Ruddy Lilian Thuram-Ulien (Pointe-à-Pitre, 1 januari 1972), beter bekend als Lilian Thuram, is een voormalig Frans-Guadeloupees voetballer. Thuram wordt door menigeen geschaard tot de beste rechtsbacks aller tijden. Als Frans international maakte hij deel uit van de Gouden Generatie die op verschillende landentoernooien hoofdprijzen won, waarvan één wereldtitel. Ook gedurende zijn loopbaan als clubvoetballer vierde Thuram grote triomfen als speler van AS Monaco, Parma, Juventus en FC Barcelona. In maart 2004 werd Thuram door Pelé verkozen in de lijst van 125 beste nog levende voetballers.
Spelersloopbaan AS Monaco Thuram begon zijn profloopbaan in het seizoen 1990/91 bij AS Monaco. Op 24 mei 1991 maakte hij in de laatste wedstrijd van het seizoen tegen SC Toulon zijn debuut in het betaalde voetbal. Vanaf het seizoen 1991/92 speelde hij steeds vaker in de basis. Aan het einde van dat seizoen verloor Thuram met Monaco de finale van de Europacup II van Werder Bremen. Op 24 november 1993 scoorde hij in de Champions League tegen Spartak Moskou zijn eerste doelpunt in het betaalde voetbal en zijn eerste voor Monaco. Waar hij in zijn eerste vier seizoenen tot slechts drie competitiegoals kwam, scoorde hij in zijn laatste seizoen voor Monaco liefst vijf keer. In totaal speelde Thuram 193 wedstrijden voor AS Monaco, waarin hij goed was voor elf goals en twee assists.
Parma In 1996 vertrok Thuram naar Parma, waar hij kwam samen te spelen met onder meer Gianluigi Buffon, Fabio Cannavaro, Gianfranco Zola en Hernán Crespo. Hij speelde 37 wedstrijden in zijn eerste seizoen in Italië en kwam eenmaal tot scoren. Dat seizoen werd Parma tweede met twee punten dan landskampioen Juventus.
In het seizoen 1998/99 won Thuram met Parma zowel de Coppa Italia door Fiorentina over twee wedstrijden te verslaan, als de UEFA Cup. In de finale versloeg hij Olympique de Marseille met 3-0. In totaal speelde Thuram vijf seizoenen voor Parma. Daarin kwam hij tot 228 wedstrijden, één goal en acht assists. Geen enkele buitenlandse speler zonder Italiaans paspoort kwam tot meer wedstrijden voor Parma dan Thuram.
Juventus Juventus werd in 2001 zijn nieuwe club en met La Vecchia Signora veroverde Thuram direct dat seizoen voor het eerste de Italiaanse landstitel. Dit deed hij samen met teamgenoten als Gianluca Zambrotta, Antonio Conte, Edgar Davids, Pavel Nedved, Alessandro del Piero en David Trezeguet. Zelf miste hij slechts vier competitiewedstrijden, spelend als rechtsback en centrale verdediger. Een jaar later werd Juventus opnieuw landskampioen en bereikte het bovendien de finale van de Champions League, waarin AC Milan op strafschoppen te sterk was.
Ook in 2005 en 2006 werd Juventus kampioen van Serie A, maar door het Italiaans voetbalschandaal uit 2006 werden deze beide kampioenschap ingetrokken. Juventus werd bovendien teruggezet naar de Serie B omdat bestuursleden van clubs scheidsrechters hadden beïnvloed. Thuram wilde op het hoogste niveau blijven spelen en hij vertrok daarom voor vier miljoen euro naar FC Barcelona, samen met de Italiaan Gianluca Zambrotta. Hij kwam in totaal 204 wedstrijden voor de club, waarin hij goed was voor één goal en zeven assists.
FC Barcelona In de zomer van 2006 trok Barcelona Thuram en Zambrotta aan. Daar kwam hij in een team met onder meer Ronaldinho, Lionel Messi, Xavi, Andrés Iniesta, Samuel Eto'o en Carles Puyol. Toch werd het op onderling resultaat geen kampioen van Spanje. Wel won het tijdens zijn debuut de Supercopa de España. In totaal speelde Thuram twee seizoenen voor Barcelona, waarin hij 58 wedstrijden speelde.
Op 1 augustus 2008 maakte Thuram bekend per direct te stoppen met voetbal. Thuram maakte dit bekend vlak nadat er bij hem een hartafwijking was geconstateerd, toen hij probeerde een contract bij Paris Saint-Germain te krijgen maar hij niet door de medische keuring kwam. De broer van Thuram had ook hartafwijkingen en stierf daardoor op een basketbalveld.
Clubstatistieken SeizoenClubCompetitieCompetitieBekerEuropeesTotaalWed.Dlp.Wed.Dlp.Dlp.Dlp.Wed.Dlp. 1990/91 AS Monaco Ligue 1 1 000–10 1991/92 19 04040270 1992/93 37 02040430 1993/94 25 13181363 1994/95 37 251–423 1995/96 36 56020445 1996/97 Parma Serie A 34 11020371 1997/98 32 06080460 1998/99 34 080110530 1999/00 34 030100470 2000/01 30 08070450 2001/02 Juventus 30 03080410 2002/03 27 110150431 2003/04 23 04050320 2004/05 37 010110490 2005/06 27 04080390 2006/07 FC Barcelona Primera División 23 03040300 2007/08 18 04060280 Totaal 504 10662113168313
Nationaal elftal Thuram debuteerde op 17 augustus 1994 tegen Tsjechoslowakije (2-2), net als Zinédine Zidane, als international van Frankrijk. Twee jaar later ging hij mee naar het EK 1996, waarin Tsjechië in de halve finale te sterk was. Met Les Bleus werd Thuram zowel wereld- (1998) als Europees kampioen (2000). Zijn enige twee interlanddoelpunten maakte hij in de halve finale van het WK 1998 tegen Kroatië. Dankzij zijn twee goals won Frankrijk met 2-1 en plaatste het zich voor de finale. Hierin werd met 3-0 gewonnen van Brazilië. Op het EK 2000 werd in de finale met 2-1 gewonnen van Italië.
Na het WK 2006, waarop Frankrijk in de finale na penalty’s verloor van Italië, nam Thuram afscheid als international samen met Claude Makélélé en Zinédine Zidane. Later kwam Thuram echter op dat besluit terug, waardoor hij toch international bleef. Naast aan deze drie succesvol verlopen toernooien nam Thuram ook deel aan het WK 2002 en de Europese kampioenschappen van 2004 en 2008. Op laatstgenoemd toernooi werd Thuram recordhouder wat betreft het aantal gespeelde EK-duels: 17. Door de uitschakeling in de groepsfase kon hij dit aantal niet uitbreiden en kon hij worden bijgehaald door Edwin van der Sar, die echter bleef steken op 15 doordat hij in de kwartfinale met Nederland eruit ging tegen Rusland.
Thuram speelde bovendien 142 interlands voor het Frans nationaal elftal, waarmee hij lange tijd recordinternational is. Tijdens het WK 2022 passeerde Hugo Lloris hem als recordinternational: hij zou uiteindelijk 145 interlands spelen.
Erelijst Als speler CompetitieAantalJaren Parma UEFA Cup 1x 1998/99 Coppa Italia 1x 1998/99 Supercoppa Italiana 1x 1999 Juventus Serie A 2x 2001/02, 2002/03 Supercoppa Italiana 2x 2002, 2003 FC Barcelona Supercopa de España 1x 2006 Frankrijk FIFA WK 1x 1998 UEFA EK 1x 2000 FIFA Confederations Cup 1x 2003
Privé Na het beëindigen van zijn voetbalcarrière geeft Thuram lezingen, neemt hij deel aan debatten en is hij maatschappelijk betrokken bij manifestaties en acties in de strijd tegen racisme en discriminatie in Frankrijk. Ook was hij actief als lid in de Hoge Raad voor Integratie, een adviesorgaan van de Franse regering. In 2020 publiceerde hij zijn boek La pensée blanche.
Zijn zoon Marcus Thuram speelt bij de Italiaanse club Internazionale. Zijn andere zoon Khéphren Thuram speelt bij Juventus Hij is eveneens familie van Le Havre-doelman Yohann Thuram.
Zie ook Lijst van spelers van Juventus Lijst van spelers van AS Monaco Lijst van spelers van FC Barcelona Lijst van spelers van Parma Lijst van spelers van het Franse voetbalelftal
Thuram, Lilian