De westelijke harlekijndikkop (Falcunculus leucogaster) is een zangvogel uit de familie Falcunculidae. De vogel werd in 1838 door de Britse vogelkundige John Gould als soort beschreven.
Kenmerken De lichaamslengte bedraagt 17 tot 19 cm. De vogel lijkt sterk op de oostelijke harlekijndikkop (F. frontalis) en werd daarom lang als ondersoort beschouwd. Het is een kleine vogel met een opvallend zwart-witpatroon op de kop en verder een gele borst, een witte buik (leucogaster) en olijfgroene bovendelen. et al (red.). All birds of the world. Lynx Barcelona.
Verspreiding en leefgebied Deze soort is endemisch in zuidwestelijk West-Australië en de leefgebieden liggen in natuurlijk bos en gebied met struikgewas (bossavanne).
Status Deze harlekijndikkop heeft een relatief klein verspreidingsgebied. De grootte van de populatie is onbekend. De aantallen gaan achteruit door habitatverlies. Echter, het tempo van achteruitgang ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat deze harlekijndikkop als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
Categorie:Dikkoppen en fluiters Categorie:Endemisch dier uit Australië Categorie:IUCN-status niet bedreigd