La dolce vita is een Italiaans-Franse dramafilm uit 1960 onder regie van Federico Fellini. De film werd destijds in Nederland en Vlaanderen uitgebracht onder de titel Het zoete leven.Cinema Context Nederlandse titel</small>
Verhaal
Als verslaggever is Marcello Rubini steeds op zoek naar een primeur. Hij brengt daarom zijn avonden door in de Romeinse bovenklasse. Rubini droomt ervan om een literair auteur te worden, maar hij laat die idealen varen voor een carrière in de winstgevende sensatiepers. Hoewel hij de oppervlakkigheid en immoraliteit ervan inziet, laat hij zich meeslepen door het zoete leven van de beau monde.
Rolverdeling
|||Marcello Rubini |- |||Sylvia |- |||Maddalena (als Anouk Aimee) |- |||Emma |- |||Fanny (als Magali Noel) |- |||Steiner |- |||Vader van Marcello |- |||Paparazzo |- |||Paola |- |||Jane |- |||Nadia |- |||Riccardo |- |||Clown |- |||Debutante |- |||Bewonderaar |- |||Jeune premier |- |||Laura (onvermeld)
Prijzen en nominaties JaarPrijsCategorieGenomineerde(n)Uitslag1960 Filmfestival van Cannes Gouden Palm Federico Fellini David di Donatello Beste regie Federico Fellini 1961 BAFTA's Beste film Federico FelliniAngelo RizzoliGiuseppe Amato New York Film Critics Circle Beste buitenlandse film Federico Fellini Nastro d'Argento Beste mannelijke hoofdrol Marcello Mastroianni Beste productieontwerp Piero Gherardi Beste oorspronkelijke verhaal Tullio PinelliEnnio FlaianoFederico FelliniPier Paolo Pasolini Beste regie Federico Fellini Beste mannelijke bijrol Annibale Ninchi Beste productie Giuseppe AmatoAngelo Rizzoli Beste scenario Federico FelliniTullio PinelliEnnio FlaianoBrunello RondiPier Paolo Pasolini Beste filmmuziek Nino Rota 1962 Oscars Beste kostuumontwerp Piero Gherardi Beste regie Federico Fellini Beste oorspronkelijke scenario Federico FelliniEnnio FlaianoTullio PinelliBrunello RondiPier Paolo Pasolini Beste productieontwerp Piero Gherardi Grammy's Beste filmmuziek Nino Rota
Ontvangst De film bevat een scène waarin een Christusbeeld per helikopter door de lucht wordt vervoerd. Het Vaticaan zag daarin een parodie op de terugkomst van Christus. In Spanje werd La dolce vita verboden tot de dood van generaal Franco in 1975.
De term paparazzo vond dankzij deze film ingang in het algemene taalgebruik. Het woord verwijst naar de achternaam van de opdringerige persfotograaf Paparazzo.
Structuur De structuur van de film bestaat uit een proloog, gevolgd door zeven hoofdstukken die eenmaal worden onderbroken door een intermezzo, en een epiloog. Hierdoorheen worden er zeven dageraadsequenties, zeven dagsequenties, en acht nachtsequenties verweven.
Filmmuziek
Externe links
Categorie:Film uit 1960 Categorie:Italiaanse film Categorie:Franse film Categorie:Dramafilm Categorie:Film van Federico Fellini