Carel Frederik Gey van Pittius (Utrecht, 8 juni 1866 – Den Haag, 3 december 1945) was een Nederlands generaal-majoor der artillerie en militair-technisch specialist.
Biografie Gey van Pittius werd geboren als zoon van Jan Karel Lodewijk Gey Pittius en Regina Elisabeth Isebree Moens. Hij was lid van het geslacht Gey. Gey van Pittius volgde de Hogere Burgerschool te Den Haag en bezocht aansluitend de Koninklijke Militaire Academie te Breda. In 1885 werd hij benoemd tot officier bij de artillerie.
Al vroeg in zijn loopbaan ging zijn belangstelling uit naar de chemisch technische aspecten van de artillerie, in het bijzonder naar buskruit en springstoffen. Deze specialisatie leidde tot zijn plaatsing bij het scheikundig laboratorium der Artillerie-Inrichtingen, aanvankelijk te Delft en in Amsterdam. Tijdens zijn werkzaamheden bij het artillerielaboratorium verrichtte Gey van Pittius gespecialiseerd onderzoek naar springstoffen.
In 1899 werd hij benoemd tot lid van de internationale commissie voor het dynamiettransport op de Rijn, die zich bezighield met veiligheidsvoorschriften voor het vervoer van explosieven. In 1906 maakte hij deel uit van de internationale commissie voor de unificatie van onderzoeksmethoden naar de stabiliteit van springstoffen, ingesteld tijdens het Internationaal Congres voor Toegepaste Scheikunde te Rome. Hij ondernam tevens diverse onderzoeks- en studiereizen naar het buitenland, waaronder Zweden, Spanje en Marokko, evenals naar Java en Sumatra, ten behoeve van zijn werkzaamheden op het gebied van artillerie en munitie.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog was Gey van Pittius lid van het Munitiebureau. In deze periode combineerde hij zijn technische deskundigheid met bestuurlijke verantwoordelijkheden. Na zijn bevordering tot generaal-majoor werd Gey van Pittius benoemd tot inspecteur der Vesting Artillerie. In deze functie was hij belast met het toezicht op en de organisatie van de vaste artillerieverdediging. Hij beëindigde zijn militaire loopbaan in 1923 als directeur van het Artillerie-materieel, een van de hoogste functies binnen de artillerieorganisatie.
Gey van Pittius overleed op 3 december 1945 als gevolg van een verkeersongeval. Hij werd begraven op de begraafplaats Nieuw Eykenduynen.
Staat van dienst
Tweede luitenant: 1885 Eerste luitenant: 1888 Kapitein: 1901 Majoor: 1913 Luitenant-kolonel: 1915 Kolonel: 1918 Generaal-majoor: 1920
Onderscheidingen
Ridder in de Orde van Oranje-Nassau Ridder in de Kroonorde van Italië
Bron
Ministerie van Oorlog, Inventaris van de dienststaten en stamboeken der Officieren van de Koninklijke Landmacht en van de koloniale troepen in Nederland, Archief 2.13.04, Nationaal Archief, Den Haag
Categorie:Nederlands generaal-majoor