thumb|Ilse DeLange in 2011 miniatuur|Ilse DeLange - Theatertour 2022 Ilse DeLange, artiestennaam van Ilse Annoeska de Lange (Almelo, 13 mei 1977), is een Nederlandse zangeres. In 1998 brak ze door met haar hit I'm not so tough, afkomstig van het album World of hurt, dat later meervoudig platina zou worden.https://www.top40.nl/ilse-delange/ilse-delange-i-m-not-so-tough-8603. Gearchiveerd op 17 maart 2023. Latere successen waren de hits Miracle, So Incredible en The Great Escape.
DeLange werd samen met Waylon onder de naam The Common Linnets tweede bij het Eurovisiesongfestival 2014 in Kopenhagen. In 2019 zegevierde ze als mentor en regisseur van Duncan Laurence, die het Eurovisiesongfestival 2019 won met zijn nummer Arcade.
In 1998, 2001, 2004, 2009, 2011, 2015, 2019 en 2020 won DeLange een Edison en haar albums bereikten achttien keer platina. In 2023 won Ilse voor de tweede keer de prestigieuze ‘Jeff Walker Global Country Music Award’ van de CMA Awards Organisatie.
Jeugd De Lange groeide op in een gereformeerd gezin in Almelo. Als tiener kwam De Lange te werken als schoenenverkoopster bij het Almelose filiaal van de Schoenenreus. Door haar zangtalent kon zij uiteindelijk in 1998 deze baan verruilen voor het begin van een professionele zangcarrière.
Haar schoolopleiding bestond uit een opleiding aan een christelijke MAVO, gevolgd door Middelbaar Middenstand Onderwijs (MMO).
Carrière 1985 - 1995 Begin van haar loopbaan DeLange begon haar loopbaan op achtjarige leeftijd als playbackartieste, waarmee ze diverse wedstrijden op haar naam schreef, onder meer met een imitatie van Toon Hermans. Daarnaast volgde ze als negenjarige meisje danslessen. Na te zijn overgeschakeld op liverepertoire, trok ze via regionale en landelijke talentenjachten de aandacht van Hilversum, wat haar enkele televisieoptredens opleverde. Met gitarist Joop van Liefland vormde ze tijdelijk een duo, waarmee ze haar eerste schreden op het countrypad zette.
In het voorjaar van 1994 nam Ilse deel aan de jaarlijkse SCPO talentenshow in Oss. Daar trad zij samen met gitarist Joop van Liefland op en won in de categorie solo-artiest. In het vaste juryteam van de SCPO zaten o.a. muzikanten-muziekjournalisten John Smulders en Henk Korsten (Country Gazette). In 1994 trad Ilse ook bij de Nederlandse Country Music Awards. Ondanks positieve reacties gebeurde er vooralsnog weinig; ze kwam wel in contact met vertegenwoordigers van het platenlabel Warner Music, maar het duurde nog enkele jaren van onderhandelen voordat zij haar contracteerden. In 1994 deed ze ook mee aan het Zangfestival der Onbekenden in Eindhoven met covers van Daddy's Hands van Holly Dunn en The Song Remembers When van Trisha Yearwood. Haar optreden werd bekroond met de eerste plaats, een trofee en een waardebon voor een demo-opname.Festival gewonnen door Almelose Ilse, Eindhovens Dagblad, 5 april 1994, pag. 11
1996 - 2003 Doorbraak met World of Hurt In 1996 zong ze mee met de gelegenheidsgroep Wij, die de single De oorlog meegemaakt uitbracht. In 1998, inmiddels deel uitmakend van de groep Cash On Delivery, vertrok ze naar Nashville, Verenigde Staten, om onder leiding van topproducer Barry Beckett, het album World of Hurt op te nemen. Doordat ze in de country-hoofdstad van de wereld een country-cd mocht opnemen, raakte ze bekend in Nederland. Haar debuutsingle I'm not so tough bracht ze voor het eerst live ten gehore op donderdagavond 9 april 1998 in de veelbekeken televisieshow Laat de Leeuw van Paul de Leeuw bij de VARA op Nederland 3. De tv-uitzending was zó populair dat het album vervroegd werd uitgebracht. Het album werd een groot succes in Nederland en uiteindelijk werden van haar debuutalbum internationaal 450.000 stuks verkocht, goed voor meervoudig platina. DeLange ontving in 1999 een TMF Award en een Edison.
Dear John Het jaar 1999 was ook het jaar waarin DeLange een livealbum uitbracht: Dear John, een registratie van een Marlboro Flashbacks-minitournee die ze dat jaar deed, en waarin ze liedjes van zanger John Hiatt op eigen wijze coverde. De cd werd al snel platina.
Livin' on Love Hierna vloog DeLange weer naar Amerika om aan haar tweede studioalbum te werken. Bijna een jaar lang hield de zangeres zich stil. Medio 2000 werden de eerste geruchten rondom het nieuwe album al een beetje verspreid. In oktober verscheen de single Livin' On Love als voorloper van het nieuwe album met dezelfde titel dat in november uitkwam. Op dit album ging DeLange al wat meer de pop- en rockkant op, en schoof de country wat naar de achtergrond. Ondanks de promotie werd het album minder succesvol dan World of Hurt en kwam niet hoger dan de vijfde plaats. Toch behaalde de cd platina.
De single kwam niet verder dan de 37e plek in de Nederlandse Top 40, en de 44e plek in de Single Top 100. In begin 2001 kwam een tweede single uit, I Still Cry, maar die kwam niet in de Top 40 en bereikte de 70e positie in de Single Top 100.
Begin 2001 startte DeLange met de Livin' On Love Tour en deed zij veel theaters en concertzalen in het land aan. Intussen werd er ook gewerkt aan een doorbraak in Amerika. World of Hurt zou daar in eerste instantie uitgebracht worden, maar hoge platenbazen vonden de plaat uiteindelijk te gedateerd om nog uit te brengen. De hoop viel dus op het nieuwe album Livin' On Love. Om onbekende redenen werd de cd niet uitgebracht, waarschijnlijk omdat Amerikaanse labels de sound van de plaat niet genoeg bij het countrygenre vonden passen. Hierop besloot DeLange zich de komende jaren enkel op de Benelux te storten.
Ze won een Edison voor de beste Nederlandse artiest van 2001.BZN, Anouk en Ilse DeLange winnen Edison Awards, www.entertainmentbusiness.nl Door alle zakelijke omstandigheden raakte de zangeres lichamelijk oververmoeid. Tijdens een optreden in Paradiso (Amsterdam) kreeg ze problemen met haar stem en vertelde het publiek geëmotioneerd dat ze niet de kracht had om het optreden voort te zetten. Een warm applaus was het gevolg. Op doktersadvies moest ze vervolgens enkele weken rust houden vanwege vermoeide stembanden. Enkele maanden later in dat jaar trad ze op Parkpop op.
In maart 2002 vertrok DeLange met partner Bart Vergoossen voor negen maanden naar Amerika om aan een nieuw album te werken. Tijdens de opnames had ze nu zelf alle touwtjes in handen. In april 2003 verscheen het nieuwe album getiteld Clean Up, een plaat met pop/rocksound en zeer autobiografische teksten, allemaal door de zangeres zelf geschreven. DeLange was heel tevreden over de nieuwe plaat en ondanks de nieuwe sound werd het album al snel een succes. Ook leverde ze een bijdrage aan een cd ten behoeve van War Child. Tijdens het concert Friends For Warchild zong DeLange samen met Trijntje Oosterhuis en Jacqueline Govaert van Krezip een nummer van The Beatles. In oktober kwam een verzamelalbum op de markt: Here I Am - 1998/2003. Dit album bereikte goud.
2004 - 2007 Nieuwe platenmaatschappij Begin 2004 werd de Nederlandse stal van DeLanges platenmaatschappij Warner Music opgeheven en stond de zangeres zonder platencontract op straat. Kort daarna ontving ze een Edison voor Clean Up. In april van dat jaar werkte DeLange mee aan een single van de Italiaanse zanger Zucchero. Het nummer heette Blue en werd in Nederland een bescheiden hit. Door problemen met het management werd het stiller rondom de zangeres. Over een nieuw platencontract was nog niets bekend, maar DeLange gaf wel aan druk bezig te zijn met de toekomst. Eind 2005 ging de zangeres (zonder een nieuw album) weer op tournee door het land. Bijna alle concerten van deze tour waren snel uitverkocht.
thumb|links|Ilse DeLange tijdens haar 2021 clubtour in het Paard in Den Haag The Great Escape Intussen werd in Amerika samen met topproducer Patrick Leonard hard gewerkt aan een nieuwe plaat. Dit album, The Great Escape, werd op 16 juni 2006 uitgebracht. De gelijknamige single verscheen eind mei. Het album was bij uitkomen reeds goud en bereikte in augustus 2006 de platinastatus (70.000 verkochte exemplaren). In september volgde de tweede single The Lonely One. Het album leverde DeLange in oktober 2006 haar tweede TMF Award op. Tijdens Marco Borsato's concertenreeks Symphonica in Rosso in GelreDome te Arnhem trad DeLange diverse keren op als special guest. In december maakte ze een minitournee door het land, waarvan alle optredens snel waren uitverkocht. Vanaf februari lag de derde single van het album, de ballade I Love You, in de winkels. Ook werd die maand bekendgemaakt dat DeLange voor de eerste keer een eigen concert zou geven op 5 april 2007 in de Heineken Music Hall te Amsterdam vanwege het succes rondom het nieuwste album. Omdat de tickets voor dit optreden zo snel waren uitverkocht werd al snel besloten om een tweede datum toe te voegen en wel 4 april. In juni verscheen Reach For The Light, de vierde single van het album The Great Escape. Omdat het nummer enkel als betaalde download werd aangeboden, wist het de charts niet te halen. Op 26 oktober bracht DeLange een nieuw live-album uit, Live, een registratie van de concerten die ze in april gaf in de Heineken Music Hall in Amsterdam. Van het nummer The Great Escape is een tranceremix uitgebracht door dj Armin van Buuren. Deze bracht DeLange samen met Van Buuren live ten gehore in Ahoy Rotterdam tijdens zijn negen en een half uur durende set Armin Only.
2008- 2010 Incredible Ondertussen was de zangeres ook bezig met de voorbereiding van een nieuw album, Incredible. Sinds 20 februari 2008 verbleef ze in de Zweedse havenstad Göteborg waar ze de liedjes hiervoor zowel schreef als opnam.Ilse DeLange werkt in Zweden aan nieuw album, NU.nl, 22 feb 2008 In Engeland werkte ze hiervoor met songwriters die meewerkten aan het debuut van James Morrison. In juni 2008 werd bekend dat DeLange de titelsong zou schrijven (samen met Sacha Skarbek) en zingen in het romantisch drama Bride Flight, met hoofdrollen van Rutger Hauer, Willeke van Ammelrooy en Waldemar Torenstra. Dit nummer werd eind 2008 uitgebracht. Miracle heeft totaal 25 weken in de Top 40 heeft gestaan, waarvan 3 weken op nummer één. Het nummer werd goed ontvangen door de media. Later heeft ze een video-clip opgenomen voor dit nummer, maar kreeg minder lovende reacties dan het nummer.https://www.top40.nl/ilse-delange/ilse-delange-miracle-20584. Gearchiveerd op 7 juni 2023. Ilse DeLange schrijft titelsong Bride Flight, 23 juni 2008. Gearchiveerd op 8 april 2019.
Op 3 september 2008 reisde DeLange langs verscheidene radiostations om de nieuwe single So Incredible, die op 19 september 2008 uitkwam, te promoten. De videoclip nam ze samen met Jake Davis op in Los Angeles. Een dag na verschijnen beleefde de single zijn live-primeur. Dat was tijdens het eerste TT-Live pop- & rockfestival op het TT-circuit in Assen. Het nummer betekende haar eerste nummer 1-hit. Het stond op 1 november 2008 op de eerste plaats van de Single Top 100. Na twee jaar wachten kwam op 17 oktober 2008 haar nieuwe album Incredible uit. Tijdens de uitzending van RTL Boulevard op 11 november 2008 ontving DeLange een gouden plaat voor het album. In korte tijd werden er 60.000 exemplaren van verkocht waarvoor ze bij die gelegenheid een platinaprijs ontving. De tweede single van het album Incredible was Miracle. De derde single was Puzzle Me, de vierde We're Alright. Met So Incredible (#6), Miracle (#1) en Puzzle Me (#5) scoorde Ilse drie top 10-hits op rij in de Top 40.
Next to Me Op 27 augustus 2010 verscheen haar nieuwe studioalbum, Next to Me, een plaat met acht nieuwe liedjes een minialbum. Het was opgenomen in Nashville, Tennessee. De gelijknamige eerste single van dit nieuwe album kwam op 14 juli 2010 uit. Het nummer heeft 13 weken in de Top 40 gestaan met als hoogste positie #9. Al snel na verschijning stond het hoog in de lijsten van de Nederlandse iTunes Store. Het album ontving al snel de status van goud.https://www.top40.nl/ilse-delange/ilse-delange-next-to-me-21138. Gearchiveerd op 23 maart 2023.
2011- 2014