Unidentified flying object (afgekort: ufo) en unidentified anomalous phenomena What does 'UAP' mean?, Merriam-Webster (afgekort: uap) zijn de Amerikaans-Engelstalige benamingen voor respectievelijk ongeïdentificeerd vliegend voorwerp of ongeïdentificeerd verschijnsel in de lucht, waarvan de oorsprong op het moment van waarneming onbekend is. Eind 1949 introduceerde de Amerikaanse luchtmacht in Project Grudge, de voorloper van Project Blue Book, de term unidentified flying object – en ook unidentified aerial objectVrijgegeven documenten van Project Grudge. Zie Part 1 (p. 13) – om te verwijzen naar een aparte klasse van waarnemingen die chronisch onverklaarbaar bleven. Het onderzoek van ufowaarnemingen wordt ufologie genoemd. De meeste ufo's blijken later normale natuurverschijnselen of kunstlicht zoals lampen te zijn.

Meningen omtrent aard en oorsprong van het verschijnsel thumb|Foto met een ongeïdentificeerd vliegend voorwerp in Hebei (Hopeh), China, 1942. Fotograaf onbekend Sinds eind jaren 40 van de 20e eeuw wordt de benaming ufo als zodanig gebruikt, vooral na het Roswellincident, dat in een officieel persbericht werd afgedaan als waarneming van een weerballon. Het begrip vliegende schotel kwam in zwang na de beschrijving door de Amerikaanse piloot en zakenman Kenneth Arnold van vreemde voorwerpen die hij op 24 juni 1947 tijdens een vlucht in de nabijheid van Mount Rainier, in de staat Washington, had gezien. Hij omschreef de bewegingen van negen vliegende objecten "zoals een over het water gekeilde schotel" ("like saucers skipped over water"). Bill Bequette, een journalist van Associated Press, begreep dit verkeerd en schreef in zijn artikel dat de negen objecten zelf schotelvormig waren. Het interview werd een mediasensatie en spoedig daarop volgden andere meldingen van schotelvormige ufo's.

Historische ufo's Er zijn in het verleden vaak vreemde verschijnselen in de atmosfeer gesignaleerd, die met terugwerkende kracht als ufo uitgelegd zouden kunnen worden. Al sinds de vroegste ontwikkeling van het schrift werden dit soort waarnemingen opgetekend en vaak toegeschreven aan een hemelse macht.

Voorbeelden zijn het visioen van de profeet Ezechiël in de Hebreeuwse Bijbel, waarin hij "iets [zag] dat glansde als wit goud" en "wezens, en ik zag bij elk van de vier een wiel op de grond staan, aan de voorkant. De wielen glansden alsof ze gemaakt waren van turkoois en ze hadden alle vier dezelfde vorm: ze leken op een wiel midden in een ander wiel" (Ezechiël 1:1-28), en de Egyptische vermelding uit 1450 v.Chr. van "cirkels van vuur" tijdens het bewind van farao Thoetmosis III. Ook Julius Obsequens' werk Liber de Prodigis over de wonderen die in Rome voorvielen wekte veel interesse in sommige kringen vanwege zijn verwijzingen naar dingen die zich aan de hemel voortbewogen. Deze werden later geïnterpreteerd als meldingen van ongeïdentificeerde vliegende objecten (ufo's), maar kunnen net zo goed beschreven worden als meteoren. Bovendien schrijft Obsequens in de 4e eeuw, zo'n 300 jaar na de gebeurtenissen die hij beschrijft, waardoor het nauwelijks in aanmerking kan worden genomen als ooggetuigenverslag. In 1255 zagen de Japanse generaal Yoritsume en zijn leger bollen van licht dansen boven Kyoto. In 1561 leken vele voorwerpen een luchtgevecht boven Neurenberg uit te vechten.

In de Verenigde Staten, te beginnen met Oakland (Californië) in november 1896, was er in de periode 1896-1897 een piek in waarnemingen van sigaarvormige, verlichte 'luchtschepen' met vleugels; vandaar dat wordt gesproken over "The Great Airship Wave" van 1896-1897. De daaropvolgende vier maanden beweerden getuigen van Texas tot North Dakota deze mysterieuze luchtschepen te hebben gezien.Brenda Denzler: The Lure of the Edge: Scientific Passions, Religious Beliefs, and the Pursuit of UFOs, hoofdstuk 'The Ufo Myth in History' p. 5.

Sedert het einde van de 19e eeuw is de nadruk meer komen te liggen op een materialistische uitleg. De omstreden Zwitserse schrijver Erich von Däniken verklaarde historische raadselachtige berichten door het bezoek van ruimteschepen van buitenaardse beschaving(en) aan te nemen, die zich als ufo presenteerden.

Populair begrip In de volksmond wordt het begrip ufo meestal gebruikt om te verwijzen naar ruimteschepen van buitenaardse wezens die de Aarde zouden bezoeken. Er is geen wetenschappelijk bewijs voor het bestaan van ruimteschepen die buiten de aarde zijn gefabriceerd, ondanks het feit dat er vele mensen zijn die beweren door de bemanning van zo'n ruimteschip te zijn meegenomen. Mensen als George Adamski en Howard Menger maakten het idee van ufo's als bemande ruimteschepen in de jaren 50 populair.

Techniek van de grote mogendheden

Een andere theorie stelt dat onbekende vliegende voorwerpen het product zijn van geheime technologische ontwikkelingen van grootmachten als de Verenigde Staten en de vroegere Sovjet-Unie. Deze twee mogendheden zouden de kennis van het experimenteren met discusvormige voorwerpen, deltavliegtuigen en radiogestuurde bollen (Kugelblitz (bolbliksems)), betrokken hebben uit het toenmalige Derde Rijk aan het einde van de Tweede Wereldoorlog, en hier verder op zijn doorgegaan. In zijn boek Hitler's Flying Saucers: Hitler's Flying Saucers: A Guide to German Flying Discs of the Second World War. February 1, 2003. geeft auteur Henry Stevens verscheidene bronnen om deze visie te ondersteunen. Ook een recente documentaire van History Channel geeft mogelijke verbanden tussen geheime Nazi-technologie en de naoorlogse ufo's.History: Nazi UFO Conspiracy

Buitenaardse wezens Weer anderen menen dat het verschijnsel behoort tot een intelligentie uit een andere realiteit die ons tijd-ruimte continuüm af en toe om onbekende redenen binnendringt. De stringtheoreticus Michio Kaku speculeert over de mogelijkheid, dat een buitenaardse beschaving, die bijvoorbeeld onze gehele Melkweg beheerst, zou beschikken over een ons nog onbekende manier van voortstuwing: bijvoorbeeld magnetische monopolen. De vreemde en stille bewegingen die van ufo's gemeld worden, zouden volgens Kaku hiermee verklaard kunnen worden. Verder noemt Kaku de mogelijkheid dat zo'n beschaving een robotbestuurd ruimteschip kan zenden - een scenario dat lijkt op de film 2001: A Space Odyssey. Door nanotechnologie hoeven deze ruimteschepen niet groter te zijn dan een straaljager. Onze Maan zou een goede basis voor deze robottoestellen kunnen zijn.

Waarnemingen thumb|Foto van vijf ongeïdentificeerde rode lichten boven Morristown (New Jersey) en omliggende steden genomen op 5 januari 2009 omstreeks 20.30 uur lokale tijd thumb|Wolken als deze lenticulariswolk worden soms als ufo aangezien. Veel normale optische verschijnselen worden uit onwetendheid voor ufo's versleten. Vaak treden meldingen in een golf op door een mediahype, zoals de start van de UFO golf in 1973, veroorzaakt door een lichtbol boven de luchthaven van Turijn. Een klein percentage van de meldingen blijft na onderzoek echter vooralsnog onverklaarbaar, zoals het ballonvormig object dat op 29, 30, en 31 maart 1968 boven het Banaat gebied werd waargenomen door duizenden Roemenen, alsook op 19 september 1968 boven het district Cluj. Ufomeldingen komen overal voor, zijn niet tijdgebonden en bestaan zowel uit nachtelijke waarnemingen als waarnemingen op klaarlichte dag.

Verschijnselen die vaak als ufo gezien worden Astronomie en meteorologie De zon, schijnend door een laag Altostratus, tussen de stadia Altostratus Translucidus en Altostratus Opacus, waardoor het waargenomen beeld van de zon geen oogverblinding veroorzaakt en wel eens aanzien kan worden als een ietwat wazig uitziend vreemdsoortig bolvormig object met enigszins lichtblauwe kleur. De maan, schijnend door een nachtelijke laag Altostratus, en daardoor een vreemde wazige indruk gevend. De totaal verduisterde maan, zich als een dofrode of koperkleurige bol vertonend en daardoor veel dichterbij uitziend, geeft de indruk dat het een veel kleiner object is, zich in de aardatmosfeer bevindend. Groene en blauwe zon. De planeten Venus, Jupiter, Saturnus en Mars. Schijfvormig of bolvormig uitziende kometen, zoals de relatief heldere komeet 17/P Holmes in oktober 2007. Daglichtkometen (daylight comets), die zodanig helder zijn dat ze overdag kunnen worden waargenomen. Perfect bolvormig of schijfvormig uitziende en relatief heldere planetaire nevels, waarneembaar en fotografeerbaar met behulp van telescopen. De ster Sirius en andere heldere sterren, met het optisch verschijnsel scintillatie. Supernovae in de melkweg, die er veel helderder kunnen uitzien dan de helderste sterren Sirius en Canopus. Chromatische dispersieverschijnselen aan de laagstaande Sirius of Venus, waarbij wel eens traag afwisselende kleuren worden waargenomen, veroorzaakt door discontinuiteitslagen in de aardatmosfeer. Conjuncties van planeten en heldere sterren. Occultaties van heldere sterren of planeten door de maan. Schijnzonnen; dubbele en meervoudige beelden van zon en maan. M.G.J.Minnaert, De natuurkunde van 't vrije veld, Deel 1: licht en kleur in het landschap, bladzijden 83-85, § 46: Dubbele en meervoudige beelden van zon en maan Zie ook bij Groene en blauwe zon. Bolbliksems en gewone bliksem. Stille warmte- of zomeronweders waarbij alleen weerlichten en geluidloze vorkvormige ontladingen in de wolken worden gezien. Vuurwerk, waarbij het schijnsel ervan, gezien vanop grote afstand, zich tegen de onderkant van een wolkenlaag vertoont. Meteoren, in het bijzonder boliden. Fragmenten van de Primaire en Secundaire regenbogen, alsook van Spiegelregenbogen, afkomstig van het spiegelbeeld van de zich laag boven de horizon bevindende zon, op een rimpelloos glad en relatief groot wateroppervlak. De Glorie, vaak gezien vanuit vliegtuigen, maar ook vanop bergtoppen boven een uit waterdamp bestaande wolkenlaag, de zogenaamde Spectre of the Brocken. Haloverschijnselen om de zon, Bijzonnen, de Circumzenitale boog. Het haloverschijnsel Circumhorizontale boog, dat vanuit de Benelux enkel kan gezien worden in de maanden mei, juni, en juli, steeds tijdens het middaguur, onder de zon boven de zuidelijke horizon. De Circumhorizontale boog laat zich meestal zien als een stelsel spectraalkleurige vlammen in fragmenten van Cirrusbewolking. Het haloverschijnsel Zonnezuil (of Lichtzuil) boven de ondergegane of opkomende zon, waarbij fragmenten daarvan de indruk geven dat er zich lichtgevende schijfvormige objecten boven de zon bevinden. Het haloverschijnsel Onderzon (Subsun) met daarrond de ellipsvormige ringen van Bottlinger Robert Greenler - Rainbows, Halos, and Glories (Cambridge University Press, 1980), page 104: Bottlinger's rings., waarneembaar vanuit vliegtuigen boven een wolkendek bestaande uit Cirrus; het heldere reflectiebeeld van de zon op horizontaal zwevende plaatvormige ijskristalletjes. Lenticulariswolken (Altocumulus lenticularis), en Cirrocumulus lenticularis. Parelmoerwolken. Lichtende nachtwolken. Het kroonverschijnsel (Corona) rond het geomagnetisch zenit, optredend tijdens een poollichtverschijning. Het aan Poollicht gerelateerde verschijnsel S.T.E.V.E. (Strong Thermal Emission Velocity Enhancement), waarbij een heldere lichtgevende en hemeloverspannende boog gezien wordt. Sky-Spanning Auroral Arches (GLA2), pages 10-14 in Lightning, Auroras, Nocturnal Lights, and related luminous phenomena (William R. Corliss - The Sourcebook Project, 1982). Lichtende boog, blz 30, UFO's in het verleden - documentatie (Julien Weverbergh, 1980). Dit verschijnsel is wel eens vergezeld van de Picket-Fence aurora, waarbij een reeks groenkleurige komeetvormige fragmenten van een gordijnstruktuur worden gezien. Mammatus (of Mammatocumulus), een vreemd ogend wolkentype, lijkend op de bolvormige onderkanten van een groep aaneengesloten schotelvormige toestellen (zie ook: Cellen van Bénard).