
Een populaire legende zegt dat chips in 1853 werden uitgevonden door Catherine Wicks, een kok van Mohawk, Afrikaanse en Europese afkomst die werkte in Moon's Lake House, een hotel nabij het destijds chique kuuroord Saratoga Springs in upstate New York. Meestal speelt haar broer George Crum de hoofdrol in dit verhaal. Een ontevreden klant klaagde dat zijn aardappelschijfjes te dik, te klef en onvoldoende gezouten waren. Wicks (of Crum) sneed ze flinterdun, bakte ze knapperig en serveerde ze aan de lastige klant, die ze vervolgens met smaak verorberde. Wat begon als een cynische grap bleek het begin te zijn van een doorslaand succes: de chips waren geboren.Stigter, B. (2026) Als een sneeuwvlok, als het wiel: het wonder van chips, NRC, 10 juni
De eenvoudigste manier om (zelf) chips te maken, is door aardappelen in schijfjes te snijden, en die schijfjes te bakken of te frituren. De aardappelen kunnen van tevoren licht voorgekookt zijn. Na het bakken kunnen ze met wat zout geconsumeerd worden. De smaak wordt bepaald door het aardappelras, de soort bakolie, het bakproces en de stoffen die toegevoegd worden zoals zout.
De eerste chips met een toegevoegde smaak verschenen in 1954 in Ierland, in de vorm van een kaas-uienpoeder. Daarna volgde in 1958 in de Verenigde Staten de barbecuesmaak, in 1966 opnieuw in Ierland zout-azijn, begin jaren zeventig in Engeland garnalencocktail, en in 1976 in Japan zeewier.Whittle, N. (2024) Crunch: An ode to crisps. Londen: Faber & Faber In 1958 opende fabrikant Smiths een fabriek in Broek op Langedijk, een initiatief van aardappelteler Gerrit Kistemaker die zo zijn afzetmarkt wilde vergroten. Enkele jaren later, begin jaren zestig, introduceerde het bedrijf chips met paprikasmaak. Die smaak is in Nederland tot op heden toonaangevend en geniet ook in Duitsland, België en Zwitserland een vergelijkbare populariteit.
Sommige chips hebben speciale vormen. Daarvoor wordt een ander productieproces gebruikt. Van de aardappelen wordt eerst puree gemaakt die vervolgens door een vorm geperst wordt. Op die manier zijn bijvoorbeeld Wokkels of stapelchips zoals Pringles te maken.
Internationale benamingen In het Verenigd Koninkrijk zijn fish and chips populair. Met deze chips wordt echter friet bedoeld, omdat chips het Engelse woord voor patat is. Aardappelchips worden in het Verenigd Koninkrijk en Ierland crisps genoemd. In de Verenigde Staten worden ze potato chips genoemd en frieten heten daar French fries.
Kleinschalige productie
Merken Waltson Croky Kettle Lays Pringles Tyrrells
Categorie:Snack Categorie:Zoutje Categorie:Aardappelgerecht