Pieter Nicolaas van Kampen (Amsterdam, 30 juni 1878 - Leiden, 3 juli 1937) was een Nederlandse zoöloog.
Van Kampen promoveerde in 1904 aan de Universiteit van Amsterdam, waar hij studeerde en assistent was van Max Carl Wilhelm Weber. Van 1905 tot 1911 was hij gestationeerd in Nederlands-Indië. Gedurende die periode werd hij uitgezonden naar de Aroe-eilanden (1907) en nam hij deel aan een expeditie naar Nederlands-Nieuw-Guinea (1910). In 1911 keerde hij terug naar Amsterdam als zoölogisch assistent aan de universiteit aldaar. Van 1917 tot 1931 was hij hoogleraar aan de Universiteit van Leiden.
Hij is de grootvader van natuurkundige en Nobelprijswinnaar Gerard 't Hooft.
Taxa Van Kampen is de taxonomische auteur van de kikkergeslachten Choerophryne, Nesobia (junior homoniem) en Oxydactyla, evenals van talrijke amfibiesoorten. Samen met Hilbrand Boschma beschreef hij een aantal soorten binnen het geslacht Sacculina van de zeepokken. Zijn naam wordt geassocieerd met de volgende soorten:
Hylarana kampeni (Bander Baru-kikker); omschreven door George Albert Boulenger, 1920. Nactus vankampeni (Van Kampen's gekko); omschreven door Leo Brongersma, 1933. Oreophryne kampeni (Moroka Cross frog); omschreven door Hampton Wildman Parker, 1924.
Geselecteerde teksten De tympanaalstreek van den zoogdierschedel, 1904. De hulpmiddelen der zeevisscherij, op Java en Madoera in gebruik, 1909. Visscherij en vischteelt in Nederlandsch-Indië, 1922. "The amphibia of the Indo-Australian archipelago", gepubliceerd in het Engels in 1923. Die rhizocephalen der Siboga-expedition, 1925 (with Hilbrandt Boschma) – Rhizocephala of the Siboga Expedition.
Categorie:Hoogleraar aan de Universiteit Leiden Categorie:Nederlands herpetoloog