thumb|350px|Een eilandje van Langerhans (pancreas van rat): bètacellen (groen), alfacellen (rood), celkernen (blauw). De eilandjes van LangerhansEverdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum. (genoemd naar hun 19e-eeuwse Duitse ontdekker Paul Langerhans) vormen het endocriene deel van de alvleesklier. Ze produceren hormonale stoffen, die rechtstreeks in de bloedsomloop terechtkomen, niet in de alvleesklier zelf. Ze beslaan maar 1 tot 2% van het gehele pancreasvolume.
Alle cellen van de eilandjes van Langerhans ontstaan in het endoderm.
Er bestaan verschillende soorten cellen in de eilandjes van Langerhans. De zogeheten α-cellen (ca. 20%) produceren glucagon, de β-cellen (ca. 80%) insuline, de δ-cellen somatostatine, de PP-cellen (vroeger γ-cellen genoemd) pancreas polypeptide en de ε-cellen ghreline.
Eilandjes van Langerhans dienen niet verward te worden met de cellen van Langerhans, die een rol spelen bij het immuunsysteem.
thumb|upright=1.5|Celtypen in de eilandjes van Langerhansthumb|350px|Schema van eilandje van Langerhans van rat (boven) en mens (onder): buikzijde (links) en rugzijde (rechts). De functie is in kleur weergegeven.
Literatuurverwijzingen
Categorie:Anatomie