De kwalificatie voor het wereldkampioenschap voetbal 1954 duurde van 9 mei 1953 tot en met 3 april 1954 en zou bepalen welke landen mochten deelnemen aan het wereldkampioenschap voetbal in 1954.

Zwitserland (gastland) en Uruguay (titelverdediger) hoefden zich niet te kwalificeren voor het wereldkampioenschap voetbal 1954. De deelnemende landen werden verdeeld over 13 groepen, de winnaars kwalificeerden zich. Schotland werd tweede in de groep, maar kwalificeerde zich daarmee ook voor het hoofdtoernooi.

Groepen en wedstrijden Twaalf Europese landen plaatsten zich voor het WK, vorig WK zes. Joegoslavië, Italië, Engeland en Zwitserland waren er opnieuw bij, Zweden en Spanje werden uitgeschakeld door respectievelijk België en Turkije. Verder plaatsen zich Hongarije, Oostenrijk, Frankrijk, West-Duitsland, Tsjecho-Slowakije en Schotland. Twee tickets waren er voor ploegen uit Zuid-Amerika, vorig WK vijf. Uruguay en Brazilië waren er weer bij, de afvallers waren Chili, Paraguay en Bolivia. Een vertegenwoordiger uit Noord-Amerika deed mee, vorig WK twee: Mexico was er weer bij, de Verenigde Staten vielen af. Zuid Korea was de vertegenwoordiger uit Azië.

Legenda

Groep 1 Saarland, een betwist gebied tussen Duitsland en Frankrijk, deed voor de eerste en laatste keer zelfstandig mee en werd gecoacht door de latere bondscoach van West-Duitsland, Helmut Schön.Het nam brutaal de leiding in de groep dankzij een overwinning in Noorwegen. Voor de eerste keer sinds de Tweede Wereldoorlog mochten de West-Duitsers weer meedoen en begon de kwalificatie teleurstellend met een gelijkspel tegen Noorwegen. Na simpele overwinningen in de thuiswedstrijden tegen Saarland en Noorwegen zou West-Duitsland in de uitwedstrijd tegen Saarland genoeg hebben aan een gelijkspel om een beslissingswedstrijd te voorkomen. Duitsland won met 1-3 en plaatste zich voor het WK. Saarland werd in 1956 onderdeel van West-Duitsland en het nationale team bestond niet meer.

PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt 1.4310123+972.411248–433.402249–52

Groep 2 Na het succesvolle WK van 1950, waarin Zweden derde werd, raakte Zweden weer de beste spelers kwijt, omdat Zweden zich vasthield aan het amateurisme. Dit vergrootte de kansen voor België, het land begon de kwalificatie met een Scandinavische trip. Na een 2-4-overwinning op Finland, waarbij hun belangrijkste aanvaller Rik Coppens drie maal scoorde, volgde een zege op Zweden, waarbij een 2-0-achterstand nog in de eerste helft werd goedgemaakt en met 2-3 werd gewonnen. De overwinning was ook verrassend, omdat verschillende Belgische spelers ziek werden op de bootreis van Finland naar Zweden.

Ondanks het succes vertrok de Engelse bondscoach Bill Gormlie, hij werd opgevolgd door de Schot Doug Livingstone. Kwalificatie kwam heel dichtbij, nadat Zweden tegen Finland niet verder kwam dan een 3-3 gelijkspel; bij een zege thuis tegen Finland was de ploeg zeker van kwalificatie. In de laatste minuut verspeelde België een 2-1 voorsprong en zou België genoeg hebben aan een gelijkspel tegen Zweden om de eindronde te halen. België boekte opnieuw een zege op Zweden en dankzij doelpunten van Rik Coppens en Victor Mees werd de eindronde gehaald.

PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt 1.4310116+572.411298+133.4022713–62

Groep 3 De FIFA besloot net als in 1950 de kwalificatie gelijk te laten lopen met het British Home Championship 1953/54. In tegenstelling tot de vorige WK-cyclus besloot Schotland wel naar het WK te gaan als het tweede zou worden. Engeland was na twee wedstrijden zeker van kwalificatie na zeges op Wales (1-4) en Noord Ierland (3-1). Schotland zat nog in de wachtkamer, nadat het in eigen huis een 1-3 voorsprong weggaf tegen Wales. Een nog jonge John Charles, die later een gevreesde doelpuntenmachine zou worden, scoorde tweemaal. Omdat Wales verloor van Noord-Ierland was Schotland zeker van kwalificatie, de laatste wedstrijd werd met 2-4 van Engeland verloren voor 134.500 toeschouwers.

PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt 1.3300114+762.311188033.310247–324.301259–41

Groep 4 Frankrijk had het WK van 1950 niet gehaald, maar een talentvolle selectie plaatste zich in een niet bijster sterke groep voor het WK van 1954. Belangrijkste concurrent Ierland werd in eigen huis met 3-5 verslagen. Na een 1-0 zege in de thuiswedstrijd was Frankrijk zeker van kwalificatie, Roger Piantoni scoorde het winnende doelpunt. In deze periode brak Raymond Kopa door, de eerste echte sterspeler van het Franse voetbal. Frankrijk scoorde lustig op los; het scoorde twintig doelpunten in vier duels. Just Fontaine scoorde drie maal tegen Luxemburg, maar werd niet geselecteerd voor het WK.

PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt 1.4400204+1682.420286–243.4004119–180

Groep 5 Twintig jaar na het befaamde "Wunderteam", toen Oostenrijk de wereld verbaasde met modern voetbal, maar niet verder kwam dan een vierde plaats op het WK van 1934 en een zilveren medaille op de Olympische Spelen van 1936 stond een nieuwe generatie spelers op met topscorer Erich Probst en centrale verdediger Ernst Happel, die grote triomfen vierde met Rapid Wien. Voor de WK-kwalificatie won het van Portugal met grote cijfers: 9-1. Probst scoorde vijf treffers, waaronder een glaszuivere hattrick. Het tegendoelpunt werd gescoord door José Águas, die grote triomfen ging vieren met Benfica FC, maar nooit zou deelnemen aan een WK. De monsterzege was nog niet een zekerheid voor kwalificatie, aangezien bij een bescheiden zege van Portugal een beslissingswedstrijd nodig was (net als bij: Spanje-Turkije). Het bleef bij 0-0, het eerste doelpuntloze wedstrijd in de WK-historie, Oostenrijk plaatste zich voor het WK en was een geduchte outsider.

PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt 1.211091+832.201119−81—Teruggetrokken

Groep 6 Op 30 november 1953 werd de loting verricht voor het WK, terwijl slechts acht van de zestien landen zeker waren van kwalificatie. Spanje moest nog beginnen aan zijn kwalificatie-wedstrijden, maar werd al ingedeeld bij de acht sterkste landen. Spanje werd gezien als een van de landen, die een concurrent kon zijn van de grote favoriet Hongarije. Op het WK van 1950 schakelde het Engeland uit en de eerste contouren van het onoverwinnelijke Real Madrid waren al zichtbaar. Spanje zou in een groep zitten met Hongarije, maar hoefde als "geplaatst" land niet te spelen tegen de Magische Magyaren.

Nederland trok zich terug; het land stelde alleen amateurs op en achtte zich niet kansrijk, gezien de matige resultaten. Spanje had nu alleen het niet bijster hoog aangeslagen Turkije als tegenstander en in een volgepakt Bernabéu stadion (110.000 toeschouwers) werd Turkije ruim verslagen: 4-1 na een 1-1-ruststand. De return verloor Spanje echter met 1-0 door een doelpunt van Burhan en omdat het doelsaldo niet beslissend was voor kwalificatie, moest er een beslissingswedstrijd gespeeld worden in Rome, slechts drie dagen later.

Ook in deze wedstrijd kon het favoriete Spanje niet het verschil maken zoals in hun thuiswedstrijd, beide teams kwamen voor, maar na negentig minuten was de stand 2-2. Omdat in de verlengingen beide ploegen niet wisten te scoren, moest er geloot worden. Luigi Franco Gemma, een 14-jarige jongen wiens vader in het stadion werkte moest de loting verrichten en geblinddoekt trok hij Turkije in plaats van Spanje. Deze loting wordt beschouwd als een van de dieptepunten van het Spaanse voetbal, Turkije plaatste zich voor de eerste keer voor het WK-voetbal. Omdat het de plaats innam van Spanje was het meteen een van de "geplaatste" landen, als beloning nam het Luigi Franco mee naar het WK als mascotte.

PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt 1.210142+221.210124−22

Omdat Spanje en Turkije gelijk eindigden werd er een extra play-off gespeeld op neutraal terrein om te bepalen welk land naar het hoofdtoernooi mocht.

Groep 7 Na de Tweede Wereldoorlog kwam Hongarije onder invloed te staan van de Sovjet-Unie en vestigde er zich een stalinisisch regime onder leiding van Mátyás Rákosi, waarbij tegenstanders op massale wijze werden gevangen genomen, gefolterd en vermoord. In deze naargeestige sfeer ontstond er iets moois, een generatie begaafde voetballers brak door en onder leiding van de vernieuwende coach Gusztáv Sebes begon de opmars van de Magische Magyaren, die begon in september 1950 toen Albanië met 12-0 werd verslagen. Sterspeler was Ferenc Puskás van Honved Boedapest, bijgenaamd "De Galopperende Majoor, die in 85 interlands 84 keer scoorde. Andere sterspelers waren Sándor Kocsis, de "man met het gouden hoofd" van Ferencvárosi TC, die 75 keer scoorde in 68 interlands en Nándor Hidegkuti, de (ook al) veel scorende strateeg op het middenveld. Het eerste tastbare succes was op de Olympische Spelen van 1952 in Helsinki, waar de ploeg Olympisch goud won na een 2-0 overwinning op Joegoslavië.

In 1953 werd Hongarije gekoppeld aan Polen, maar dat land trok zich terug. In plaats daarvan speelde het team een wedstrijd tegen Engeland, dat in eigen huis nog nooit van een niet-Brits team had verloren. De Hongaren maakten gehakt van de Engelsen en wonnen met 3-6, de eindstand was al na 57 minuten bereikt, Hidegkuti scoorde drie maal. Het team maakte diepe indruk op de Engelse pers en de wedstrijd werd omgedoopt tot "The Match of the Century". Vlak voor het WK speelden Hongarije en Engeland opnieuw tegen elkaar in Boedapest, de uitslag was nog meer vernederend voor de Engeland: 7-1 met twee goals van zowel Puskas als Kocsis. Er bestond geen twijfel, dat Hongarije de grote favoriet voor de WK-winst was. Inmiddels was het regime milder geworden, na de dood van Sovjet-leider Jozef Stalin werd Rákosi onder druk van het nieuwe regime in Rusland afgezet als premier en de hervormingsgezinde Imre Nagy werd benoemd tot de nieuwe premier. Nagy was ook groot fan van Honved Boedapest en Ferenc Puskas in het bijzonder en de toekomst zag er vlak voor het WK veel beter uit voor Hongarije. PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt 1.Gekwalificeerd—Teruggetrokken

Groep 8 Groep met drie landen uit het Oostblok: Roemenië, Tsjechoslowakije en Bulgarije. Bulgarije was duidelijk de minste van het drietal en verloor zijn eerste drie wedstrijden. Tsjecho-Slowakije won zijn eerste wedstrijd met 2-0 van Roemenië, beslissend werd de return. Voor 90.000 toeschouwers in Boekarest won Tsjecho-Slowakije opnieuw door een benutte strafschop van František Šafránek en was zeker van kwalificatie. De Tsjechen waren een dominant team in de jaren 1930, met een WK-finale in 1934 als hoogtepunt, maar recente resultaten waren niet zo sterk als toen.

PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt 1.431051+472.420255043.401337–41

Groep 9 Egypte maakte het de tweevoudig wereldkampioen Italië best lastig, maar ze gaven de wedstrijd steeds in het laatste half uur weg. In Caïro verspeelde het een 1-0 voorsprong (1-2 nederlaag), en in Milaan werd het 5-1 na een 1-1 stand na zestig minuten. Giampiero Boniperti scoorde twee doelpunten, hij werd later een succesvolle voorzitter bij Juventus. Tweevoudig wereldkampioen Italië behoorde niet tot de favorieten, maar had een getalenteerde selectie om het teleurstellende WK van 1950 weg te poetsen.

PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt 1.220072+542.200227−50

Groep 10 In groep 10 vielen voor die tijd ongewoon weinig doelpunten. Terwijl op het komende WK meer dan vijf doelpunten per wedstrijd werden gescoord, viel alleen bij Israël-Griekenland meer dan één doelpunt: 0-2. Joegoslavië won drie keer achter elkaar met 1-0 en in de laatste wedstrijd tegen het nog kansrijke Griekenland won Joegoslavië met 0-1, Todor Veselinović zorgde voor de beslissing. Joegoslavië was twee keer tweede op Olympische Spelen, was sterk maar ongelukkig tijdens het WK in 1950 en stond bekend als een outsider voor een mooie klassering.

PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt 1.440040+482.420232+143.400405–50

Groep 11