De Kyivse Archeografische Commissie was een wetenschappelijke instelling in Kyiv, opgericht op 31 mei 1843 om historische documenten te onderzoeken die werden bewaard door het gouvernement Kiev, het gouvernement Wolynië en het gouvernement Podolië. De Commissie was een voorloper van het Instituut voor Geschiedenis van Oekraïne, waar zij in 1936 in opging.
Beschrijving Ontstaan De Commissie werd opgericht op initiatief van Mychajlo Maksymovytsj, een Oekraïense historicus, schrijver en hoogleraar plantenbiologie, met de „hoogste toestemming“ van keizer Nicolaas I van Rusland. De Tijdelijke Commissie voor de Studie van Oudheden (Oekraïens: Тимчасовий комітет для дослідження старожитностей), die al in oktober 1835 in de stad was opgericht, werd in 1845 samengevoegd met de Kyivse Archeografische Commissie. De naam "Kyivse Archeografische Commissie" is een historiografische afkorting om haar te onderscheiden van de Archeografische Commissie in Sint-Petersburg (1834–1936), waarop zij was gebaseerd. In het verleden had het een groot aantal lange, officiële namen. Tot 1914 opereerde het onder de officiële volledige naam "Tijdelijke Commissie voor de Analyse van Oude Wetten, opgericht door de opperste gouverneur-generaal van Kyiv, Podolië en Wolynië", meestal afgekort tot gewoon "Tijdelijke Commissie" (Oekraïens: Тимчасова комісія, Tymtsjasova komisija).
Onderzoek en ideologie De Commissie verrichtte onderzoek in de archieven van overheidsinstellingen, magistraatschappen en kloosters, in particuliere archieven in de gouvernementen Kyiv (Kiev), Wolynië (Volyn) en Podolië (Podillia). Waar nodig deed zij dat ook in Moskou, Sint-Petersburg, Warschau en andere steden. Op basis van de verzamelde stukken en documenten werd in 1852 het Centraal Historisch Staatsarchief van Oekraïne in Kyiv opgericht. Een van de doelstellingen van de Commissie was om de ideologische standpunten van het Russische Keizerrijk te bevorderen, zoals dat Rechteroever-Oekraïne "altijd Russisch is geweest" en niet Pools. De Commissie heeft echter onbedoeld de ontwikkeling van een Oekraïense nationale identiteit gestimuleerd. Taras Sjevtsjenko, Mykola Kostomarov and Panteleimon Koelisj werkten allemaal bij de Commissie voordat ze in 1847 werden gearresteerd en verbannen vanwege hun gelijktijdige activiteiten bij de verboden Broederschap van Cyril en Methodius, een van de toonaangevende organisaties die de Oekraïense nationale heropleving hebben aangestuurd. De hoogleraar geschiedenis Volodymyr Antonovytsj, die later aan het hoofd van de Commissie kwam te staan, was loyaal aan het Russische Rijk, maar pleitte ook voor een historisch proces dat los stond van het Russische, en voor een ononderbroken Oekraïense geschiedenis van duizend jaar.
Naamswijzigingen en fusies Nadat de gouvernementen in 1914 waren afgeschaft, werd de Tijdelijke Commissie voor de Analyse van Oude Wetten ondergebracht bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Vanwege de Eerste Wereldoorlog kwamen de publicatie-activiteiten echter vrijwel tot stilstand. In november 1917 verzocht directeur V. Ikonnykov aan Volodymyr Vernadsky (hoofd Commissie voor onderwijsinstellingen en instellingen die onder het Ministerie van Onderwijs vielen) om onder dit ministerie te worden ondergebracht en gereorganiseerd. Daartoe werd een ontwerp-"Reglement van de Kyivse Archeografische Commissie" uitgewerkt, waarbij de Tijdelijke Commissie officieel werd omgedoopt tot "Kyivse Archeografische Commissie".
De Wetenschappelijke Archiefcommissie van het Gouvernement Kyiv (Oekraïens: Київська губернська вчена архівна комісія), opgericht op 28 maart 1914, werd in 1918 samengevoegd met de Kyivse Archeografische Commissie. Op 29 november 1918 vond een jubileumvergadering van de Commissie plaats ter gelegenheid van de 75e verjaardag van haar oprichting, waarbij verkiezingen werden gehouden voor haar gewone leden (dit waren de laatste verkiezingen in de geschiedenis van de Commissie). Na de oprichting van de Al-Oekraïense Academie van Wetenschappen (VUAN) in 1921, met haar eigen archeografiecommissie, werd deze bij een gemeenschappelijke vergaderin in april 1921 gefuseerd met de Kyivse Archeografische Commissie tot de nieuwe "Archeografische Commissie van de Al-Oekraïense Academie van Wetenschappen". In 1936 werd deze commissie omgevormd tot de afdeling Archeografie van het pas opgerichte Instituut voor Geschiedenis van Oekraïne.
Zie ook Akademperiodyka Instituut voor Geschiedenis van Oekraïne Izbornyk (litopys.org.ua), digitale bibliotheek die Oekraïense kronieken en andere literatuur van de 9e tot en met de 18e eeuw verzamelt Lijst van Oekraïense kronieken Nationale Academie van Wetenschappen van Oekraïne Nationale Bibliotheek van Oekraïne Naukova Dumka Volledige Verzameling van Roes' Kronieken (PSRL), waar de Petersburgse Archeografische Commissie vooral bekend van is
Externe links Tijdelijke Commissie voor de Analyse van Oude Wetten // Літературознавча енциклопедія [Literaire Encyclopedie]: in 2 delen / auteur-samensteller Yu. I. Kovaliv . Kyiv: uitgeverij "Akademija", 2007. Deel 2: M - I. p. 481. Tijdelijke Commissie voor de Analyse van Oude Wetten // Шевченківська енциклопедія [Sjevtsjenko- Encyclopedie]: in 6 delen. / Hoofdredacteur M. G. Zjoelynsky. Kyiv: T. G. Sjevtsjenko-Instituut voor Literatuur, 2015. Deel 6: T—Ya. pp. 251–253.
Categorie:Bouwwerk in Kiev Categorie:Onderzoeksinstituut Categorie:Oekraïense organisatie Categorie:Wetenschap in Oekraïne