Namens de Zuid-Amerikaanse bond CONMEBOL deden negen landen mee aan de kwalificatieronde voor vier plaatsen voor het wereldkampioenschap voetbal 1998. In dit kwalificatietoernooi treden die negen landen in één groep aan, in een gewone competitie waar elk land uit en thuis speelt. De vier hoogst geklasseerde landen kwalificeerden zich voor de WK-eindronde. Als titelverdediger was Brazilië al geplaatst.

Gekwalificeerde landen FIFA-lidConfederatieBesteprestatie CONMEBOL Titelverdediger 17 juli 1994 16 16 1930 1994 4 Wereldkampioen CONMEBOL Nr. 1 CONMEBOL 10 september 1997 12 7 1930 1994 2 Wereldkampioen CONMEBOL Nr. 2 CONMEBOL 10 september 1997 6 2 1930 1986 0 Achtste finale CONMEBOL Nr. 3 CONMEBOL 10 september 1997 4 3 1962 1994 0 Achtste finale CONMEBOL Nr. 4 CONMEBOL 10 september 1997 7 1 1930 1982 0 Halve finale

Eindstand Legenda

TeamWedWGLDVDTDSPtn168622313+1030169252114+729168442315+828167453218+1425167451920–125166372221+121166371821–321164571821–317160313841–333

Wedstrijden Wedstrijddag 1 t/m 5 Wedstrijddag 1 De beste start was van Colombia en Ecuador, Ecuador had wel het voordeel, dat het van de eerste vijf wedstrijden vier thuiswedstrijden speelde. Mooiste overwinning was een duidelijke 2-0 zege op Argentinië, dat een moeizame start beleefde. De wedstrijd tussen Ecuador en Colombia ging om de eerste plaats na vijf speeldagen, Colombia won door een doelpunt van aanvaller Faustino Asprilla en nam afstand van de andere ploegen met vier punten voorsprong. Een team om serieus rekening mee te houden was Paraguay, dat alle zware uitwedstrijden had gespeeld en daarin ook succes had, 0-2 in Uruguay, 1-1 in Argentinië. Meeste opzien in die laatste wedstrijd baarde doelman José Luis Chilavert, die raak schoot uit een vrije trap.

Wedstrijddag 2

Wedstrijddag 3

Wedstrijddag 4

Wedstrijddag 5

Wedstrijddag 6 t/m 9 Colombia bleef goed presteren met vier punten uit twee uitwedstrijden en kon een gat slaan met Argentinië, aangezien het verschil in punten liefst zeven was. Argentinië bleef matig presteren met gelijke spelen tegen Chili en Uruguay en er was veel kritiek op bondscoach Daniel Passarella, omdat de middenvelder van Real Madrid Fernando Redondo niet werd geselecteerd vanwege zijn lange haren. In de wedstrijd tegen Colombia zat alles mee, Claudio López profiteerde van geblunder van doelman Faryd Mondragón, die naar de bal wandelde in plaats van te stoppen. Colombia miste kansen, inclusief een strafschop. Colombia kwam nu gelijk in punten met Paraguay en beiden hadden een gat geslagen met de rest. Het verschil tussen nummer drie en nummer acht was slechts vier punten

Wedstrijddag 6

Wedstrijddag 7

Wedstrijddag 8

Wedstrijddag 9

Wedstrijddag 10 t/m 14 In de tiende speeldag ging de wedstrijd tussen Colombia en Paraguay om het voorlopige leiderschap, in de eerste helft kwam Paraguay op voorsprong door slecht timen van Mondragón bij een hoekschop. Vervolgens kreeg Colombia de beste kansen, maar Carlos Valderrama schoot op de lat. In de tweede helft sloegen de stoppen volledig door, Faustino Asprilla tacklede in het strafschopgebied een verdediger, waarna José Luis Chilavert wraak nam en ter aarde stortte. Zowel Chilavert en Asprilla werden uit het veld gestuurd en Colombia kreeg een strafschop. Het duurde minuten, voordat Chilavert uit het veld stapte en de reservekeeper kwam het veld op, terwijl Paraguay al drie wissels had verbruikt. De Colombianen gingen door het lint, waarbij zelfs de politie inhakte op de Colombianen. Met name aanvoerder Carlos Valderrama was volledig over de kook en moest in bedwang worden gehouden door zijn eigen spelers. De aandacht ging naar het tumult en daarom ging Chilavert naar de lege reserve-bank van Colombia, waar alleen Asprilla zat, waar hij een vuistslag uitdeelde op de neus van Asprilla. De strafschop werd uiteindelijk benut door Mauricio Serna, waarbij de "vierde wissel" van Paraguay in het doel bleef staan, maar vlak daarna scoorde Derlis Soto de winnende treffer voor Paraguay. Dat land nam de koppositie over en Colombia kwam in een vrije val terecht. Het verloor met 0-1 van Peru, wist op het laatste moment gelijk te spelen in Uruguay en werd weggespeeld in Chili. Chili was bezig aan een goede serie en met name de aanvallers Marcelo Salas en Iván Zamorano waren op dreef: Zamorano (bijgenaamd "Iván de Verschrikkelijke") scoorde vijf doelpunten tegen Venezuela en Salas scoorde drie doelpunten in de eerste helft tegen Colombia. Argentinië begon deze serie met een 2-1 nederlaag tegen Bolivia, Argentinië had problemen met wedstrijden in het hoge Andes-gebergte, want de eerste nederlaag was in het hoog gelegen Quito en de tweede in La Paz. Ook deze wedstrijd liep uit de hand met vermeende en rake kopstoten en een rel langs de zijlijn, waarbij een begeleider van Bolivia de spits van Argentinië aanviel en de politie een veldslag uitvocht met de complete Argentijnse selectie. Argentinië hervond zich en boekte opnieuw een overwinning op de leider in het klassement, Argentinië won door doelpunten van Marcelo Gallardo en Juan Sebastián Verón met 1-2 van Paraguay. Argentinië kwam zelfs op de eerste plaats terecht na een nieuwe nederlaag van Paraguay tegen Chili, Zamorano scoorde twee doelpunten. Opvallend was de achtste positie van Uruguay, dat met vijf punten achterstand op Chili bijna uitgeschakeld was, aanvoerder Enzo Francescoli was definitief gestopt met interland-voetbal.

Wedstrijddag 10

Wedstrijddag 11

Wedstrijddag 12

Wedstrijddag 13

Wedstrijddag 14

Wedstrijddag 15 t/m 18 Wedstrijddag 15 Uruguay pakte zijn laatste kans door met 1-0 van Chili te winnen, Chili was niet in staat gebleken een uitwedstrijd in deze kwalificatie te winnen, maar zou de laatste drie wedstrijden thuis spelen, de eerste vijf werden allemaal gewonnen. Ook Peru en Ecuador pakten hun laatste kans, waardoor de spanning om de vierde plaats groot was: Chili en Peru 19 punten, Ecuador 18 en Bolivia en Uruguay 17 punten. Bovenaan leidde Argentinië met 25 punten, gevolgd door Colombia (24) en Paraguay (23).

Wedstrijddag 16 Argentinië, Colombia en Paraguay plaatsten zich voor de eindronde door alle drie te winnen, Argentinië won door een doelpunt van Claudio López vijf minuten voor tijd in Chili, de eerste thuisnederlaag van de Chilenen. Colombia en Parguay wonnen respectievelijk met 1-0 en 2-1 van Venezuela en Bolivia. In de strijd om de vierde plaats pakte Peru zijn kans door Uruguay met 2-1 te verslaan, na een 0-1 achterstand voor rust sloegen de Peruanen in de tweede helft toe: 2-1. Peru had nu drie punten voorsprong op Chili, op de voorlaatste speeldag ontmoetten de beide kanshebbers elkaar in Santiago.

Wedstrijddag 17 Chili liet er geen gras over groeien en verpulverde concurrent Peru in een directe confrontatie: 4-0, Marcelo Salas scoorde drie doelpunten. Beide landen hadden nu evenveel punten, alleen het doelsaldo van Chili was veel beter. Ecuador hield nog hoop met één punt achterstand, Uruguay en Boliva waren definitief uitgeschakeld.

Wedstrijddag 18 Dankzij een 3-0 zege op Bolivia plaatste Chili zich voor de eerste keer sinds 1982 voor het WK. Belangrijkste troeven van de ploeg waren het aanvalskoppel, Ivàn Zamorano scoorde twaalf keer, Marcelo Salas elf keer. In de strijd om de eerste plaats behield Argentinië de koppositie in een directe confrontatie met Colombia, na de openingstreffer van Carlos Valderrama scoorde Fernando Cáceres in de 79e minuut de gelijkmaker. Paraguay profiteerde niet van de have misstap van Argentinië, het verloor van Peru en eindigde op de tweede plaats met één punt achterstand.

Externe link Details op fifa.com Details op rsssf.com

Categorie:Wereldkampioenschap voetbal 1998 kwalificatie Categorie:Wereldkampioenschap voetbal kwalificatie CONMEBOL Categorie:Voetbal in 1996 Categorie:Voetbal in 1997