Rozengracht 37 te Amsterdam is een gebouw aan de Rozengracht in Amsterdam-Centrum.
Achtergrond Die Rozengracht werd aangelegd tijdens het volbouwen van de Jordaan. Dat betekende dat perceel voor perceel werd bebouwd in een tijd dat er nog geen adressen bestonden. De gebroeders Douwes legden het begin van die gracht vast met de Westerkerk op de achtergrond. Op die foto is dat bebouwen van perceel voor perceel met gebouwen van diverse hoogten duidelijk te zien. Rozengracht 37 is hierin geen uitzondering maar stond er nog niet toen de foto (circa 1867) genomen werd. Het dateert uit 1906. Rond 1890 werd de gracht gedempt onder meer vanwege de stankoverlast van stilstaand grachtenwater. Na die demping ontwikkelde de straat Rozengracht zich tot een van de belangrijkste verkeersaders naar Amsterdam Oud-West en later Amsterdam Nieuw-West.
Gebouw links|thumb|Bovenlicht (april 2026) Rozengracht 37 heeft dus nooit aan de gracht gestaan. Vanaf oktober 1906 werd er gesloopt en nieuwbouw gepleegd onder architectuur van Cornelis Hermanus Eldering.C.H. Eldering liet weinig werk na in Amsterdam; hij woonde in Hoogkerk. Het pand kreeg daarmee een voor 1906 modern uiterlijk mee.Stadsarchief Amsterdam: Bouw- en omgevingsdossiers (1906, geraadpleegd 3 mei 2026) Dat uiterlijk valt in twee delen uiteen. Ten eerste is er het bedrijfsgedeelte op de begane grond. Anders dan de gebouwen die de gracht “nog hebben meegemaakt” staat dit gebouw op een natuurstenen plint. Door de links van het midden geplaatste toegang ontstaat hier a-symmetrie. Die toegang leidt naar een halletje met winkeltoegang en aparte woningtoegang. Boven die toegang zijn glazen bovenlichten te zien waarvan het grote een radiaal effect meekreeg. Opvallend is ook het etalageraam, waarvan het bovenlicht een art nouveau achtig motief heeft, waarin glas-in-lood geplaatst is. Het winkelgedeelte dat ingepakt is ecru-achtig geglazuurde bakstenen, sluit af met een van buitenaf zichtbare metalen puibalk. Boven de winkeleenheid werden drie woonetages ontworpen, waarbij balkondeuren naar een Frans balkon worden geflankeerd door vensters. De gevel is opgetrokken uit klassieke roodbruine baksteen afgewisseld door banden en “sluitelementen” van lichtkleurige baksteen. De Franse balkonnetjes kregen sierlijke balustraden mee. In de tuitgevel zijn dan nog een klein venster en hijsbalk te vinden.
Het gebouw werd tot gemeentelijk monument verklaard door haar enerzijds hoge en ranke verschijning die desalniettemin keurig in de gevelwand past. Bovendien vond men de winkelpui een bijzondere uitstraling hebben, waarbij nog aangetekend dat die winkelpui er bijna net zo uitziet als in 1906.
Ten westen van het gebouw leidt een (afgesloten) gang naar Rozengracht 39.
Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Centrum Categorie:Gemeentelijk monument in Amsterdam