De Drakenkop van Appels is een eikenhouten boegbeeld dat in 1934 tijdens baggerwerken op de Schelde nabij Appels Veer gevonden werd tussen de restanten van een schip.
Initieel werd het object aanzien als onderdeel van een Vikingschip, maar door middel van koolstofdatering werd vastgesteld dat de Drakenkop afkomstig is uit de 4de tot 6de eeuw na Christus, wat de Vikingen zo goed als volledig uitsluit aangezien de Vikingaanwezigheid in de regio zich in de 9e tot 10e eeuw situeert.
Gezien de afmetingen van het object (een lengte van 149 cm) is het afkomstig van een schip met een lengte van ongeveer 18 m.
De Drakenkop van Appels maakt deel uit van de collectie van het British Museum. Een afgietsel van de stevenversiering bevindt zich in de collectie van de Stad Antwerpen, inv.nr. AS.1944.006.049. Het object dat in 1914 uit de Schelde werd opgebaggerd (tussen Schoonaarde en Appels), is in 1938 verkocht aan het British Museum, Londen. C14 onderzoek aan het origineel heeft uitgewezen dat het stuk een laat-Romeinse of Angelsaksische oorsprong heeft, en niet Viking zoals voorheen werd gedacht. Ook wordt gedacht dat het niet een stevenversiering maar mogelijk een poot van een troon is geweest. Zoals de troon van Wido (scène 9) op het Tapijt van Bayeux.
Ommegang In juli 2024 werd de 90ste verjaardag van de ontdekking van de Drakenkop van Appels herdacht door Ros Appels VZW met de bouw van een reuzeknaptand die meeliep met het Peird van Appels in de Ommegang van Appels.
Categorie:Archeologische vondst in België Categorie:Appels