miniatuur|Calypso Rose in 2016. miniatuur|Calypso Rose in 2016 op het Festival du Bout du Monde.McArtha Linda Sandy-Lewis, beter bekend als Calypso Rose (Bethel, Tobago, 27 april 1940) is een calypsozangeres en songwriter uit Trinidad en Tobago.
Biografie McArtha Linda Sandy-Lewis groeide op een gezin van elf kinderen in Tobago. In haar jonge jaren hoorde ze geen calypso. Haar vader, een predikant, vond dit namelijk muziek van de duivel. Een gezin van elf kinderen was veel voor haar ouders, en om de financiële druk te verlichten werd ze op negenjarige leeftijd geadopteerd door een oom en tante in Trinidad. Hier leerde ze calypso kennen. Op haar vijftiende had ze al opgetreden en een song geschreven.
Rose moest veel weerstand overwinnen in de door mannen gedomineerde calypsocultuur. Lokale kerkelijke groepen keurden het af dat een vrouw calypso zong. Ook waren organisatoren van een prestigieuze calypsocompetitie eerst niet van zins de prijs aan een vrouw uit te reiken. Rose zou - als eerste vrouw - de belangrijke calypsocompetities van Trinidad en Tobago toch winnen: de Calypso Road March en de Calypso Monarch Competition. De naam van de Calypso King Competition moest speciaal voor haar aangepast worden naar Calypso Monarch Competition.
Rose schreef scherpe en vaak humoristische en gevatte teksten over sociale en politieke onderwerpen. Ze schreef als eerste in de calypsomuziek over vrouwenrechten en de ongelijkheid tussen de seksen en over onderwerpen als huiselijk geweld, echtelijke ontrouw en uitbuiting. Haar hit 'No Madame', over de uitbuiting van dienstmeisjes, zorgde voor een wetswijziging waardoor deze dienstmeisjes beter betaald werden. Rose's 'Leave me alone' werd een strijdlied van vrouwen die tijdens het carnaval van Trinidad en Tobago protesteerden tegen seksuele intimidatie.
Rose maakt calypso- en socamuziek en voegde hier elementen aan toe uit andere genres zoals reggae en gospel. De liedjes zijn vaak dansbaar en klinken vaak vrolijk en aanstekelijk.
Rose werkte samen met uiteenlopende muzikanten als Manu Chao, Angelique Kidjo, Mr. Vegas en Kobo Town. Ze trad op met Miriam Makeba en Tito Puente en toerde met Bob Marley. Ze bracht tientallen albums uit en schreef meer dan 800 songs.
In 2016 bracht ze het album Far from Home uit, geproduceerd door Manu Chao en Ivan Duran. Het album werd platina in Frankrijk en werd positief besproken in onder andere The Guardian, Financial Times, Songlines en Jazzthing. Rose won verschillende prijzen waaronder een Victoire de la Musique Award, een Womex Award en een Songlines Music Award..
Prijzen en onderscheidingen (selectie)
1982: benoemd tot ereburger van Belize 1989: Sunshine Awards, Female Vocalist of the Year 2011: Africa Festival Lifetime Achievement Award 2016: Sunshine Awards, Hall of Fame 2016: Womex Award 2017: Songlines Music Award in de categorie Americas 2017: Victoires de la Musique, World Music Album of the Year voor Far from Home 2017: Orde van de Republiek Trinidad en Tobago 2018: Sacem Grand Prix in de categorie World Music
Discografie
1969: Queen Of The Calypso World 1970: Calypso Queen Of The World 1972: Sexy Hot Pants 1977: Her Majesty Calypso Rose 1977: Action is Tight 1978: Mass Fever 1979: We Rocking For Carnival 1980: Ah Cant Wait 1981: Mass in California 1983: Rose Goes Soca Unlimited 1984: Trouble 1985: Pan in Town 1986: Stepping Out 1987: On Top Of The World 1987: Leh We Punta 1989: Soca Explosion 1990: Soul On Fire 1992: Rosie Doh Hurt Dem 1993: Breaking The Sound Barrier 1993: Soca Diva 2008: Calypso Rose 2016: Far from Home 2018: So Calypso!
Externe links Officiële website
Bronnen en referenties
Categorie:Calypsozanger Categorie:Pseudoniem Categorie:Zanger uit Trinidad en Tobago