thumb Manuel María Fernández Teixeiro (Outeiro de Rei, 6 oktober 1929 - A Coruña, 8 september 2004) was een dichter uit Galicië.
Biografie Manuel María Fernández Teixeiro, meestal kortweg Manuel Maria genoemd, was de zoon van twee landarbeiders Antonio Fernández Núñez y Pastora Teixeiro Casanova. In 1942 verhuisde hij van Outeiro de Rei, naar Lugo om daar de middelbare school te volgen. Hier nam hij deel aan de bijeenkomsten in het Café Méndez Nuñez, waar hij Luis Pimentel, Ánxel Fole, Rof Codina en andere schrijvers ontmoette. Zo kwam hij in het contact met de beweging die vocht voor het gebruik van het Galicisch: het galleguismo. Hij studeerde filosofie en letterkunde in Santiago de Compostela, maar maakte zijn studie niet af.
In 1949 begon Manuel María het tijdschrift Cristal, waarin hij gedichten van zichzelf en van tijdgenoten publiceerde. Nadat hij was getrouwd verhuisde Manuel María in 1958 naar Montforte de Lemos, waar hij werkte als procureur. Samen met zijn echtgenote Saleta Goi begon hij de boekhandel Cristal, en begint met het uitgeven van de Cristal-collectie, met uitgaven van nieuwe dichters. Hij probeert op allerlei manieren de Galicische dichtkunst te bevorderen; door het schrijven van artikelen, door voordrachten. Behalve een talentvol dichter was Manuel María ook een succesvolle journalist, verteller, essayist en dramaturg. In de jaren 60 en 70 maakte Manuel María deel uit van verschillende clandestiene politieke en culturele bewegingen.
Na het einde van de dictatuur werd hij gekozen als gemeenteraadslid van de BNG (Bloque Nacionalista Galego) in Montforte. In 1985 verliet hij de politiek om zich alleen aan de literatuur te kunnen wijden.
Manuél María begon als existentialist en schreef aanvankelijk gedichten die een radicaal pessimisme uitdragen. Na deze fase achter zich te hebben gelaten wijdde hij zich aan progressief werk, gekenmerkt door een sterk sociaal engagement en georiënteerd op zijn geboortegrond Galicië. Onvermoeibaar streed hij voor het gebruik van het Galicisch.
Het was de eerste dichter die na afloop van de Spaanse Burgeroorlog een dichtbundel in het Gallego (Galicisch) publiceerde: “O Muiñeiro de brétemas” (1950). Dat was het begin van een lange reeks van uitgaven.
Manuel María wordt beschouwd als een van de belangrijkste Galicische moderne dichters.
Bibliografie Dichtbundels thumb 1950, Muiñeiro de brétemas 1952, Morrendo a cada intre 1954, Terra Cha 1954, Advento 1957, Auto do taberneiro. 4 ventos 1958, Documentos personaes 1960, Sermón para decir en cualquier tiempo (en castellano) 1961, Auto do labrego. Céltiga, 4 1962, Libro de pregos 1962, Contos en cuarto crecente e outras prosas 1963, Mar Maior 1964, "A poesía galega de Celso Emilio Ferreiro", Grial, 6 1965, "As augas van caudales" Grial, 9 1966, "Os alugados" Grial 14 1967, "Raimon, poeta de noso tempo", Grial, 18 1968, Proba documental 1968, Os soños na gaiola 1968, Barriga Verde 1968, Noticia da vida e da poesía de Xosé Crecente Vega 1969, Versos pra un país de minifundios 1969, Versos pra cantar en feiras e romaxes 1970, Remol 1970, Canciós do lusco ao fusco 1971, A Rosalía 1971, 99 poemas de Manuel María 1971, O Xornaleiro a sete testimuñas máis 1972, Odas nun tempo de paz e de ledicia 1973, Aldraxe contra a xistra 1973, Informe pra axudar a alcender unha cerilla 1973, Laio e clamor pola Bretaña' 1973, Cantos rodados para alleados e colonizados 1976, Poemas para construír unha patria 1977, O libro das badaladas 1977, Poemas ó outono 1978, Catavento de neutrós domesticados 1979, As rúas do vento ceibe 1982, Escolma de poetas de Outeiro de Rei 1982, Versos do lume e do vagalume 1985, O camiño é unha nostalxia 1984, Cantigueiro do Orcellón 1984, A luz resuscitada 1986, Oráculos para cavalinhos-do-demo 1986, Ritual para unha tribu capital do concello 1988, As lúcidas lúas do outono 1988, Sonetos ao Val de Quiroga 1989, Saturno 1990, Cancioneiro de Monforte de Lemos 1991, Compendio de orballos e incertezas 1991, Hinos pra celebrar ao século futuro 1992, Panxoliñas 1993, Os lonxes do solpor 1993, Antoloxía poética 1993, A primavera de Venus 1993, Poemas a Compostela 1994, Cantigas e cantos de Pantón 1994, Poemas para dicirlle a dúas lagoas 1996, O Miño, canle de luz e néboa 1997, Sonetos á casa de Hortas 2000, Brétemas de muiñeiro 2000, Camiños de luz e sombra
Proza 1952, Contos en cuarto crecente e outras prosas 1971, O xornaleiro e sete testemuñas máis 1971, Kricoi, Fanoi e D. Lobanís 1990, Os ontes do silencio 1992, Cando o mar foi polo río 2003, O bigote de Mimí
Theater 1957, Auto do taberneiro 1961, Auto do mariñerio 1970, Barriga verde 1976, Unha vez foi o trebón 1979, Aventuras e desventuras dunha espiña de toxo chamada Berenguela 1979, Auto trascendental do ensino tradicional 1979, Farsa de Bululú
Categorie:Spaans dichter Categorie:Galicisch schrijver