Het syndroom van Horner of ook syndroom van Claude Bernard is een neurologisch syndroom dat zich uit door uitval van de orthosympathische innervatie van het gelaat, meestal langs één kant.
Symptomen De opvallendste symptomen kunnen worden waargenomen ter hoogte van het oog en zijn:
miose (kleine pupil, door overheersing parasympathische innervatie verzorgd door de oogbewegingszenuw) ptose (afhangend bovenste ooglid, verslapping van de spier van Müller (ook wel musculus tarsalis)
Een ptose en miose aan dezelfde kant (ipsilateraal) heet het syndroom van Horner. Er is sprake van een geringe ptose omdat hier alleen de musculus tarsalis is aangedaan en niet de musculus levator palpebrae (geïnnerveerd door de oogbewegingszenuw).
Daarnaast kan ipsilaterale anhidrose (geen zweetsecretie) van het gelaat optreden.
Schijnbare enoftalmie Door zwakte van de spieren van de oogleden lijkt de oogbol soms terug te zakken in de oogkas, een 'ingevallen oog' (enoftalmie). Dit is echter niet werkelijk het geval - of er is een andere, bijkomende oorzaak.
Voorkomen Het syndroom van Horner kan bij een groot aantal aandoeningen voorkomen, waaronder: Een ernstige episode van clusterhoofdpijn Afsluiting of verwijding van een van de halsslagaders Neurofibromatose type I (de ziekte van Recklinghausen) Schildklier- of longkanker, meestal in de longtop. Zie pancoasttumor Ook zijn er gevallen bekend bij Langerhans Cel Histiocytose van de longen. Afwijkingen aan een sinus cavernosus Syringomyelie Multiple Sclerose (MS) Syndroom van Kawasaki Aangeboren heterochromie Glomustumor in het middenoor (tumor glomeris jugularis/tumor glomeris tympanici) Na een blokkade van het ganglion stellatum Bij volledige uitval van de gehele plexus brachialis, zoals bij Obstetrisch Plexus Brachialis Letsel Syndroom van Wallenberg Syndroom van Ehlers-Danlos
Categorie:Afwijkende medische bevinding Horner Categorie:Oogheelkunde Categorie:Oncologie