Hélène Antonopoulo (Triëst, 6 september 1891 - 1944) was een arbeidssociologe en hoogleraar aan de Vrije Universiteit Brussel. Ze verrichtte vooral onderzoek naar vrouwenarbeid.
Biografie Antonopoulo werd op 6 september 1891 in Triëst geboren in een gezin van Griekse afkomst. Ze studeerde aan privéscholen in Wenen en vervolgens in Athene, waarna ze zich in 1911 inschreef aan de Vrije Universiteit Brussel (ULB). Bijna 30 jaar na de Marie Popelin-affaire behoorde ze tot de eerste studentes die daar een carrière als onderzoekster en professor nastreefden.
Studies en carrière aan de universiteit Aan de ULB behaalde Antonopoulo een graad in politieke en bestuurswetenschappen en vervolgens een doctoraat in 1921. Haar proefschrift behandelde de arbeidersbeschermingswetgeving.
Ze doceerde vanaf 1930 aan de Centrale School voor Maatschappelijk Werk. Ze nam deel aan de werkzaamheden van de Vereniging voor Sociale Vooruitgang, het Bureau voor Economisch Herstel en het Centrum voor Studies voor de Staatshervorming. Vervolgens werd ze onderzoekster aan het Instituut voor Sociologie, docente vanaf 1934 en buitengewoon hoogleraar in 1936, waar ze de leerstoel hield Industrieel arbeidsregime.
Antonopoulo was een actief lid van de Belgische Federatie van Universiteitsvrouwen (FBFU), die zich met name inzet voor het onderwijs van meisjes, de verdediging van toegang van vrouwen tot alle beroepen en van het recht van vrouwen om te werken. Ze behoort tot de eerste vrouwen die een wetenschappelijke carrière in België hebben uitgebouwd, naast de historica Suzanne Tassier en de chemicus Lucia de Brouckère.
Antonopoulo werd al snel erkend als experte op het gebied van vrouwenarbeid. Ze was ook specialist in de paritaire nijverheidscomités en in de Belgische en internationale syndicale organisaties. Haar werk is ook van belang voor de sociale rol en het werk van vrouwen, evenals in het feminisme en de Belgische en internationale vakbondsbeweging.
Wegens haar Griekse nationaliteit, nam zij als afgevaardigde van de Griekse regering deel aan internationale congressen en was zij vanaf 1939 attaché bij de Griekse vertegenwoordiging in Brussel. Zij vertegenwoordigde Griekenland op de Achtste Internationale Arbeidsconferentie in Genève.
Engagement Naast haar academische carrière was Antonopoulo ook politiek actief. Ze was liberaal en stichtte samen met andere leden het Secretariaat voor maatschappelijk werk van de Nationale Federatie van Liberale Vrouwen. Ze werd ook lid van bij de Nationale Raad van Belgische Vrouwen, waar ze vicevoorzitter van de Migratiecommissie was.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog sloot ze zich aan bij het verzet, net als andere oud-studentes van de ULB, zoals Marguerite Bervoets en Félicie Lewin. In die tijd is ze meermaals gearresteerd en verhoord door de Gestapo. Ze was verzwakt en stierf in 1944 aan het einde van de oorlog.
Onderscheidingen Ze is geridderd in de Orde van Leopold.
Publicaties Notities over de wettelijke bescherming van vrouwenarbeid, in het tijdschrift Review of the Institute of Sociology. De juridische organisatie van collectieve beroepsverhoudingen, in Le Progrès social, juni 1936, nr. 39, Luik, Vereniging voor Sociale Vooruitgang, 1936
Categorie:Grieks socioloog Categorie:Belgisch socioloog Categorie:Belgisch hoogleraar Categorie:Grieks hoogleraar Categorie:Wikipedia:Afbeelding gewenst/persoon