Wim Hofkens (Made, 27 maart 1958) is een Nederlands voetbaltrainer en voormalig profvoetballer. Hij was een polyvalente middenvelder en verdediger die bekendstond om zijn inzet en vooral in België actief was. Als speler van onder meer KSK Beveren, RSC Anderlecht en KV Mechelen won hij de UEFA Cup, Europacup II, UEFA Super Cup, vier landstitels, twee bekers en een supercup. Als trainer is hij vooral werkzaam in de amateurafdelingen.
Carrière Beginjaren Wim Hofkens werd geboren in het Noord-Brabantse Made en sloot zich op jonge leeftijd aan bij het plaatselijke Irene '58. Nadien speelde hij voor Madese Boys, waar hij werd opgemerkt door een scout van Feyenoord.Wim Hofkens en Koen Persoons verpersoonlijken het contrast tussen Malinwa anno 1987 en nu Het Nieuwsblad, 22 mei 2009 Hofkens koos uiteindelijk niet voor Feyenoord en trok naar het pas opgerichte voetbalinternaat van Willem II.Uit de oude doos Archief Willem II Reeds op 16-jarige leeftijd maakte Hofkens de overstap naar het eerste elftal. Op 17 november 1974 maakte hij als centrale verdediger zijn officieel debuut voor de club uit de eerste divisie. Ondanks zijn piepjonge leeftijd werd hij een vaste waarde bij Willem II. Tot januari 2012 was Hofkens bovendien de jongste speler ooit voor de club uit Tilburg. Zijn record werd verbroken door Jeroen Lumu, die met 16 jaar 234 dagen precies één dag jonger was dan Hofkens.Lumu is nipt Willem II's jongste debutant ooit. Regionalejeugdopleiding.nl, 19 januari 2012
Beveren In 1976 versierde Hofkens een transfer naar het toen lucratieve België. Hoewel hij opnieuw kon rekenen op de interesse van Feyenoord tekende hij op 18-jarige leeftijd bij eersteklasser KSK Beveren. Onder trainer Urbain Braems werd hij vooral als verdedigende middenvelder ingeschakeld. De Nederlander was in geen tijd een titularis bij de Waaslanders. In zijn eerste seizoen scoorde hij drie keer, waaronder in de topper tegen Club Brugge die met 2-1 gewonnen werd.Beveren-Club Brugge Archief Club Brugge In het seizoen 1977/78 veroverde Hofkens met Beveren de eerste trofee uit de clubgeschiedenis. De Waaslanders plaatsten zich voor de bekerfinale tegen Sporting Charleroi en wonnen met 2-0. Daardoor mocht Beveren voor het eerst sinds 1970/71 Europees spelen.
Beveren steeg in het seizoen 1978/79 boven zichzelf uit. Met spelers als Bob Stevens, Jean-Marie Pfaff, Albert Cluytens en Heinz Schönberger beschikte coach Robert Goethals over een talentvol team. In de Europacup II schakelde Beveren eerst Ballymena United en NK Rijeka uit alvorens het in de kwartfinale op te nemen tegen Internazionale. De Italiaanse topclub kwam in eigen huis niet verder dan een scoreloos gelijkspel en liep op de Freethiel tegen een zure nederlaag aan. Hofkens schakelde met een overstapje zijn rechtstreekse tegenstander uit, bracht de bal voor doel en zag hoe Stevens het enige doelpunt van de partij maakte.VIDEO: Beveren-Inter (1978/79) YouTube In de halve finale verloor Beveren twee keer met het kleinste verschil van latere winnaar FC Barcelona.
Ook in de competitie hoefden Hofkens en zijn ploegmaats niet onder te doen voor de topclubs. Beveren won in eigen huis onder meer met 2-1 van Anderlecht, dat uiteindelijk vier punten achter Beveren zou eindigen. De Waaslanders sleepten in 1979 hun allereerste landstitel in de wacht.
Een seizoen later was Beveren opnieuw een van de favorieten voor het kampioenschap, maar ditmaal konden de Waaslanders de verwachtingen niet inlossen. In de Europacup I overleefde het team van Hofkens de eerste ronde niet en in de competitie stelde Beveren teleur met een elfde plaats. De Waaslanders bereikten wel nog de bekerfinale, maar verloren die met 2-1 van Waterschei. Beveren won in 1979 wel de eerste editie van de supercup.
RSC Anderlecht Met een landstitel, een beker en de supercup op zak vertrok de Nederlandse middenvelder in de zomer van 1980 naar RSC Anderlecht. In de hoofdstad was hij samen met Morten Olsen, Luka Peruzović en trainer Tomislav Ivić een van de nieuwkomers. De inmiddels 22-jarige Hofkens, die bekendstond om zijn beroepsernst en hard trainingslabeur, keek op naar Ivić.Hofkens: Voetbal is passie en schoonheid PZC.nl, 13 april 2007 De Joegoslavische tacticus zette hem in zijn eerste seizoen vooral in als linkermiddenvelder. Hofkens won in 1981 meteen zijn tweede landstitel.
Een seizoen later schoof Hofkens op naar de rechterflank, waar hij in de voetsporen trad van de naar Standard Luik vertrokken Arie Haan. De middenvelder die bij wijlen ook als rechtsachter speelde, miste dat seizoen slechts twee competitiewedstrijden en bereikte met RSC Anderlecht de halve finale van de Europacup I tegen Aston Villa. Hofkens speelde enkel in de terugwedstrijd mee - als linksback nota bene - en werd na iets minder dan een uur vervangen door Micun Jovanic.
In het seizoen 1982/83 werd Ivić aan de deur gezet en opgevolgd door Paul Van Himst. De viervoudige laureaat van de Gouden Schoen en zijn gemoedelijke aanpak lagen Hofkens niet. In 1983 loodste Van Himst zijn team wel naar eindwinst in de UEFA Cup. RSC Anderlecht versloeg in de finale Benfica. Hofkens speelde als rechtsachter mee in de heenwedstrijd.
Op de positie van rechtsachter gaf Van Himst vanaf 1983 steeds vaker de voorkeur aan opkomend talent Georges Grün. De introverte en zelfkritische Hofkens - inmiddels ook Nederlands international - verhuisde daarom regelmatig naar het middenveld, waar hij op de rechterflank de concurrentie aanging met Per Frimann. RSC Anderlecht bereikte dat seizoen opnieuw de finale van de UEFA Cup. In de halve finale schakelde paars-wit Nottingham Forest uit. In de finale verloor Anderlecht na strafschoppen van Tottenham Hotspur. Hofkens speelde in zowel de heen- als terugwedstrijd waar hij "de Man of the Match was" de volle 90 minuten.
In zijn vijfde en laatste seizoen voor RSC Anderlecht werd Hofkens voor de derde keer kampioen, maar kwam hij mede door enkele blessures amper aan spelen toe. Na het behalen van de titel besloot hij het Astridpark te verlaten om zijn carrière te herlanceren.
Beerschot thumb|150px|Onder trainer Aad Koudijzer kende Hofkens zijn beste seizoen. In 1985 werd Hofkens voor een jaar uitgeleend aan Beerschot VAV.Wim Hofkens happy bij Beerschot Limburgs Dagblad, 8 januari 1986 Bij de Antwerpse club werd de Nederlander een ploegmaat van onder meer Patrick Vervoort, Marc Schaessens, Dirk Goossens en Guido Swinnen. Hofkens werd door trainer en landgenoot Aad Koudijzer uitgespeeld als spelverdeler. Hij speelde er naar eigen zeggen zijn beste voetbal. Hofkens had het zelfs zo naar zijn zin in Beerschot dat hij ook in Antwerpen ging wonen. In de competitie kwam Beerschot dat seizoen twee keer goed voor de dag tegen zijn ex-club Anderlecht. In het Astridpark speelden de Ratten 1-1 gelijk, in eigen huis won Beerschot met 2-0 van de latere kampioen. Hofkens scoorde in die laatste wedstrijd het openingsdoelpunt. Door de nederlaag eindigde Anderlecht de competitie met even veel punten als Club Brugge, waarna de twee clubs het tegen elkaar moesten opnemen in testwedstrijden.
KV Mechelen Na één seizoen bij Beerschot werd Hofkens door voorzitter John Cordier naar KV Mechelen gehaald. Ook Michel Preud'homme, Lei Clijsters en Geert Deferm maakten in de zomer van 1986 de overstap naar het team van trainer Aad de Mos. Hofkens vond met de op sportieve weerwraak beluste Preud'homme en De Mos gelijkgezinden terug Achter De Kazerne. Ze wilden allen tot het uiterste gaan om prijzen te pakken. In zijn eerste seizoen veroverde Malinwa meteen de beker. Hofkens en zijn ploegmaats versloegen in de finale Club Luik met 1-0. Een jaar later verbaasde het team van De Mos heel Europa. Mechelen schakelde in de halve finale van de Europacup II het Italiaanse Atalanta uit en stootte door naar de finale. In die finale stond Mechelen tegenover De Mos' ex-club Ajax. De Amsterdammers waren favoriet maar stonden al snel met tien na de uitsluiting van Danny Blind. Uiteindelijk won Malinwa met 1-0 na een kopbaldoelpunt van Piet den Boer.
Maar daar hield het succesverhaal van Mechelen niet op. De 30-jarige Hofkens stootte met Mechelen zijn ex-club Anderlecht van de troon als beste ploeg van het land. Malinwa veroverde in 1989 de landstitel en schakelde paars-wit uit in de Europacup II. Mechelen won in de tweede ronde zowel de heen- als terugwedstrijd tegen Anderlecht. Hofkens, die zich bij Malinwa tot een bikkelharde speler met messcherpe tackle ontwikkeld had, vloog er met Mechelen uiteindelijk pas in de halve finale uit.
In februari 1989 sleepte Mechelen ook de UEFA Super Cup in de wacht. Na Ajax mocht Hofkens het deze keer met Mechelen opnemen tegen PSV, dat enkele maanden eerder de Europacup I had gewonnen. De club uit Eindhoven was met spelers als Romário, Eric Gerets, Ronald Koeman en Søren Lerby favoriet, maar verloor de heenwedstrijd met 3-0. In de terugwedstrijd had PSV niet genoeg aan een 1-0 zege.
Na het seizoen 1988/89 stapte De Mos over naar concurrent Anderlecht en kende de club van voorzitter Cordier een financiële terugval. Hofkens zag hoe Mechelen in 1990 met lege handen achterbleef. Ook een seizoen later greep Mechelen naast de prijzen. Malinwa werd vicekampioen en verloor in de bekerfinale met 3-1 van Club Brugge. Hofkens kreeg voor de bekerwedstrijd te horen dat hij verplicht was om met Lotto te spelen terwijl hij gebonden was met een Adidascontract, hierdoor kwam hij niet aan spelen toe in de bekerfinale. Zijn collega Michel Preud'homme kreeg wel groen licht om met een ander merk schoenen te spelen. De inmiddels 33-jarige Hofkens liet de club toen weten dat hij op het einde van dat seizoen wilde vertrekken.
KV Kortrijk In 1991 trok Hofkens voor een jaar naar het KV Kortrijk van trainer Boudewijn Braem, hoewel hij ook een aanbieding kreeg om trainer te worden bij tweedeklasser Boom FC.Wim Hofkens laat KSK Beveren niet in de steek Eskabee.be, 28 augustus 2010 In tegenstelling tot zijn vorige professionele werkgevers trof de Nederlander zijn nieuwe club niet aan in een succesperiode. Sterker nog, de West-Vlaamse club knokte een jaar lang tegen de degradatie. De ervaren Hofkens eindigde met Kortrijk op de voorlaatste plaats. De club zakte naar tweede klasse, waarna hij terugkeerde naar Nederland en ging spelen voor AZ Alkmaar.
AZ In 1992 belandde hij bij AZ'67, dat toen aan zijn vijfde opeenvolgende seizoen in de eerste divisie begon. Hofkens speelde opnieuw regelmatig onder trainer Henk Wullems, maar slaagde er niet in om met AZ naar de eredivisie te promoveren. AZ sloot het seizoen 1992/93 af in de middenmoot. In 1993 zette Hofkens een punt achter zijn spelerscarrière.
Statistieken Seizoen Club Competitie Wed. Goals 1974/75 Willem II Eerste divisie 23 1 1975/76 32 5 1976/77 KSK Beveren Eerste klasse 31 3 1977/78 31 1 1978/79 33 2 1979/80 27 3 1980/81 RSC Anderlecht 18 2 1981/82 32 1 1982/83 31 1 1983/84 18 0 1984/85 15 0 1985/86 Beerschot VAV 32 2 1986/87 KV Mechelen 26 1 1987/88 32 2 1988/89 26 1 1989/90 16 1 1990/91 9 1 1991/92 KV Kortrijk 18 1 1992/93 AZ Eerste divisie 28 1TOTAAL 478 29
Nationale ploeg thumb|400px|26 april 1983: Ronald Koeman, bondscoach Kees Rijvers, Wim Hofkens en Erwin Koeman bereiden in Zeist de interland tegen Zweden voor. Toen Hofkens, een gewezen jeugdinternational, in 1983 een vaste waarde bij Anderlecht kwam hij ook in beeld bij Oranje. De middenvelder die ook als verdediger kon ingeschakeld worden, maakte op 27 april 1983, enkele dagen voor de finale van de UEFA Cup, zijn debuut voor het Nederlands voetbalelftal. Het werd toenmalig bondscoach Kees Rijvers geselecteerd voor een vriendschappelijk duel tegen Zweden. De wedstrijd, die in Utrecht doorging, werd met 0-3 verloren door treffers van Dan Corneliusson (2) en Robert Prytz (strafschop). Hofkens speelde als rechtermiddenvelder de volle 90 minuten, in een wedstrijd waarin ook de broers Erwin en Ronald Koeman (beiden van FC Groningen) hun debuut maakten voor de nationale ploeg.