Marie-Paule Feiereisen (Luxemburg-Stad, 1955) is een Luxemburgs kunstschilder."Marie-Paule Feiereisen", Lëtzebuerger Konschtlexikon, MNAHA.
Leven en werk Feiereisen studeerde beeldende kunst aan de Sorbonne en de École nationale supérieure des beaux-arts in Parijs.Lambert Herr (1992) Anthologie des arts au Luxembourg. Luxemburg: Editions Emile Borschette. . p. 88-89; Lambert Herr (2001) Signatures, portraits et auto-portraits : artistes plasticiens au Luxembourg. Luxemburg: Éditions Saint-Paul. . p. 70. Ze was een leerling van onder anderen Hélène Cixous en Daniel Dezeuze. Van 1980 tot 1982 was ze in residentie bij de Cité Internationale des Arts in Parijs. Ze doceerde vervolgens een aantal jaren kunst aan het Athénée de Luxembourg (1982-1986).
Belangrijke basis voor Feiereisens werk is de relatie van tijd, spanning, ruimte, ritme en beweging enerzijds en de dialoog anderzijds.Marc Theis en Elisabeth Vermast (1995) Artistes luxembourgeois d'aujourd'hui : Luxemburger Künstler heute : Luxembourg artists today. Luxemburg: M. Theis. . Feiereisen sloot zich in 1977 aan bij de Cercle Artistique de Luxembourg, waar ze ook deelnam aan de jaarlijkse salons.Jos Welter, red. (1993) Rétrospective : Cent ans d'art luxembourgeois 1893-1993. Luxemburg: Cercle Artistique de Luxembourg / Crauthem: Lux-Print. In 1990 vertegenwoordigde ze het groothertogdom op de Biënnale van Venetië. In de tweede helft van de jaren ging Feiereisen naast haar schilderwerk ook installaties en objecten maken.
Solo-exposities 1990: Biënnale van Venetië 1992: Marie-Paule Feiereisen: Schlagworte, Galerie Beaumont, Luxemburg 1995: Un tas de pierres n'est pas une maison, Galerie Ferronnerie, Parijs
Onderscheidingen 1985 2e Prix de la critique op de Biennale des Jeunes in Esch-sur-Alzette
Externe links Officiële website
Categorie:Luxemburgs installatiekunstenaar Categorie:Luxemburgs kunstschilder Categorie:Luxemburgs persoon in de 20e eeuw