Nits is een Nederlandse popgroep die in 1974 werd opgericht. De kern van de band bestaat uit zanger en tekstschrijver Henk Hofstede, Rob Kloet (percussie) en Robert Jan Stips (toetsen). De naam is gebaseerd op het Engelse woord voor neten.Jan , De passie van drie neten in de pels, NRC 17 maart 2014 Aanvankelijk was het The Nits, met lidwoord.
Verloop De band was vooral in de jaren 80 zeer populair. De groep had hits met nummers als Nescio, In the Dutch Mountains, Adieu, Sweet Bahnhof, Sketches Of Spain en J.O.S. days. In zowel binnen- als buitenland ontvangen zij nog steeds lof met hun platen en optredens. Albums waarmee de band de Top 10 haalde zijn Omsk (1983), In the Dutch Mountains (1987), Urk (1989), Doing The Dishes (2008) en Hotel Europa (2015).
1974-1982: debuut, Tent, New Flat en Work thumb|Henk Hofstede, Robert Jan Stips en Michiel Peters in Beyneshal, Haarlem, 1982 thumb|Henk Hofstede en Robert Jan Stips in Beyneshal, Haarlem, 1982 Henk Hofstede en Alex Roelofs, studenten aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam, richtten in 1974 samen met Michiel Peters en Rob Kloet The Nits op. Het eerste concert was op 12 december dat jaar, tijdens een studentenfeest in De Brakke Grond in Amsterdam. Aan een optreden op OOR's Eerste Nederlandse Groepen Presentatie in het Amsterdamse Paradiso, op 25 oktober 1975, hielden ze een platencontract over. Bij Burdorf Booking – een sublabel van Dureco – mochten ze in 1976 een single opnemen. Yes Or No werd in 1977 uitgebracht. Ze kwamen ermee in Toppop, maar omdat de single bijna niet verkrijgbaar was, zat er net geen top-40-notering in.
In september 1978 verscheen in beperkte oplage het album The Nits. De band trad steeds vaker op en met het nummer Tutti Ragazzi deed de groep mee aan de OOR-elpee Keihard & Swingend. De Haagse manager Aad Link was gecharmeerd van de band en zocht met producer Robert Jan Stips contact met platenmaatschappij CBS, het latere Sony. The Nits werden vrijgekocht en tekenden een contract.
Eind 1979 kwam het album Tent uit. Tutti Ragazzi, dat in een andere versie ook al op het debuutalbum stond, was de eerste hitsingle. De opvolger New Flat (1980) werd in het buitenland warm onthaald. Dat was voor de band reden om te gaan toeren in West-Duitsland.
Na het uitkomen van de elpee Work, in 1981, stapte Alex Roelofs uit de groep. Hij had genoeg van het reizen. Zijn plaats werd ingenomen door producer en toetsenist Robert Jan Stips, die eerder speelde bij Supersister, Golden Earring, Sweet d'Buster en Transister.
1983-1991: van Omsk tot In the Dutch Mountains en van Urk tot Giant Normal Dwarf In maart 1983 verscheen Omsk, waarop zangeressen Mathilde Santing en Fay Lovsky zijn te horen. De single Nescio kwam in de top 10, evenals het album. Dit betekende de definitieve doorbraak van The Nits. De groep ontving een Edison. In hetzelfde jaar kwam het mini-album Kilo uit. Wederom haalde de band de hitparade, nu met Sketches Of Spain.
Met behulp van Jaap Eggermont, de producer van Stars on 45, werd Adieu, Sweet Bahnhof (1984) opgenomen. Voor de titelsong – die een Nits-klassieker zou worden – werd een videoclip opgenomen. Na het verschijnen van het album – waarop ook o.a. songs als Mask, The Tender Trap en Think It Over stonden – stapte zanger/gitarist Michiel Peters uit de band. Het muzikantenleven beviel hem niet meer.
In 1986 verscheen het album Henk, met o.a. Bike In Head, Home Before Dark en Typist Of Candy. Bassiste Joke Geraets trad vlak daarna toe tot de band.
In the Dutch Mountains (1987) werd live opgenomen in de eigen Werf-studio in Amsterdam. Het titelnummer werd een hit. Het album werd het tweede Top 10 album van de band. Ook in het buitenland deden de single en het album het goed. Tweede single J.O.S. days kwam eveneens in de Top 40. The Nits ontvingen wederom een Edison, en een gouden plaat. thumb|Uitreiking gouden plaat voor In the Dutch Mountains, 1988. V.l.n.r. Henk Hofstede, Rob Kloet, Paul Telman, Joke Geraets, Robert Jan Stips, Jan Douwe Kroeske, Tom Telman In 1988 verscheen het mini-album Hat. Het nummer The Dream bereikte de Top 40. Ook The Train kreeg veel aandacht. In maart 1989 trad "groeppa Nits" op in het Rossia-theater in Moskou – vanaf dat moment zonder "The" (het Russisch kent geen lidwoorden en de Engelse th-klank). Bij terugkomst in Nederland ontving de band voor de derde maal een Edison. Bovendien kreeg ze de BV Popprijs.
Aan het eind van 1989 verscheen het album Urk. Het bevatte 29 live-songs, opgenomen in Amsterdam, Utrecht en Moskou in de winter van 1988-1989. Live-single Adieu, Sweet Bahnhof – voorzien van een nieuwe videoclip – werd een Top 40 en radiohit. Het album behaalde de top 3 van de album charts. Voor het eerst in de geschiedenis van de nederpop werden van een driedubbel-elpee meer dan 100.000 exemplaren verkocht. De band kreeg een Gouden Harp van de Stichting Conamus. Het volgende album was Giant Normal Dwarf. Ook hiervoor kreeg de band weer een Edison. Single Radio Shoes ging naar nummer 31 van de Single Top 100. Joke Geraets verliet wegens een spieraandoening de groep.
1992-1996: Ting, Hjuvi, dA dA dA en FRITS In 1992 kwam de cd Ting uit. De single Soap Bubble Box stond drie weken in de hitparade. Op het album werkte Nits met een beperkt instrumentarium: bekkens, pauken en piano, soms aangevuld met cello en viool. Martin Bakker (ex-Gruppo Sportivo) en Peter Meuris (ex-Tapes, ex-Mathilde Santing Ensemble) waren de gastmuzikanten. Later traden ze toe tot de band.
Ook in 1992 componeerde Robert Jan Stips, bijgestaan door Hofstede en Kloet, het stuk Hjuvi, A Rhapsody In Time. Het werd uitgevoerd door het Radio Symfonie Orkest, uitgezonden op tv en uitgebracht op cd. In 1994 verscheen dA dA dA, het eerste Nits-album dat ook in de Verenigde Staten werd uitgebracht.
Eind 1994 en begin 1995 trad Nits op met Freek de Jonge in het Nieuwe de la Mar Theater en Carré. Onder de naam FRITS bracht de band oa. liedjes van Neerlands Hoop. Van In the Dutch Mountains werd een Nederlandstalig lied gemaakt: Dankzij de dijken. Dat is ook de titel van de cd die in 1995 verscheen.
Na de verschijning in 1995 van het eerste Nits-verzamelalbum Nest (in gelimiteerde oplage ook verkrijgbaar met een album vol zeldzame en onuitgebrachte opnamen, Quest, en de video-compilatie Vest) volgde een uitgebreide Europese tournee. Nits gaf op 24 augustus 1996 een mini-concert op de Uitmarkt in Amsterdam. Het optreden, dat live werd uitgezonden op tv, is het laatste van Robert Jan Stips met de groep. Stips besloot alleen verder te gaan. Ook begeleidde hij conferencier Freek de Jonge.
1996-2003: Alankomaat, Wool en Nits Hits thumb|Henk Hofstede en Laetitia van Krieken in Hoofddorp, 1998 Met Stips verlieten ook Bakker en Peter Meuris de band. Hofstede en Kloet besloten om door te gaan en werkten in 1997 aan een nieuw album, dat in begin 1998 verscheen met de naam Alankomaat, "Nederland" ("Lage Landen") in het Fins. Tijdens de tournee werden Hofstede en Kloet bijgestaan door Arwen Linnemann (bas en zang) en 'Titia' Laetitia van Krieken (keyboards en zang). Zij traden later toe tot de band. Na de tegenvallende verkoop van de cd kondigde Nits in het najaar van 1999 haar vertrek aan bij platenmaatschappij Sony/Columbia. De band stapte over naar het kleinere Play It Again Sam (PIAS).
In mei 2000 verscheen de cd Wool. Het album werd over het algemeen goed ontvangen. Alom werd gesproken van een 'nieuw begin'. Wat vooral opviel waren de invloeden van soul en jazz en indringende teksten over de dood van een fan, de aanslag op Rob Scholte en vergankelijkheid in het algemeen. Onder andere de zangeres Leona Philippo is op Wool te horen. In september 2000 ging Nits met Junkie XL en Arling & Cameron voor twee optredens naar de Japanse hoofdstad Tokio. Dit ter gelegenheid van vierhonderd jaar ononderbroken betrekkingen tussen Nederland en Japan. Later dat jaar vierde de groep met de fans het 25-jarig bestaan (de eerste Nits-conventie).
Later in 2000 verscheen het dubbele verzamelalbum Nits Hits.
Begin 2003 verscheen de cd Als Je Voelt Wat Ik Voel. De opbrengsten ervan gingen naar BOSK, een organisatie voor mensen met een motorische handicap. Het album bevat Nederlandstalige nummers, die voor een deel zijn geschreven door Henk Hofstede en zijn uitgevoerd door Nits en gasten zoals Freek de Jonge en Frank Boeijen. Eind juni 2003 verscheen het soloalbum Het Draagbare Huis van Henk Hofstede. De songs op de cd zijn gebaseerd op de video-installatie Portable House, die Hofstede maakte voor de Biennale in het Musée d'Art Contemporaine in Lyon (2001).
2003-2006: 30-jarig jubileum, 1974 & Les Nuits In het kader van het 30-jarige bestaan van de band keerde Robert Jan Stips in eerste instantie tijdelijk terug bij Nits. De toetsenist werkte mee aan het album 1974 en ging mee op tournee. Arwen Linnemann liet de tournee aan zich voorbijgaan vanwege de geboorte van haar eerste kind vlak voor de tournee, zij keerde ook hierna niet meer terug in de band. Laetitia van Krieken besloot in de zomer van 2004 de groep te verlaten, terwijl Robert Jan Stips besloot bij de band te blijven. Henk Hofstede maakte eind 2004 en begin 2005 een solotournee, waarbij hij vooral nummers van de cd Het Draagbare Huis speelde.
Op 20 maart 2005 werd voor de tweede keer een Nits-fandag gehouden in Stairway to Heaven in Utrecht. Fans speelden nummers van de band en Nits zelf trad op, onder meer met ex-leden van de groep. Kevin Hearn van de Canadese groep Barenaked Ladies speelde het nummer Cabins mee, een van zijn favoriete Nits-nummers. In september 2005 speelde de band een concert samen met het Residentie Orkest met nieuwe arrangementen van oude hits en meer obscure nummers. Hierna deed de band drie huiskamerconcerten waar ze onder andere enkele nieuwe nummers ten gehore bracht samen met bekender werk, alles onversterkt en akoestisch. De groep was na een uitstapje naar PIAS teruggekeerd bij Sony en in oktober 2005 kwam een nieuw album van Nits uit, getiteld Les Nuits. De kern van het album wordt gevormd door drie nummers die over de moord op Theo van Gogh gaan, die plaatsvond in de straat waar zanger Henk Hofstede woont. Nits, nu als trio, begon in oktober met een tournee langs theaters in Nederland. Ook deed de groep onder meer België, Finland, Zwitserland en voor het eerst Londen aan.
In januari 2006 kwam er een livealbum genaamd Normal Sunday Live uit van de concerten die enkele Nits-leden gaven met de band van de Zwitserse componist Simon Ho en leden van de Finse traditionele folkgroep Värttinä. Henk Hofstede, Rob Kloet en de voormalige Nits-leden Arwen Linnemann, Laetitia van Krieken en Vera van der Poel maakten deel uit van de groep die omgedoopt was tot Ho Orchestra. De cd, opgenomen in Bazel in februari 2005, bevat zes Nits-nummers en songs van Simon Ho en Värttinä.
2006-2010: Doing The Dishes, soloprojecten & Strawberry Wood thumb|Henk Hofstede (september 2008) thumb|Robert Jan Stips thumb|Rob Kloet Eind 2006 eindigde de Les Nuits tour in de Amsterdamse poptempel Paradiso, na onder meer een duo-tournee met de rockband Uriah Heep door Duitsland. In begin 2007 werkten de bandleden aan enkele soloprojecten. Halverwege het jaar begonnen de opnamen van het nieuwe, uptempo album Doing The Dishes, dat op 21 januari 2008 uitkwam. Geholpen door zeer goede verkoop van het album op iTunes (met drie extra nummers) behaalde het album een top-10-notering in de Mega Album Top 100. Zoals gebruikelijk werd het album gevolgd door een tournee die tot in 2009 voortduurde. Rond kerst 2008 kwam er een boek uit, genaamd TRUCE Diaries. Een Zwitserse uitgever vroeg de band een dagboek bij te houden en artistieke bijdragen te leveren aan het boek. Het resultaat was een collectie dagboekfragmenten en schetsen van de drie bandleden en een interview met Hofstede, alsmede een cd met daarop zeer ruwe demo's van de Doing the Dishes sessies.