thumb|300px|De guidonische hand, met in zwarte letters de tonen van de toonladder, en in groen de volgorde waarop de tonen op elkaar aansluiten. thumb|300px|Deze afbeelding uit een manuscript uit Mantua, uit het einde van de 15e eeuw toont een oude weergave met de tonen 'ut-re-mi' De guidonische hand is een hulpmiddel uit de muziekpraktijk bij het handzingen zoals onder andere door Willem Gehrels werd gepropageerd. Het is een systeem dat in vele landen wordt toegepast bij het aanleren of dirigeren van zang.
Oorsprong Het idee voor deze methode dateert uit de 10de-11de eeuw, en is gebaseerd op een systeem van Guido van Arezzo waarin verscheidene delen van de linkerhand de verschillende tonen van het toenmalig toonsysteem voorstelden. In de afbeelding zijn vanaf de top van de duim de tonen G-A-B-c-d-e-f-g-a-b-c'-d'-e'-f'-g'-a'-b'-c"-d"-e" weergegeven, welke met de wijsvinger van de rechterhand werden aangewezen, zodat de toeschouwer (de zanger) kon zien welke toon er gezongen diende te worden.
Hexachordensysteem van Guido van Arezzo In onderstaande tabel staan de hexachorden die Guido van Arezzo gebruikte, waarbij de c' gelijkstaat aan de "centrale c" op de piano. Toon Syllabe e" la d" la sol c" sol fa b♮' mi b♭' fa a' la mi re g' sol re ut f' fa ut e' la mi d' la sol re c' sol fa ut b♮ mi b♭ fa a la mi re g sol re ut f fa ut e la mi d sol re c fa ut B mi A re Γ ut
Externe link Hand of Guido
Categorie:Muziekterm Categorie:Muziektheorie