thumb|Maarschalkerweerds bekendste werk is het orgel van het Concertgebouw in Amsterdam uit 1891 Michaël Maarschalkerweerd (Utrecht, 24 december 1838 – aldaar, 27 februari 1915) was een Nederlands orgelbouwer. Vanaf circa 1860 werkte hij bij zijn vader in het bedrijf dat in 1865 de naam Maarschalkerweerd & Zoon kreeg. Het bedrijf heeft tot 1940 bestaan.
Leven en werk Hij was de zoon van Pieter Maarschalkerweerd, die ook orgelbouwer was, en Everarda Woudenberg. Hij studeerde waterbouwkunde en is een tijd bij Rijkswaterstaat in dienst geweest. Hij stond op het punt om te gaan werken in Nederlands-Indië.. Hij ging echter in 1860 bij zijn vader in de orgelfabriek werken. In 1875 trouwde hij met Elisabeth van Groeningen. In 1879 kregen zij een tweeling, die spoedig overleed. In 1883 werd een dochter, Maria Cornelia Everarda Maarschalkerweerd geboren.
Michaël bouwde orgels die in de traditie van de neogotiek passen en zijn orgels zijn dan ook meer geschikt voor het spelen van 19e-eeuwse romantische werken dan voor de uitvoering van oudere barokmuziek. In zijn bedrijf werkten rond 1900 ruim twintig mensen. Hij noemde zich als een der eerste orgelbouwers ook orgelfabrikant, wat wijst op een geleidelijk toenemende mechanisatie en gebruikmaking van toeleveranciers.
Volgens organist Jos. A. Verheijen werden Maarschalkerweerds talenten erkend en werd hij hoog geacht door Aristide Cavaillé-Coll, diens medewerker Pierre Veerkamp en de Franse orgeldeskundige Charles-Marie Philbert.Jos. A. Verheijen, ‘Michaël Maarschalkerweerd – In Memoriam’, Het Orgel, jrg. 12, nr. 5 (maart 1915), p. 1.
Michaël was lid van het St. Bernulphusgilde, dat onder leiding stond van plebaan Gerard van Heukelum en dat de Nederrijnse gotiek wilde doen herleven. Hij tekende, al dan niet samen met zijn vader, voor 175 orgels, waarbij de reparatie-opdrachten niet zijn meegerekend.
Na zijn dood in 1915 werd het bedrijf voortgezet door Cornelis Hermanus van Brussel, J.J. Elbertse en L. Collard, die tot dan toe meesterknechten geweest waren. Elbertse verliet de firma na twee jaar om zijn eigen orgelmakerij op te richten. Van Brussel overleed in 1935, waarna Collard de firma Maarschalkerweerd & Zoon voortzette tot 1940.
Orgels Samen met Pieter Maarschalkerweerd Sint Petrus en Pauluskerk te Soest, 1866, sterk gewijzigd Hervormde kerk te Welsum, 1867, nog vrijwel intact. Sint-Bavokerk te Oud Ade, 1869, in een kast van Friedrich Wilhelm Mengelberg, de vader van de dirigent Willem Mengelberg en enige tijd werknemer bij de orgelbouwer Maarschalkerweerd Kerk van Jacobus de Meerdere te Enschede, 1870, mogelijk het eerste orgel van Michaël alleen. Sint-Dominicuskerk te Utrecht, 1872, tegenwoordig in de Sint-Laurentiuskerk te Bilthoven Johannes de Doperkerk of Havenkerk te Schiedam, 1875, grotendeels intact H. Barbarakerk te Bunnik, 1876, nu in de bedevaartkerk van de H.H. Martelaren van Gorcum in Brielle H.H. Martelaren van Gorcum te Brielle, 1877, gerestaureerd in 2001 Hartebrugkerk te Leiden, 1877, in 1977 gerestaureerd Sint-Martinuskerk te Vaassen, 1878, in 1974 gerestaureerd Johannes de Doperkerk te Mijdrecht, 1879 Sint-Pancratiuskerk te Tubbergen, 1881 Sint-Petrus-en-Pauluskathedraal te Paramaribo, Suriname, 1890 Sint Dionysiuskerk te Putte
Michaël alleen
thumb|Orgel van de Sint-Martinuskerk (Sneek), 1891 Sint-Vituskerk te Dedemsvaart, 1881 Allerheiligst Hart van Jezuskerk te Rotterdam, 1882, verwoest bij het bombardement van 1940 Heilige Cyriacus en Franciscuskerk te Hoorn, 1883, gerestaureerd in 2003 Sint Willibrordkerk te Utrecht, 1885, uitgebreid in 1947 door Verschueren en gerestaureerd in 2005 Sint-Franciscuskerk te Oudewater, 1887, gerestaureerd in 1985 Sint-Dominicuskerk te Nijmegen, 1888, verloren gegaan bij het bombardement van 1944 Onze Lieve Vrouw ten Hemelopneming, 1888 te Oudenrijn, in 1940 overgeplaatst naar Onze Lieve Vrouw ten Hemelopneming te De Meern, gerestaureerd in 1987 Onze Lieve Vrouw Tenhemelopneming te Joppe bij Gorssel, 1889, intact gebleven Sint-Martinuskerk te Doesburg, 1889, verplaatst naar een nieuwe kerk aan de Juliana van Stolberglaan in Doesburg. Sint-Laurentiuskerk (Voorschoten), in 2011 gerestaureerd Johannes de Doperkerk te Oosterhout, 1890, intact en in 2006 gerestaureerd Sint-Jozefgesticht te Deventer, 1890, nu als koororgel geplaatst in de Heilig Hartkerk aan de Ploegstraat te Eindhoven R.K. Blindeninstituut te Amsterdam, 1890, overgebracht naar Wamel Sint-Martinuskerk te Sneek, 1891, intact en in 1997 gerestaureerd Concertgebouw te Amsterdam, 1891, gerestaureerd in 1993 Maria van Jessekerk te Delft, 1893, gepneumatiseerd in 1931 gereconstrueerd / gerestaureerd door de fa. Elbertse in 2009 Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangenkerk te Erica, 1893, gewijzigd in 1968 Onze Lieve Vrouw ten Hemelopnemingkerk te Kockengen, 1894 Doopsgezinde kerk te Deventer, 1894 Nederlands-hervormde kerk te Ursem, 1894, gaaf bewaard gebleven Sint-Hiëronymushuis te Utrecht, 1895, wordt tot 2008 gerestaureerd en verplaatst naar Onze Lieve Vrouw ten Hemelopnemingkerk te Wijhe Onze Lieve Vrouw ten Hemelopneming te Zwolle, 1896, gerestaureerd in 1983 en 2005 Sint-Dominicuskerk te Alkmaar, 1897, in 1984 verplaatst naar de Sint-Willibrorduskerk te Bodegraven Maria Magdalenakerk te Maasland, 1898, gerestaureerd in 1996 Sint-Antoniuskerk te Rotterdam, 1898, verwoest bij het bombardement van 1940 Sint-Antoniuskerk te Kortenhoef, 1898, verplaatst en uitgebreid in 1994 thumb|Orgel Augustijnerkerk Dordrecht Hervormde kerk of Augustijnenkerk te Dordrecht, 1899, hersteld in 1983 en nog in goede staat. In 2019 is er groot onderhoud gepleegd. Sint-Johannes de Deo Gasthuis (tegenwoordig Utrechts Conservatorium), 1898. In 1977 overgeplaatst naar de Sint-Antonius Abtkerk in Loo (Duiven) Sint-Martinuskerk te Groningen, 1900. Van 1982 tot 2012 in omgebouwde staat te Beckum (Duitsland), sinds 2013 in de Sint Jeroenskerk te Noordwijk. Sint-Lambertuskerk te Kralingen, 1900, in 1982 gerestaureerd Nieuwe Sint-Jacobskerk te 's-Hertogenbosch, 1901 Hervormde kerk Geervliet 1902, gerestaureerd en geplaatst te Bergeijk, Hofkerk in 2001 thumb|Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk (Loosduinen) Onze Lieve Vrouw Hemelvaartkerk te Loosduinen 1903, intact en gerestaureerd in 1986 Sint-Catharinakathedraal te Utrecht, 1903, uitgebreid in 1939 en hersteld in 1996 Oosterparkkerk te Amsterdam, 1904, later sterk gewijzigd Adelskerk te Oud Beets, 1904, in 1957 overgeplaatst naar de Zuiderkerk te Drachten Dorpskerk (Wijk aan Zee), 1905, ongewijzigd bewaard gebleven, gerestaureerd in 2001. Sint-Jozefkathedraal te Groningen, 1906, gerestaureerd in 2005 Heilig Hart of Paterskerk of Augustijnenkerk te Eindhoven, 1906, gerestaureerd in 1981 Johannes de Doperkerk te Meddo, 1906, gerestaureerd in 1982 en goed bewaard gebleven Pancratiuskerk te 's-Heerenberg, 1906/1907, gewijzigd in 1957/1958 en gerestaureerd door Elbertse Orgelmakers in 2012 Sint-Nicolaasbasiliek te IJsselstein, 1908, gerestaureerd in 1990 Remonstrantse kerk te Dordrecht, 1908, gerestaureerd in 1966 en 2000 door fa. Slooff te Ouderkerk a.d. IJssel Sint-Plechelmusbasiliek te Oldenzaal, 1909, in 1947 verdwenen, dispositie deels hergebruikt voor nieuwbouw Pels-orgel in dat jaar voor genoemde kerk Emmauskerk te Nieuwegein, 1910, afkomstig uit het pensionaat St. Marie te Roosendaal. Bij de overplaatsing naar Nieuwegein in 1977 ingrijpend gerestaureerd door Jos. Vermeulen te Alkmaar. Sint-Nicolaaskerk te Lettele, 1911, in 1996 gerestaureerd en goed bewaard gebleven Sint-Blasiuskerk te Delden, 1912, gewijzigd in 1969 Sint-Nicolaas en Gezellenkerk te Delft, 1912 Sint-Hildegardiskerk te Rotterdam, 1913 Bonifatiuskerk te Elden, 10-12-1916, is na Michaëls dood door zijn meesterknechten vervaardigd onder de firmanaam Maarschalkerweerd & Zoon
Externe links Maarschalkerweerd & Zoon: dé klank tussen hemel en aarde Maarschalkerweerd & Zoon in Kerkorgels - Paul Houdijk Orgel van het Concertgebouw
Categorie:Nederlands orgelbouwer Categorie:Nederlands persoon in de 19e eeuw